Osobistości sztuk walki
Założyciele, mistrzowie, działacze i słynni zawodnicy
Achille Marozzo
Boloński mistrz szermierki (1484–1553), uczeń Guida Antonia di Luca i autor traktatu Opera Nova (1536) o walce mieczem, bronią drzewcową i pojedynkach.
WłochyAdriano Emperado
Hawajski nauczyciel sztuk walki (1926–2009) pochodzenia filipińskiego, jeden z pięciu założycieli Kajukenbo i jego wieloletni główny nauczyciel z tytułem Sijo.
Stany ZjednoczoneAgastya
Legendarny mędrzec tradycji tamilskiej, uważany za ojca medycyny siddha oraz założyciela silambam i varma kalai ze 108 punktami witalnymi; historycznie niepotwierdzony.
IndieAh Dat Ta
Legendarny tybetański lama, którego tradycja uważa za twórcę stylów Ryk Lwa i Pak Hok Pai (Tybetański Biały Żuraw); jako postać historyczna nie jest potwierdzony.
ChinyAlbrecht Dürer
Norymberski malarz i rytownik, który około 1512 roku sporządził ilustrowany rękopis bojowy Öplodidaskalia o zapasach, mieczu długim, sztylecie i messerze.
NiemcyAleksiej Kadocznikow
Rosyjski instruktor walki wręcz (1935–2019) z Krasnodaru, od którego nazwiska pochodzi system Kadocznikowa, autor czternastu książek i patentu na metodę samoobrony.
RosjaAlexander Retuinskih
Rosyjski bokser, sambista i judoka, który w 1991 roku założył i opatentował Systema ROSS, metodykę podnoszenia wyników bojowych; wcześniej był partnerem Aleksieja Kadocznikowa.
Anatolij Charłampijew
Radziecki zapaśnik i trener (1906–1979), jeden z trzech twórców sambo, uczeń Wasilija Oszczepkowa i autor książki Borba sambo z 1949 roku.
Andre Paurenfeyndt
Austriacki szermierz z Ernsbrunn, autor dzieła Ergrundung Ritterlicher Kunst der Fechterey (Wiedeń 1516), pierwszego ilustrowanego drukowanego traktatu szermierczego.
Andreas Liegnitzer
Niemiecki mistrz szermierki z przełomu XIV i XV wieku, autor jedynego prozaicznego traktatu tradycji liechtenauerowskiej o walce mieczem i puklerzem.
Angel Cabales
Filipiński eskrimador (1917–1991), twórca systemu Serrada Escrima, który w 1966 roku otworzył w Stockton pierwszą publiczną szkołę eskrimy w USA.
Anko Itosu
Okinawski mistrz karate z Shuri, który od 1901 roku wprowadzał karate do szkół, stworzył pięć kata Pinan (Heian) i w 1908 roku napisał Dziesięć zasad karate.
JaponiaAntonio Ilustrisimo
Filipiński mistrz walki mieczem i kijem z Cebu (zmarł w 1997 roku), od którego nazwiska pochodzi Kalis Ilustrisimo, obcych uczniów zaczął uczyć w wieku 72 lat.
FilipinyAntonio Manciolino
Włoski mistrz szermierki szkoły bolońskiej, autor traktatu Opera Nova (Wenecja 1531) o mieczu, puklerzu i innej broni, z dziesięcioma podstawowymi gardami.
Anuar Abdul Wahab
Malezyjski nauczyciel i wielki mistrz silatu, założyciel Silat Gayung Fatani i organizacji PSGFM (1976), twórca formatu zawodów Silat Olahraga.
MalezjaAraki Muninsai
Założyciel szkoły Araki-ryu z około 1573 roku, słynny z techniki torite; o jego pochodzeniu i czynach nie wie nic nawet kronika Honcho Bugei Shoden.
Asayama Ichidensai Shigetatsu
Japoński mistrz jujutsu, twórca szkoły Asayama Ichiden-ryu skupionej na uderzeniach atemi, dźwigniach gyakute i walce krótką drewnianą laską.
Azuma Takashi
Japoński karateka (1949–2021), założyciel organizacji Daido Juku (1981) i stylu Kudo, który łączy uderzenia z rzutami i walką w parterze.
Bak Mei
Półlegendarny taoistyczny asceta z XVII wieku, którego tradycja zalicza do pięciu ocalałych ze zniszczenia Shaolin i łączy ze stylem Bak Mei.
Baltazar Sayoc
Patriarcha rodzinnej sztuki walki Sayoc Kali, którą nazywał „Dugo ng Bansa”, i założyciel Sayoc International Schools for Kali (1983 rok).