Matsumura no Seisan

Podstawowe informacje

O kata

Matsumura no Seisan to wersja katy Seisan, którą angielska Wikipedia wywodzi od Matsumury Sokona, mistrza Shuri-te: od niego przejął ją Kyan Chotoku, a od Kyana Shimabuku Tatsuo, założyciel Isshin-ryu. Nosi imię Matsumury, ponieważ wersję nauczaną w Shorin-ryu Seibukan można według tej samej encyklopedii wywieść aż do niego. Ohgami w przewodniku EKW zalicza jednak Kyana do uczniów Itosu Anko, więc droga katy od Matsumury do Kyana pozostaje sporna. Według dojo AOKK Seisan jest w większości systemów katą dla czarnych pasów, ale ta wersja stoi na początku szkolenia. Isshin-ryu tradycyjnie uczy jej jako pierwszej katy programu, a Okinawa Seidokan, założona w 1984 roku przez Tomę Shiana, także jako pierwszej. W Seibukanie pojawia się po dwóch katach Fukyugata i pozostaje pierwszą dużą katą linii Sukunaihayashi. Oficjalna lista kat WUKF z 7 kwietnia 2024 roku umieszcza Seisan wśród obowiązkowych kat shitei dla Isshin-ryu i wśród kat do wyboru tokui dla Shorin-ryu. Według Milosa Stanica założyciel Seibukanu Shimabukuro Zenryo chętnie pokazywał ją na pokazach i jeszcze w podeszłym wieku udowadniał na niej swoją kondycję.

Kata w poszczególnych stylach

Twórca i historia

Okinawski znawca Kinjo Hiroshi, według fightingarts.com, nie znalazł dowodu, że Seisan przekazywano w liniach Shuri, czyli u Matsumury i Itosu, i proponuje nazywać Seisan linii Kyana oraz shotokanowskie Hangetsu Tomari Seisan. Ikigaiway.com podaje ostrożniej, że Kyan nauczył się swojej Seisan od Matsumury lub od jednego z jego uczniów. Milos Stanic ze środowiska Seibukanu zakłada, że była to pierwsza kata, której Matsumura nauczył Kyana, i to w młodym wieku; angielska Wikipedia podaje przy tym, że Kyan uczył się u Matsumury od szesnastego roku życia przez dwa lata. Ohgami w przewodniku EKW zalicza do tego samego typu najwyraźniej także Oshiro no Seishan z książki Kenpo Gaisetsu, a jako pokrewną wymienia Aragaki Seisan.

Różnice między stylami

Ohgami (przewodnik EKW) opisuje typ, który nazywa Matsumura od najbardziej znanej katy: przy uderzeniu prawą pięścią lewa ręka cofa się do biodra, a prawa od razu wraca do osłony soto uke, w ruchach oburęcznych ręka przednia jest u góry, a tylna na dole, a kata kończy się uderzeniem dłonią shotei skierowanym w dół. Według angielskiej Wikipedii Seibukan podkreśla długie techniki rensoku tsuki geri typowe dla Shuri-te oraz szybkie przejścia z shiko dachi do zenkutsu dachi jako źródło siły. Ikigaiway.com dodaje, że Isshin-ryu wprowadza do katy pionowe uderzenie pięścią, że Seisan Kyana ma pod koniec sekwencję podobną do katy Ananku oraz że wersje Shorin-ryu mają nieco wyższe postawy i mniej twardy oddech niż Goju-ryu i Shotokan. Według fightingarts.com wersje Kyana i Shimabuku bardzo przypominają Matsumura no Seisan, jak ćwiczą ją niektóre odłamy Shito-ryu.

Bunkai – zastosowania

Dojo AOKK opisuje w Isshin-ryu Seisan parę technik z chwytem i przyciągnięciem: prawa ręka blokuje na poziomie środkowym krawędzią grzbietu dłoni na zewnątrz, lewa jednocześnie nisko krawędzią dłoni. Następnie prawa ręka przechodzi w chwyt „tygrysia paszcza" i ciągnie ramię przeciwnika do tyłu, aż łokieć dotknie boku.

Klasyfikacja na zawodach

• WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Isshin-ryu Karate — Shitei (obowiązkowe) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗
• WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Shōrin-ryū — Tokui (dowolne) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗

Pokrewne katy

• Wariant kata: Seishan