Kanga Sakugawa
佐久川寛賀
Szlachcic i mistrz sztuk walki z Okinawy, z Shuri (ok. 1786–1867), zwany Tode Sakugawa, zarządca na wyspach Yaeyama i według tradycji nauczyciel Sokona Matsumury.
Podstawowe informacje
JaponiaBiografia
Kanga Sakugawa był szlachcicem i mistrzem sztuk walki z Okinawy, z Shuri, którego okinawska tradycja nazywa Tode Sakugawa. Rządowy portal Okinawa Karate podaje narodziny w 1782 lub 1786 roku w Akacie lub Torihori w Shuri, a za najbardziej prawdopodobny rok śmierci uznaje 1867. Pomnik w parku Sakiyama w Shuri podaje daty 1786–1867.
Urodził się w rodzinie Teruya ze stopniem chikudun pechin, a nazwisko Sakugawa otrzymał dopiero wraz z dobrami. Jako dziecko uczył się okinawskiego ti, a w Pekinie, dokąd wielokrotnie podróżował z poselstwami ryukyuskimi, chińskiej sztuki walki. Imion jego nauczycieli portal nie podaje, a osobisty związek z Kushanku Andreas Quast uważa tylko za przypuszczenie. W 1835 roku został zarządcą na wyspach Yaeyama, gdzie kierował sądownictwem i poborem podatków.
Według portalu właśnie w jego czasach pojawia się w dziejach Ryukyu określenie tode. Do jego uczniów portal zalicza Anko Asato i Sokona Matsumurę. Do dziś przekazywana jest bojutsu kata Sakugawa no kon, Quast zwraca jednak uwagę, że żadna karate kata Sakugawa nie istnieje.
Tradycja o jego śmierci w Pekinie w 1837 roku jest legendą, ponieważ w 1838 roku jest udokumentowany żywy na wyspach Yaeyama. Legendą jest też opowieść o walce z piratami. Nie znaleźliśmy cytatu o udokumentowanym pochodzeniu.
Młodość
Rządowy portal Okinawa Karate podaje jako rok urodzenia 1782 lub 1786, a jako miejsce Akadu, dzisiejszą Akatę, lub Torihori w Shuri. Urodził się w rodzinie Teruya, czyli w bezrolnej szlachcie szeregowej ze stopniem chikudun pechin, a nazwisko Sakugawa otrzymał dopiero wraz z dobrami. Olaf Steinbrecher sądzi, że daty 1733–1815, podawane przez niektóre strony, należą do jego ojca Kangi, a synowi Kandze przysługują daty 1786–1867 z pomnika w parku Sakiyama. Inne strony podają jeszcze lata 1762–1843.
Szkolenie i nauczyciele
Rządowy portal nie podaje imion jego nauczycieli i mówi tylko, że jako dziecko uczył się okinawskiego ti, a w Pekinie chińskiej sztuki walki. Według Andreasa Quasta studiował w Chinach i wielokrotnie tam podróżował w towarzystwie poselstw ryukyuskich. Osobisty związek z Kushanku jest według Quasta tylko przypuszczeniem opartym na podobieństwie postaw w bojutsu kata Sakugawa i w katach Kusanku. Angielska Wikipedia, powołując się na Marka Bishopa, pisze, że u mnicha Takahary i u Kushanku uczył się raczej jego ojciec Kangi, tekst jest jednak niejednoznaczny.
Wkład i innowacje
W 1835 roku został zarządcą na wyspach Yaeyama, kierował sądownictwem i poborem podatków, a 17 maja 1838 wrócił. Według portalu określenie tode pojawia się w dziejach Ryukyu właśnie w jego czasach, wcześniej sztukę nazywano ti. Portal przypisuje mu także wprowadzenie ćwiczeń oddechowych i technik chwytów qinna, innego dowodu jednak nie podaje. Według Quasta nie istnieje żadna karate kata Sakugawa, zachowała się tylko bojutsu kata Sakugawa no kon.
Legendy i udokumentowane fakty
Tradycja o śmierci Sakugawy w Pekinie w 1837 roku i pochówku na cmentarzu cudzoziemców jest według portalu i Quasta legendą, ponieważ w 1838 roku jest udokumentowany żywy na wyspach Yaeyama. Legendą jest też opowieść o walce z piratami kijem podczas rejsu. Angielska Wikipedia opowiada bez źródła ustną tradycję o spotkaniu z Kushanku nad rzeką, kiedy Sakugawa popchnął starego Chińczyka, a ten ścisnął go żelaznym uściskiem. Broszura o uderzeniach i upadkach, rzekomo przekazana Matsumurze, zachowała się tylko na jednej karcie, a jej autentyczność została około 1995 roku uznana tylko wstępnie.
Dziedzictwo
Rządowy portal wymienia jako jego uczniów Anko Asato, który pisał o powstaniu nazwy karate, i według tradycji Sokona Matsumurę. Quast przyjmuje Matsumurę jako ucznia na podstawie badań Hiroshiego Kinjo. Portal nadaje Sakugawie przydomki twórcy okinawskiego karate i odnowiciela ryukyuskiego kobudo. Pomnik karate i kobudo w parku Sakiyama w Shuri podaje go z datami 1786–1867.