Bajiquan
八極拳Północnochiński styl z Hebei, zbudowany na jednej myśli: wejść do środka. Miażdżące ciosy z bliska, uderzenie całym ciałem oraz praca łokciem i barkiem.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Bajiquan
O sztuce walki Bajiquan
Bajiquan pochodzi z północnych Chin, z okolic wsi Meng w prefekturze Cangzhou w prowincji Hebei, gdzie linia ustaliła się na przełomie XVII i XVIII wieku u mistrza Wu Zhonga. Nazwę tłumaczy się zwykle jako pięść ośmiu krańców lub ośmiu kierunków. Styl opiera się na jednej myśli: wejść do środka. Nie pracuje na długim dystansie ani na wymianie ciosów, lecz na kroku, który przebija przeciwnika, i na uderzeniu całym ciałem. Charakterystyczne są tupnięcie zhen jiao, które przenosi energię w ziemię i z powrotem, oraz tie shan kao, uderzenie barkiem, rzadko będące techniką samą w sobie, częściej zamknięciem wejścia. Dlatego bajiquan tradycyjnie łączy się z piguazhang, stylem długich, zamachowych ramion. Jeden daje przebicie z bliska, drugi zasięg — mistrzowie uczą ich razem. Reputację styl zdobył wśród ochroniarzy. Li Shuwen, zwany boską włócznią, rozsławił go około 1900 roku, a jego uczniowie służyli potem na najwyższych szczeblach chińskiej polityki po obu stronach sporu. Stąd opinia sztuki, której nie ćwiczy się na turnieje, lecz na chwilę rozstrzyganą jednym krokiem.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.