Bak Mei

Podstawowe informacje

Data urodzeniaok. 1600

Kraj pochodzeniaChiny

Znany również jakoPak Mei

Biografia

Bak Mei (白眉, Białe Brwi) jest według tradycji taoistycznym ascetą o białych brwiach, którego imię nosi południowochiński styl Bak Mei Kung Fu. Angielska Wikipedia określa go jako półlegendarną postać z XVII wieku. Historycy uważają go za legendarny konstrukt, a nie udokumentowaną osobę, ponieważ nie zachowały się o nim żadne ówczesne źródła.

Według tradycji Bak Mei należał do pięciu ocalałych ze zniszczenia klasztoru Shaolin na przełomie dynastii Ming i Qing, wraz z Ng Mui, Jee Sinem, Fung Tao Dakiem i Miu Hinem. Legenda o pięciu starszych nie ma oparcia archeologicznego ani współczesnego jej powstaniu; powstała w tajnych stowarzyszeniach i powieściach ludowych XVIII i XIX wieku. Źródła różnią się też co do roli, jaką odgrywa w niej Bak Mei: raz jest zdrajcą Shaolin, innym razem obrońcą swoich zwolenników lub mnichem działającym pod naciskiem władz. Tradycja przypisuje mu jednego ucznia, mnicha Gwong Waia.

Za rzeczywiście udokumentowanego założyciela stylu Bak Mei źródła uznają dopiero Cheung Lai-chuena (1882–1964) z Huizhou, który usystematyzował styl na przełomie ery Qing i republiki. Styl skupia się na atakach z bliskiej odległości, sile wybuchowej i uderzeniu okiem feniksa.

Powiązane sztuki walki