Isshin-ryu Karate
一心流空手道Okinawski styl założony w 1956 roku przez Tatsuo Shimabuku. Poznaje się go po pionowej pięści z kciukiem na wierzchu i blokach prowadzonych mięśniem, nie kością.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Isshin-ryu Karate
O sztuce walki Isshin-ryu Karate
Isshin-ryu założył na Okinawie w 1956 roku Tatsuo Shimabuku (1908–1975). Nazwa znaczy szkoła jednego serca i oddaje zamiar połączenia tego, co najlepsze w dwóch liniach, w których się kształcił: shorin-ryu u Kyana Chotoku i goju-ryu u Miyagiego Chojuna. Szkołę poznaje się od razu po dwóch rzeczach. Po pierwsze po pionowej pięści z kciukiem ułożonym na wierzchu, którą Shimabuku wprowadził zamiast zwykłej pięści obróconej; cios jest krótszy, szybszy i nie musi kończyć obrotu przedramienia. Po drugie po blokach prowadzonych mięśniową stroną przedramienia zamiast kością, z uzasadnieniem, że mięsień lepiej znosi uderzenie. Ciosy są zamachowe, z powrotem, nie dopychane. Program kata obejmuje Seisan, Seiuchin, Naihanchi, Wansu, Chinto, Kusanku, Sanchin i Sunsu, przy czym ostatnia jest własną katą Shimabuku, złożoną z elementów, które uznał za najcenniejsze. Do programu należy kobudo z bo, sai i tonfa. Rozpowszechnienie szkoły poza Okinawą ma konkretną przyczynę: ćwiczyli ją amerykańscy marines stacjonujący na wyspie i po powrocie zaczęli jej uczyć w kraju, dlatego isshin-ryu do dziś najsilniejsze jest w Stanach Zjednoczonych. Godłem szkoły jest Mizu Gami, postać bogini wody ze snu Shimabuku.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.