Sokon Matsumura
Mistrz sztuk walki z Okinawy, z Shuri (1809–1899), posiadacz licencji szermierczej Jigen-ryu, któremu przypisuje się zasady siedmiu cnót bu.
Podstawowe informacje
JaponiaBiografia
Sokon Matsumura był mistrzem sztuk walki z Okinawy, z Shuri, w czasach królestwa Ryukyu. Urodził się według rządowego portalu Okinawa Karate w 1809 roku we wsi Yamagawa w Shuri i zmarł w 1899 roku, te daty nosi także rodzinny grób. Inne źródła podają lata 1800–1892 lub inne kombinacje.
Należał do szlachty szeregowej ze stopniem chikudun pechin. Według portalu odbył cztery podróże zamorskie, dwukrotnie do Fuzhou w Chinach i dwukrotnie do Satsumy, gdzie u Yahachiro Ijuina uczył się szermierki szkoły Jigen-ryu i uzyskał pełną licencję menkyo kaiden. Kanga Sakugawa i Choken Makabe są w źródłach wymieniani jako jego nauczyciele karate, portal jednak nie uważa tego za potwierdzone.
Badacze sądzą, że jego pojęcie karate silnie ukształtowała zasada jednego ciosu szkoły Jigen-ryu. Najstarszemu uczniowi Kuwae zostawił zasady jedności pisma i walki oraz siedmiu cnót bu, zwój z nimi przechowuje dziś Muzeum Prefekturalne Okinawy. W ostatnich latach uczył w królewskiej willi Ochaya Goten w Shuri. Z jego uczniów udokumentowany jest zwłaszcza Choki Motobu, angielska Wikipedia wymienia szereg innych, w tym Anko Itosu.
Twierdzenie, że był osobistym ochroniarzem trzech królów, według portalu nie odpowiada żadnej oficjalnej funkcji rządu ryukyuskiego. Legendy o tym, że nigdy nie został pokonany, źródła nie dokumentują. Nie znaleźliśmy cytatu o udokumentowanym pochodzeniu.
Młodość
Sokon Matsumura urodził się według rządowego portalu Okinawa Karate w 1809 roku we wsi Yamagawa w Shuri i należał do szlachty szeregowej ze stopniem chikudun pechin. Portal w przypisie dodaje, że niektóre źródła podają rok 1800. Rodzina kazała wyryć na grobie daty 1809–1899, które Olaf Steinbrecher uznaje za najlepiej udokumentowane. Inne podawane warianty to 1798–1890, 1800–1892, 1809–1896 i 1809–1901.
Szkolenie i nauczyciele
Rządowy portal podaje, że jako nauczyciele karate są w niektórych źródłach wymieniani Kanga Sakugawa i Choken Makabe, żaden z nich nie jest jednak potwierdzony. Andreas Quast przyjmuje Matsumurę jako ucznia Sakugawy na podstawie badań Hiroshiego Kinjo. Według portalu odbył cztery podróże zamorskie, dwukrotnie do Fuzhou w Chinach i dwukrotnie do Satsumy. W Satsumie uczył się u Yahachiro Ijuina szermierki szkoły Jigen-ryu i uzyskał pełną licencję menkyo kaiden, według dziennikarza Shigeru Sakudy już po pół roku.
Wkład i innowacje
Według badaczy, jak podaje rządowy portal, jego pojęcie karate silnie ukształtowała zasada jednego ciosu szkoły Jigen-ryu. Najstarszemu uczniowi Kuwae zostawił zasady jedności pisma i walki oraz siedmiu cnót bu. Rękopiśmienny zwój widział Seikichi Nagamine w 1951 roku, a rok później wydał jego transkrypcję, przypisanie Matsumurze opiera się głównie na świadectwie Nagamine. Zwój przechowuje dziś Muzeum Prefekturalne Okinawy. Angielska Wikipedia przypisuje mu przekazanie kata Naihanchi, Passai, Seisan, Chinto, Gojushiho i Kusanku.
Legendy i udokumentowane fakty
Funkcja osobistego ochroniarza trzech królów Sho Ko, Sho Iku i Sho Tai nie była według rządowego portalu oficjalną funkcją rządu ryukyuskiego, chodziło raczej o rolę prywatną lub tymczasową. Legenda, że nigdy nie został pokonany, pochodzi od Gichina Funakoshiego i nie ma dowodu. Opowieść o pojedynku z bykiem portal określa jako częściowo zmyśloną. O treningu w Shaolin nie ma żadnych zapisów, portal mówi tylko o podróżach do Fuzhou. Rok wstąpienia do służby królewskiej podaje angielska Wikipedia jako 1836, serwis World Budokan jako 1826.
Dziedzictwo
W ostatnich latach uczył uczniów w królewskiej willi Ochaya Goten w części Shuri zwanej Sakiyama. Jego bezpośredni uczeń Choki Motobu opisał w książce Watashi no Karate-jutsu trening Matsumury skupiony na analizie kata, kumite i wykorzystaniu siły. Angielska Wikipedia zalicza do jego uczniów także tych mistrzów: Anko Asato, Anko Itosu, Kentsu Yabu, Chomo Hanashiro, Chotoku Kyan i Gichin Funakoshi, Funakoshiego jednak lepsze źródło nie potwierdza. Pisarz Bin Konno napisał o nim powieść Sokon, która ukazywała się w gazecie Ryukyu Shimpo w 213 odcinkach.
Nauczyciele, uczniowie i rodzina
Powiązane sztuki walki
Rodzina okinawskich linii wywodzących się z shuri-te. Nazwa odsyła do Shaolinu, ale jest to przyznanie się do tradycji, a nie dowód bezpośredniej linii.
Shuri-teMistrz→Historyczny nurt karate z Okinawy ze stołecznego miasta Shuri, łączony z Matsumurą Sokon i Itosu Anko. Wyszły z niego Kobayashi-ryu, Shorin-ryu i japońskie Shotokan.