Uechi-ryu
上地流Okinawskie karate o chińskim rodowodzie, oparte na tygrysie, żurawiu i smoku. Poznaje się je po uderzeniu jednym kłykciem i po hartowaniu ciała.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Uechi-ryu
O sztuce walki Uechi-ryu
Uechi-ryu to okinawski styl karate o jawnie chińskim rodowodzie. Kanbun Uechi (1877–1948) wyjechał w 1897 roku do Fuzhou w prowincji Fujian i uczył się tam u mistrza znanego jako Shushiwa sztuki zwanej pangai-noon, dosłownie w połowie twardej, w połowie miękkiej. Na Okinawę wrócił w 1910 roku, ale nauczać zaczął dopiero po przeprowadzce do Wakayamy w 1924 i długo tylko w wąskim gronie. Nazwę uechi-ryu styl otrzymał w 1940 roku, gdy przejął go syn Kanei. Technicznie wywodzi się z trzech zwierząt — tygrysa, żurawia i smoka — a jego podstawę tworzą trzy chińskie kata: Sanchin, Seisan i Sanseiryu. Kanei dołożył później pięć kolejnych, więc dziś jest ich osiem. Uechi-ryu poznaje się po uderzeniu pojedynczym kłykciem palca wskazującego (shoken), kopnięciu czubkiem palucha (sokusen geri) oraz po otwartych dłoniach prowadzonych po okręgu. Hartowanie ciała jest nieodłączną częścią treningu: Sanchin ćwiczy się z partnerem, który przez cały czas uderza ćwiczącego w tułów i kończyny, sprawdzając napięcie i oddech. Styl jest wymagający fizycznie i stawia odporność przed szybkością.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.