Motobu Choki

Podstawowe informacje

Data urodzenia5/4/1870

Data śmierci15/4/1944

Kraj pochodzeniaJaponia

Znany również jakoChoki Motobu

Biografia

Choki Motobu był okinawskim mistrzem karate, znanym z nacisku na kumite i walkę, a jego spuściznę dziś kontynuuje szkoła Motobu-ryu. Urodził się 5 kwietnia 1870 roku we wsi Akahira w Shuri jako trzeci syn Motobu Choshina z rodu Motobu Udun, bocznej gałęzi rodziny królewskiej Ryukyu. Zmarł 15 kwietnia 1944 roku w Shuri w wieku 74 lat.

W wieku dwunastu lat zaczął trenować z bratem Choyu u Itosu Anko, u którego został przez siedem do ośmiu lat. Potajemnie uczył się też u Sokona Matsumury i Sakumy Pechina, a od około dziewiętnastego roku życia u Kosaku Matsumory w Tomari, gdzie ćwiczył zapasy kakidi. W wywiadzie z 1936 roku wymienił jako nauczycieli także Kunigamiego Pechina i Kunishiego z Kumoji.

Około 1921 roku przeniósł się do Osaki i według Motobu-ryu otworzył tam w 1922 roku dojo. W listopadzie 1922 roku pokonał w Kioto zagranicznego boksera, według badań Charlesa Goodina prawdopodobnie Estończyka Jaana Kentela, a sam Motobu datował walkę na rok 1923. W maju 1926 roku wydał książkę Okinawa Kenpo Karate-jutsu Kumite-hen z dwunastoma ćwiczeniami kumite, a w 1932 roku Watashi no Karate-jutsu. W 1929 roku został głównym nauczycielem karate na uniwersytecie Toyo, a około 1930 roku prowadził w Tokio dojo Daidokan.

W połowie 1942 roku wrócił na Okinawę. Jego syn Chosei Motobu przejął rodzinną tradycję i od 2003 roku jest głową Motobu-ryu. Wśród uczniów i gości Daidokanu byli według Wikipedii Tatsuo Yamada, Shigeru Nakamura i Yasuhiro Konishi.

Młodość

Choki Motobu urodził się 5 kwietnia 1870 roku we wsi Akahira w Shuri jako trzeci syn Motobu Choshina i jego żony Ushi. Rodzina należała do Motobu Udun, bocznej gałęzi rodziny królewskiej Ryukyu, która według badań Charlesa Goodina wywodzi się od szóstego syna króla Sho Shitsu. W dzieciństwie nazywał się Masanraa, a za zwinność otrzymał przydomek Motobu no Saaru, małpa z Motobu.

Rodzinna sztuka Motobu Udundi przysługiwała według Wikipedii najstarszemu synowi, a Choki jako trzeci syn nie miał do niej prawa. Rejestr rodzinny wpisuje go jako trzeciego syna Motobu Choshina.

Szkolenie i nauczyciele

W wieku dwunastu lat zaczął trenować ze starszym bratem Choyu u Itosu Anko, który uczył ich w rodzinnej posiadłości. Według Wikipedii został u niego siedem do ośmiu lat i nauczył się Naihanchi oraz Channan, poprzednika kata Pinan. Potajemnie uczył się u Sokona Matsumury i u Sakumy Pechina, którego w książce z 1932 roku nazwał Sakumą Mądrym. Od około dziewiętnastego roku życia ćwiczył u Kosaku Matsumory w Tomari zapasy irikumi i kakidi.

W wywiadzie dla gazety Ryukyu Shimpo z listopada 1936 roku wymienił jako nauczycieli także Kunigamiego Pechina i Kunishiego z Kumoji oraz powiedział, że czuł się najbliżej Matsumory i Sakumy. Bliskim przyjacielem w badaniu kumite był mu Kentsu Yabu. Według Motobu-ryu walczył w nocnych dzielnicach Naha w pojedynkach kakedameshi, ale informacja o setkach walk bez porażki nie jest niezależnie udokumentowana.

Wkład i innowacje

Około 1921 roku przeniósł się do Osaki i według Motobu-ryu otworzył tam w 1922 roku dojo, a uczył także na posterunku policji i w szkole nauczycielskiej Mikage. W listopadzie 1922 roku według czasopisma King pokonał w Kioto zagranicznego boksera i stał się znany w całym kraju. Badania Charlesa Goodina identyfikują przeciwnika jako estońskiego siłacza Jaana Kentela.

W maju 1926 roku wydał książkę Okinawa Kenpo Karate-jutsu Kumite-hen, najstarszy zapis kumite, z dwunastoma ćwiczeniami, których Motobu-ryu naucza do dziś. W 1932 roku ukazała się książka Watashi no Karate-jutsu ze zdjęciami całej sekwencji Naihanchi i krytyką zmian w kata. W 1929 roku został głównym nauczycielem karate w klubie uniwersytetu Toyo, a około 1930 roku prowadził w Tokio Daidokan, według Motobu-ryu najstarsze nazwane dojo wyłącznie dla karate w Japonii. 25 października 1936 roku wziął udział w spotkaniu mistrzów karate w Naha, od którego pochodzi data dzisiejszego Dnia Karate.

Filozofia i zasady

W wywiadzie dla Ryukyu Shimpo z listopada 1936 roku powiedział, że ręka, która przyjmuje atak, musi natychmiast zmienić się w atak, a zasady najpierw blokować, a potem uderzać nie uważał za prawdziwe bujutsu. Krytykował kumite, które tylko przejmuje kata bez zmian, bo według niego w prawdziwej walce nic nie daje. Za podstawę karate uważał według Wikipedii postawę oraz pracę nóg i bioder w Naihanchi.

Legendy i udokumentowane fakty

Pogłoskę, że był nieślubnym synem kurtyzany, obala według artykułu w serwisie Fightingarts rejestr rodzinny, który wpisuje go jako trzeciego syna Motobu Choshina. Rozpowszechnione twierdzenie, że znał tylko kata Naihanchi, nie zgadza się też z Wikipedią, według której uczył także Seisan, Passai, Wanshu i Jitte. Pogłoskę o analfabetyzmie według Wikipedii rozpowszechniali rywale, a obalają ją zachowane próbki jego pisma.

Czasopismo King w 1925 roku przypisało walkę z bokserem wprawdzie Motobu, ale ilustracje pokazywały jako zwycięzcę Gichina Funakoshiego. Gazeta Okinawa Times w 1978 roku podała, że Choki zdobył rodzinną sztukę Udundi od brata po walce w 1924 roku, ten sam artykuł jednak pisze, że Udundi nikt z rodziny nie odziedziczył. Sporu nie rozstrzygnęliśmy.

Dziedzictwo

Zmarł 15 kwietnia 1944 roku w Shuri w wieku 74 lat, a jego grób znajduje się w Kaizuce koło Osaki. Jego syn Chosei Motobu uczył się rodzinnej sztuki Udundi u Seikichiego Uehary i od 2003 roku jest oficjalnie głową szkoły. Motobu-ryu, oficjalnie Nihon Denryu Heiho Motobu Kenpo, nadal naucza kumite z książki z 1926 roku.

Wśród uczniów i gości Daidokanu byli według Wikipedii Tatsuo Yamada, Shigeru Nakamura, Yasuhiro Konishi i bokser Piston Horiguchi. Rodzinny grobowiec Motobu Udun w Ginowanie miasto uznało w 2021 roku za miejsce historyczne.

Nauczyciele, uczniowie i rodzina

Powiązane sztuki walki

Cytaty