ImpakuImpaku

Bak Mei Kung Fu

白眉拳

Południowochiński styl walki na krótki dystans. Udokumentowana linia zaczyna się od Cheunga Lai Chuena, opowieść o mnichu Bak Mei to legenda.

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaChiny
RegionAzja
Główny naciskUderzenia
Poziom kontaktuPełny kontakt
System stopniCertyfikaty

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaWczesna nowożytność

Trening

StrójBez określonego stroju
SparingLekki kontakt
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy są podstawą

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce rzadko
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Przełożenie na samoobronę3/5
Korzyść kondycyjna3/5
Jak oceniamy skale →

Organizacja i zawody

StopnieTak (certyfikaty)
Format zawodówBez zawodów
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących10–100 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaMarginalne
Rzuty i obaleniaMarginalne
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaMarginalne
BrońZnaczące

Katalogi i bazy dla Bak Mei Kung Fu

👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji
→
🎬 Bak Mei Kung Fu w kulturze1 pozycji
→

O sztuce walki Bak Mei Kung Fu

Bak Mei, białe brwi, to południowochiński styl walki na krótki dystans. Tradycja łączy go z mnichem Bak Mei, jednym z legendarnych Pięciu Starszych Shaolin, ale historyk Ben Judkins uważa tę opowieść za legendę. Udokumentowana linia zaczyna się od Cheunga Lai Chuena, Hakka z powiatu Huizhou w Guangdongu, który według tradycji około 1908 roku nauczył się stylu od mnicha Juk Faat Wana. W Guangzhou uczył policjantów oraz w akademii wojskowej Whampoa, a w 1949 roku wyjechał do Hongkongu, gdzie zmarł w 1964 roku. Według opisu hongkońskiej linii Bak Mei używa krótkich mostów, pięści oka feniksa, szponów i kłujących dłoni, a ruch ciała opisuje się jako cztery przepływy: połykanie, plucie, unoszenie się i opadanie. Podstawową formą jest Jik Bo, prosty krok. Systemu pasów ani stopni nie znaleźliśmy. Judkins uważa ten styl raczej za sztukę hakka i kantońską niż buddyjską. Dokumentem z 11 maja 2026 roku miasto Guangzhou wpisało Bak Mei na listę miejskiego niematerialnego dziedzictwa, w Foshan jest projektem na poziomie miejskim i uczy się go w szkołach podstawowych. Sławę stylu nadwyrężyło powiązanie niektórych uczniów Cheunga z triadami. Szerokiej publiczności przybliżyła go gra Sifu z 2022 roku.

Historia

Tradycja łączy Bak Mei z mnichem o tym samym imieniu, jednym z legendarnych Pięciu Starszych Shaolin, oraz z południowym klasztorem w Fujianie. Historyk Ben Judkins uważa tę opowieść za legendę, ponieważ większość badaczy sądzi, że południowa świątynia w Fujianie nie istniała. Według tradycji Cheung Lai Chuen, założyciel udokumentowanej linii, nauczył się stylu około 1908 roku od mnicha Juk Faat Wana w świątyni koło Guangzhou. Judkins ocenia tę opowieść również jako wątpliwą, bo po mnichu nie został żaden pisemny dowód. Cheung Lai Chuen urodził się w ubogiej rodzinie hakka w powiecie Huizhou w Guangdongu, a rok jego urodzin podaje się jako 1882 lub 1889. W Guangzhou pracował w urzędzie solnym, a jego pierwszymi uczniami byli stamtąd koledzy. Uczył oficerów policji oraz w akademii wojskowej Whampoa. Według Judkinsa jego styl połączył wcześniejsze nauki kilku stylów, między innymi boksu Dragon Shape. W 1949 roku wyjechał z trzema synami do Hongkongu i zmarł tam w 1964 roku.

Czym się różni

Judkins uważa Bak Mei raczej za sztukę hakka i kantońską ukształtowaną przez style wschodniej części delty Rzeki Perłowej niż za sztukę buddyjską, jak twierdzi legenda. Linia Cheunga według niego nie opiera się na jednym źródle, połączyła kilka wcześniejszych stylów. Twórcy gry Sifu opisali go jako styl południowy, bardziej przyziemny niż style północne, uderzeniowy i wybuchowy. Udokumentowanego porównania z Hung Gar, Choy Li Fut ani Wing Chun nie znaleźliśmy.

Technika

Nie znaleźliśmy źródła federacji ani literatury fachowej o technice, opis opiera się na hongkońskim stowarzyszeniu Bright Dragon. Według niego Bak Mei to styl walki na krótki dystans z krótkimi mostami. Do charakterystycznych technik należą pięść oka feniksa, szpon orła i tygrysa oraz dłoń kłująca i pchająca. Postawa jest trójkątna i służy do kroków oraz nacisku do przodu. Ruchy ciała opisuje się jako cztery przepływy: połykanie, plucie, unoszenie się i opadanie. Wyliczenie sześciu koordynowanych sił różni się między liniami.

Trening

O treningu również piszą tylko szkoły. Hongkońskie stowarzyszenie Bright Dragon rozróżnia trzy kształty ciała, cztery przepływy i osiem technik ręki, wśród nich bicz, cięcie, ciągnięcie i uderzenie. Według kanadyjskiej szkoły do nauczania należą także formy z bronią, które Cheung przejął od swoich nauczycieli, a Cheung uczył się obok stylów walki medytacji i leczenia złamań. Budowy zwykłej lekcji nie znaleźliśmy w źródłach.

Stopnie i postępy

Systemu pasów ani stopni nie znaleźliśmy w źródłach. Podstawową formą jest według szkół Jik Bo, prosty krok, która zawiera podstawowe ruchy stylu. Do pierwotnych form linii należą według kanadyjskiej szkoły także Gow Bo Tui i Mang Fu Chut Lam, Cheung dodał do nich kolejne i sam stworzył formę 4 Mun Bagua. Formy różnią się między liniami.

Dziś

Miasto Guangzhou wpisało Bak Mei, po chińsku Baimeiquan, dokumentem z 11 maja 2026 roku na listę uzupełniającą 9. partii miejskiego niematerialnego dziedzictwa dla dzielnicy Huadu. Do miejskich baz przekazywania na lata 2024 do 2026 należy szkoła podstawowa w Hengsha w dzielnicy Baiyun. W Foshan Bak Mei w Lishui jest projektem miejskiego niematerialnego dziedzictwa i uczy się go w szkole podstawowej w Mashe. Rozpowszechnienie stylu pozostało według Judkinsa mniejsze, niż sugeruje jego sława, głównie z powodu obaw przed powiązaniami z grupami przestępczymi w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Szerokiej publiczności przybliżyła go gra Sifu studia Sloclap z 2022 roku, w której ruchy bohatera wywodzą się według twórców z Bak Mei.

Ciekawostki

Bak Mei ma ciemniejszą stronę swojej sławy. Według Judkinsa wśród uczniów Cheunga byli także przestępczy bossowie, a jego uczeń Kot Siu Wong, były oficer wywiadu, założył Zhongyi Association, z której później powstała triada 14K. Niektóre techniki bagnetowe Cheunga trafiły według Judkinsa do szkolenia piechoty. Choreografem ruchów w grze Sifu był mistrz Bak Mei Benjamin Colussi, a dyrektor kreatywny gry Jordan Layani sam ćwiczy ten styl. Umiejętności takie jak chodzenie po pionowych ścianach, których miał uczyć Juk Faat Wan, Judkins podaje jako legendę.

Często zadawane pytania

Jak stary jest Bak Mei i kto go założył?

Udokumentowana linia zaczyna się od Cheunga Lai Chuena (1882 lub 1889 do 1964). Opowieść o mnichu Bak Mei i Pięciu Starszych Shaolin to legenda.

Czy Bak Mei jest uznanym dziedzictwem?

Tak, na poziomie lokalnym. Od 11 maja 2026 roku figuruje na liście miejskiego niematerialnego dziedzictwa Guangzhou, a w Foshan jest projektem na poziomie miejskim.

Jaka sztuka walki występuje w grze Sifu?

Ruchy bohatera gry Sifu studia Sloclap wywodzą się według twórców z Bak Mei, a choreografem był mistrz tego stylu Benjamin Colussi.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

XingyiquanBaihequan (biały żuraw)Fut gar (szkoła rodzinna Fut)Wing ChunHung GarBajiquan