Shoshin Nagamine

Podstawowe informacje

Data urodzenia15/7/1907

Data śmierci2/11/1997

Kraj pochodzeniaJaponia

ZawódPolicjant, Polityk, Pisarz

Znany również jakoChippaii Matsu

Biografia

Shoshin Nagamine był okinawskim mistrzem karate, założycielem stylu Matsubayashi-ryu, policjantem i politykiem lokalnym. Urodził się 15 lipca 1907 roku we wsi Tomari w Naha i zmarł 2 listopada 1997 roku w Naha w wieku 90 lat.

Jako uczeń szkoły handlowej zachorował i według własnej biografii leczył się dietą i ćwiczeniem karate. Uczył się u Kotatsu Ihy, od marca 1928 roku u Taro Shimabukuro z Shuri i u Ankichiego Arakakiego, podczas służby w policji w Kadenie u Chotoku Kyana, a w 1936 roku w Tokio doradzał mu w kumite Choki Motobu. W 1928 roku został wcielony do wojska i walczył w Chinach, w grudniu 1931 roku wstąpił do policji Okinawy. W maju 1940 roku otrzymał od Dai Nippon Butokukai tytuł renshi na polecenie Chojuna Miyagiego.

W 1940 roku stworzył podstawową kata Fukyugata Ichi. Matsubayashi-ryu założył w 1947 roku, a nazwę nadał na cześć Sokona Matsumury i Kosaku Matsumory. W styczniu 1953 roku otworzył w Naha dojo Matsubayashi-ryu Karate Kodokan. Od 1953 do 1957 roku był członkiem rady miejskiej Naha, a od 1961 do 1969 roku według japońskiej Wikipedii przewodniczącym Okinawa Karate-do Federation. Jego książka o karate z Okinawy ukazała się w lutym 1975 roku po japońsku i angielsku jako The Essence of Okinawan Karate-do.

Od 1963 roku łączył karate z zenem i został uczniem kapłana zen Sogena Sakiyamy. W 1977 roku założył Światową Federację Matsubayashi-ryu. Po jego śmierci styl prowadził jego syn Takayoshi Nagamine.

Młodość

Shoshin Nagamine urodził się 15 lipca 1907 roku we wsi Tomari w Naha jako syn Shoho i Gozei. W marcu 1923 roku wstąpił do miejskiej szkoły handlowej w Naha. Według własnej biografii w 1926 roku zachorował na dolegliwość żołądkową, której nie wyleczyły leki, i leczył się dietą oraz ćwiczeniem karate w ogrodzie sąsiada Chojina Kuby. Każdego wieczoru ćwiczył potem w szkole w Tomari u starszego mistrza Kotatsu Ihy. Przezywano go Chippai Matsu, wytrwała sosna.

W 1928 roku został wcielony do piechoty, wysłany do walk w Chinach i po honorowym zwolnieniu wrócił według biografii na Okinawę w lipcu następnego roku. W grudniu 1931 roku wstąpił do policji Okinawy i do sierpnia 1936 roku służył na posterunku Kadena.

Szkolenie i nauczyciele

Od marca 1928 roku był uczniem Taro Shimabukuro z Shuri, do którego codziennie chodził osiem kilometrów, a ćwiczył także u Ankichiego Arakakiego. Podczas służby w Kadenie od grudnia 1931 do sierpnia 1936 roku ćwiczył u Chotoku Kyana, którego nazwał swoim drugim nauczycielem. Od kwietnia 1936 roku spędził sześć miesięcy w Tokio, gdzie doradzał mu w kumite Choki Motobu.

Od 1938 roku ćwiczył kendo, a w 1941 roku uzyskał 3. dan. W maju 1940 roku otrzymał w Kioto od Dai Nippon Butokukai tytuł renshi na polecenie Chojuna Miyagiego. W 1963 roku przeczytał Księgę pięciu kręgów Miyamoto Musashiego i został uczniem kapłana zen Sogena Sakiyamy ze świątyni Enkakuji.

Wkład i innowacje

W 1940 roku stworzył podstawową kata Fukyugata Ichi, którą zatwierdziła okinawska komisja karate, drugą, Fukyugata Ni, stworzył Chojun Miyagi. Japońska Wikipedia podaje rok 1941. Matsubayashi-ryu założył w 1947 roku, a w lipcu 1947 roku otworzył tymczasowe dojo w Makishi. Nazwę, las sosnowy, wybrał według oficjalnej witryny na cześć Sokona Matsumury i Kosaku Matsumory, którzy uczyli Kyana i Motobu. W styczniu 1953 roku otworzył w Naha dojo Matsubayashi-ryu Karate Kodokan.

W grudniu 1953 roku został wybrany do rady miejskiej Naha, w której działał do 1957 roku. Według japońskiej Wikipedii od 1961 do 1969 roku był przewodniczącym Okinawa Karate-do Federation, a w 1977 roku założył Światową Federację Matsubayashi-ryu. W lutym 1975 roku ukazała się jego książka o karate z Okinawy po japońsku i angielsku jako The Essence of Okinawan Karate-do, w 1986 roku książka o okinawskich mistrzach karate i sumo, a w 2000 roku po angielsku Tales of Okinawa's Great Masters.

Filozofia i zasady

Według własnej biografii uważał połączenie zenu i karate za jedyną drogę do zrozumienia prawdziwej drogi karate. Jego cztery godziny dziennego treningu zawierały zawsze piętnaście minut siedzącej medytacji zazen.

Legendy i udokumentowane fakty

Angielska Wikipedia podaje jako jego nauczyciela w treści artykułu Zenryo Shimabukuro, a w zestawieniu Taro Shimabukuro, natomiast własna biografia Nagamine wymienia Taro Shimabukuro z Shuri. Rok angielskiego wydania The Essence of Okinawan Karate-do Wikipedia podaje jako 1976, Nagamine w swojej biografii luty 1975.

Źródła różnią się także w roku powstania kata Fukyugata Ichi (1940 i 1941) i przyznania Orderu Wschodzącego Słońca (1982 i 1988). Rok powrotu z wojska podaje własna biografia jako 1929, wstąpienie do policji jako grudzień 1931.

Dziedzictwo

W 1977 roku otrzymał nagrodę dziennika Okinawa Times i prefekturalną nagrodę za sport, a w kwietniu 1988 roku według własnej biografii Order Wschodzącego Słońca piątej klasy, japońska Wikipedia podaje rok 1982. W 1997 roku został według japońskiej Wikipedii mianowany jednym z pierwszych nosicieli tytułu niematerialnego dobra kultury prefektury Okinawa w dziedzinie karate. Wydawnictwo Tuttle podaje, że posiadał 10. dan i tytuł hanshi.

Zmarł 2 listopada 1997 roku w szpitalu w Naha w wieku dziewięćdziesięciu lat. Kierownictwo Matsubayashi-ryu przejął jego syn Takayoshi Nagamine, który zmarł w 2012 roku.

Nauczyciele, uczniowie i rodzina

Powiązane sztuki walki

Kata i formy

Organizacje

• MATSMatsubayashi-ryu KodokanZałożyciel · 1953

Cytaty