Osobistości — Karate
Karate: 57 udokumentowanych postaci. Ponadto: autor źródła (4), poprzednik / nauczyciel (1), wielki mistrz (2), mistrz (9), mistrz zawodów (4), znacząca postać (8).
Założyciel (29)
Chojun MiyagiZałożyciel: Goju-ryuMistrz z Okinawy, urodzony w Naha, twórca Goju-ryu, pierwszego stylu okinawskiego uznanego przez Dai Nippon Butokukai, i autor kata Tensho i Gekisai.Ed ParkerZałożyciel: Kenpo KarateHawajski nauczyciel sztuk walki (1931–1990), twórca amerykańskiego kenpo i organizator turnieju Long Beach International Karate Championships.Eiichi MiyazatoZałożyciel: Jundokan Goju-ryuOkinawski mistrz karate Goju-ryu (1922–1999), uczeń i następca Chojuna Miyagiego, założyciel dojo Jundokan w Naha oraz judoka 8. dan.Gichin FunakoshiZałożyciel: ShotokanOkinawski nauczyciel, który w 1922 roku wprowadził karate na główną wyspę Japonii, założył Shotokan i napisał Karate-Do Kyohan (1935).Hideyuki AshiharaZałożyciel: AshiharaJapoński karateka (1944–1995), były instruktor Kyokushin, twórca pojęcia sabaki i założyciel stylu Ashihara Karate oraz organizacji NIKO.Hironori OtsukaZałożyciel: Wado-ryuTwórca Wado-ryu, uczeń Nakayamy w jujutsu i Funakoshiego w karate, który w 1972 roku otrzymał 10. dan.Isamu TamotsuZałożyciel: Shorinji Ryu RenshinkanJapoński mistrz karate, który w 1955 roku w Kagoshimie założył styl Shorinji-ryu Renshinkan, łącząc w nim kilka dyscyplin walki.Joko NinomiyaZałożyciel: EnshinJapoński karateka (ur. 1954), uczeń Hideyukiego Ashihary, zwycięzca All-Japan Tournament 1978 i założyciel stylu Enshin Karate oraz turnieju Sabaki Challenge w Denver.Jon BlumingZałożyciel: Kyokushin BudokaiHolenderski judoka i karateka (1933–2018), pionier Kyokushin w Europie i założyciel Netherlands Karate Association, później kierował Kyokushin Budokai.Kanbun UechiZałożyciel: Uechi-ryuOkinawski założyciel Uechi-ryu, który 13 lat studiował w Fuzhou u Zhou Zihe i od 1926 roku publicznie nauczał w Wakayamie.Katsuaki SatoZałożyciel: Satojuku KarateJapoński karateka, zwycięzca pierwszych mistrzostw świata Kyokushin (1975), który w 1977 roku założył w Tokio własną szkołę Satojuku, nastawioną na techniki knockdown.Katsuya MiyahiraZałożyciel: Shorin-ryu ShidokanOkinawski mistrz karate (1918–2010), uczeń Choshina Chibany i twórca odłamu Shidokan stylu Shorin-ryu, posiadacz 10. danu hanshi.Kazuyoshi IshiiZałożyciel: Seidō-kaikanZałożyciel karate Seidokaikan, który w kwietniu 1993 roku zorganizował w tokijskiej hali Yoyogi pierwszy turniej K-1 Grand Prix, a wcześniej kierował dojo Ashihary w regionie Kansai.Kenwa MabuniZałożyciel: Shito-ryuOkinawski mistrz karate z Shuri, uczeń Anko Itosu i Kanryo Higaonny, który w latach trzydziestych założył styl Shito-ryu i zakładał dojo w Osace.Kori HisatakaZałożyciel: Shorinji-ryu KenkokanOkinawski karateka, uczeń Chotoku Kyana i założyciel stylu Shorinji-ryu Kenkokan (1945), który wprowadził ochraniacze dla bezpieczniejszego kumite.Masutatsu OyamaZałożyciel: KyokushinZałożyciel karate Kyokushin, który w 1953 roku otworzył w Tokio Oyama Dojo, a w 1964 roku założył Międzynarodową Organizację Karate (IKO).Meitoku YagiZałożyciel: Meibukan Goju-ryuOkinawski mistrz Goju-ryu z Nahy, uczeń Chojuna Miyagiego, założyciel szkoły Meibukan i autor kata Meibuken, od 1986 roku żywy skarb narodowy Japonii.Motobu ChokiZałożyciel: Motobu-ryu KarateOkinawski mistrz karate (1870–1944), słynny z nacisku na kumite i zwycięstwa nad bokserem w Kioto, autor pierwszej książki o kumite z 1926 roku.Seiken ShukumineZałożyciel: Gensei-ryuKarateka z Okinawy, który w 1953 roku ogłosił styl Gensei-ryu, a w 1965 roku przedstawił nową sztukę walki taido opartą na ruchach obrotowych.Shigeru NakamuraZałożyciel: Okinawa kenpoOkinawski nauczyciel karate i kobudo (1891–1969), twórca nazwy Okinawa Kenpo i pionier powojennej walki w ochraniaczach (bogu kumite).Shoshin NagamineZałożyciel: Matsubayashi-ryuOkinawski mistrz karate (1907–1997), policjant i założyciel stylu Matsubayashi-ryu, autor książki The Essence of Okinawan Karate-do.Shugoro NakazatoZałożyciel: Shorin-ryu ShorinkanOkinawski mistrz karate, uczeń Choshina Chibany, założyciel stowarzyszenia Shorin-ryu Shorinkan (1975), hanshi 10. dan i kawaler Orderu Wschodzącego Słońca.Shuji TasakiZałożyciel: Seiwakai Goju-ryuJapoński mistrz Goju-ryu (1933–2011), uczeń Gogena Yamaguchiego, który na początku lat siedemdziesiątych założył organizację Seiwakai.Sokon MatsumuraZałożyciel: Shōrin-ryūMistrz sztuk walki z Okinawy, z Shuri (1809–1899), posiadacz licencji szermierczej Jigen-ryu, któremu przypisuje się zasady siedmiu cnót bu.Tatsuo ShimabukuZałożyciel: Isshin-ryu KarateOkinawski mistrz karate (1908–1975), uczeń Chotoku Kyana i założyciel stylu Isshin-ryu, który rozpowszechnił się głównie wśród amerykańskich żołnierzy.Tsuyoshi ChitoseZałożyciel: Chitō-ryūOkinawski mistrz karate i lekarz (1898–1984), który około 1948 roku założył styl Chito-ryu, łączący Shuri-te, Tomari-te i Naha-te.Yasuhiro KonishiZałożyciel: Shindo Jinen-ryuJapoński mistrz karate i założyciel stylu Shindo Jinen-ryu, który otworzył dojo Ryobu-kan i uczył się u Funakoshi, Motobu, Mabuni, Miyagi i Ueshiba.Yoshinao NanbuZałożyciel: SankukaiJapoński karateka (1943–2020) z Kobe, twórca stylów Sankukai i Nanbudo, który od 1964 roku szerzył karate we Francji i innych krajach Europy.Yuchoku HigaZałożyciel: Shorin-ryu KyudokanMistrz karate i polityk z Okinawy, twórca Shorin-ryu Kyudokan (1947), uczeń Choshina Chibany i prezes okinawskich federacji karatedo.
Autor źródła (4)
Anko ItosuOkinawski mistrz karate z Shuri, który od 1901 roku wprowadzał karate do szkół, stworzył pięć kata Pinan (Heian) i w 1908 roku napisał Dziesięć zasad karate.George DillmanAutor źródła: Tomari-teAmerykański karateka z 10. danem, twórca systemu Ryukyu Kempo Tomari-te i popularyzator techniki punktów uciskowych (kyusho jitsu) w katach karate.Gigo FunakoshiAutor źródła: ShotokanSyn Gichin Funakoshi, który w latach 1936–1945 stworzył podstawy nowoczesnego Shotokanu: niskie postawy, nowe kopnięcia i wolny sparring.Higaonna KanryoAutor źródła: Naha-teOkinawski mistrz Naha-te (1853–1915), który w Fuzhou uczył się u Ryu Ryu Ko, w 1905 roku wprowadził Naha-te do szkół i wychował Chojuna Miyagiego.
Poprzednik / nauczyciel (1)
Wielki mistrz (2)
Morio HigaonnaOkinawski mistrz karate Goju-ryu (ur. 1938), założyciel federacji IOGKF z 1979 roku i autor książek o Goju-ryu, od 2022 roku na czele federacji TOGKF.Shigeru EgamiJapoński mistrz karate (1912–1981), uczeń Gichina Funakoshiego i główny nauczyciel Shotokai, który rozwinął swobodne pojęcie karate i odrzucał zawody.
Mistrz (9)
Gogen YamaguchiMistrz: Goju-ryuJapoński mistrz karate (1909–1989), uczeń Chojuna Miyagi i założyciel organizacji Goju-kai, zwany Kotem.Hohan SokenOkinawski mistrz karate i kobudo (1889–1982), siostrzeniec Nabe Matsumury, który po powrocie z Argentyny w 1952 roku uczył Matsumura Seito Shorin-ryu.Kanei UechiOkinawski mistrz karate (1911–1991), syn założyciela Uechi-ryu Kanbuna Uechiego, który po 1948 roku rozwijał styl i otworzył go także dla amerykańskich żołnierzy.Kanken ToyamaOkinawski mistrz karate (1888–1966), uczeń Itosu Anko i założyciel dojo Shudokan w Tokio, który twierdził, że karate nie ma odrębnych stylów.Kosaku MatsumoraMistrz: Tomari-teOkinawski mistrz Tomari-te (1829–1898), nauczyciel Choki Motobu i Chotoku Kyan, któremu przekazał własną wersję kata Chinto.Raúl RizoKubański pułkownik i prezes Kubańskiej Federacji Karate, który w 1978 roku wyszkolił w Moskwie instruktorów KGB w swoim systemie karate operativo.Seiko HigaOkinawski mistrz Goju-ryu i były policjant, uczeń Kanryo Higaonny i Chojuna Miyagiego, założyciel i pierwszy prezes Goju-ryu Kokusai Karate Kobudo Renmei.Shinpan ShiromaMistrz: Shito-ryuOkinawski nauczyciel karate (1890–1954), czytany także Gusukuma, uczeń Anko Itosu i Kanryo Higaonny oraz nauczyciel Yoki Uemy i Seikichi Ihy.Yosuke YamashitaMistrz: Goju-ryuJapoński mistrz Goju-ryu z 10. danem, który w 1969 roku przyjechał do Hiszpanii, założył dojo w Madrycie i wychował mistrzynię olimpijską Sandrę Sánchez.
Mistrz zawodów (4)
Cynthia RothrockAmerykańska karateczka z czarnymi pasami w siedmiu dyscyplinach, w latach 1981–1985 pięciokrotna mistrzyni świata w formach i z bronią, potem gwiazda hongkońskich filmów akcji.Dolph LundgrenMistrz zawodów: KyokushinSzwedzki aktor i karateka Kyokushin, kapitan szwedzkiej drużyny, mistrz Europy z lat 1980 i 1981, posiadacz 4. dan, sławny rolą Ivana Drago w Rocky IV (1985).Gerard GordeauHolenderski karateka i mistrz świata w savate z 1991 roku, który na UFC 1 w 1993 roku dotarł do finału i przegrał w nim z Royce'em Gracie.Joe LewisJoe Lewis (1944–2012) był amerykańskim karateką i kickbokserem, uczniem Bruce'a Lee, niepokonanym mistrzem USA w kickboxingu wagi ciężkiej i mistrzem świata PKA z 1974 roku.
Znacząca postać (8)
Bas RuttenZnacząca postać: KyokushinHolenderski zawodnik MMA, trzykrotny mistrz King of Pancrase w wadze otwartej i krótko mistrz UFC wagi ciężkiej w 1999 roku, posiadacz honorowego 5. danu w karate Kyokushin.Higaonna KanryuZnacząca postać: Naha-teOkinawski mistrz Naha-te (1849–1922), uczeń Wai Shinzana, zwany Wschodnim Higaonną, często mylony ze swoim krewnym Kanryo Higaonną.Jean-Claude Van DammeBelgijski aktor i były zawodnik karate i kickboxingu z 2. danem w karate Shotokan, który rozsławiły filmy Bloodsport (1988) i Kickboxer (1989).Kanga SakugawaSzlachcic i mistrz sztuk walki z Okinawy, z Shuri (ok. 1786–1867), zwany Tode Sakugawa, zarządca na wyspach Yaeyama i według tradycji nauczyciel Sokona Matsumury.Michael Jai WhiteAmerykański aktor i choreograf scen walki, posiadacz czarnych pasów między innymi w karate Kyokushin, Goju-ryu i Shotokan, który sam wyreżyserował choreografię filmu Blood and Bone (2009).Peter UrbanZnacząca postać: Goju-ryuPeter Urban (1934–2004) był amerykańskim mistrzem Goju-ryu, uczniem Gogena Yamaguchiego i Masutatsu Oyamy oraz w 1968 roku założycielem szkoły USA GoJu Karate.Ralph CastroZnacząca postać: Kenpo KarateRalph Castro, który dorastał w Honolulu, uczył w San Francisco własnego systemu Shaolin Kenpo i w 1981 roku założył Międzynarodowe Stowarzyszenie Shaolin Kenpo.Wesley SnipesAmerykański aktor, posiadacz 5. danu w karate Shotokan i 2. danu w hapkido, znany jako wampir Blade z trylogii rozpoczętej w 1998 roku.