Gojushiho Sho

Podstawowe informacje

O kata

Gojushiho Sho to jedna z dwóch wersji kata, którą Shorin-ryu zna jako Useishi. Nazwa oznacza 54 kroki, a przyrostek sho oznacza „mała”. Według historyoffighting.com obie wersje powstały z jednej kata przypisywanej Sokonowi Matsumurze; themartialway.com.au pisze, że podzielić ją miał podobno jego uczeń Anko Itosu. To, która wersja jest mała, a która duża, zależy od organizacji. Według karatevancouver.ca nazwy zamieniono w latach sześćdziesiątych lub siedemdziesiątych na mistrzostwach Japonii, gdy wysoki rangą instruktor JKA zapowiedział Dai, a wykonał Sho; historyoffighting.com potwierdza samą zamianę, ale uważa tę historię za mało prawdopodobną. Angielska Wikipedia z kolei przytacza słowa Hirokazu Kanazawy, że nazwy zamienił on sam przy zakładaniu SKIF. Themartialway.com.au, opierając się na liczeniu JKA, podaje, że Sho ma szerszy zakres i wykonuje się ją nieco łatwiej niż Dai, mimo że nosi określenie mała. Najbardziej typowy jest dla niej ciąg ryuun, „płynące chmury”: blok ryuun no uke, potem haishu osae uke lub shuto gedan barai i potrójne pchnięcie końcami palców, shihon tate nukite. Na liście kata WUKF z kwietnia 2024 należy do kata tokui dla Shotokanu, Budokanu i Shisui-ryu.

Kata w poszczególnych stylach

Znaczenie nazwy

Gojushiho (五十四歩) oznacza 54 kroki według karatevancouver.ca; przyrostek sho (小) oznacza mały, drugorzędny, a dai (大) duży, główny. Angielska Wikipedia podaje, że Sokon Matsumura nazwał tę kata Uesheishi, co po chińsku dosłownie znaczy 54 metody. Według karatevancouver.ca Gichin Funakoshi próbował przemianować Gojushiho Sho na Hotaku, dzięcioł, ze względu na jej techniki dźgnięcia; nazwa się nie przyjęła. Historyoffighting.com wspomina tę samą próbę bez rozróżniania wersji.

Twórca i historia

Historyoffighting.com uważa obie wersje za ostatni i najlepszy wkład Sokona Matsumury do systemu Tomari-te, natomiast karatevancouver.ca zalicza je raczej do szkoły Shuri-te. Nie udało nam się jednoznacznie ustalić, kto podzielił kata na dwie: themartialway.com.au przypisuje to Anko Itosu, choć sam podaje, że jest to jedynie twierdzenie. Według karatevancouver.ca obie wersje mają niemal identyczne embusen, a według themartialway.com.au obie zaczynają się od postawy mizu nagare uraken kamae.

Różnice między stylami

Torakankarate.com.au podaje, że kata nazywana przez JKA Gojushiho Dai w SKI nazywa się Gojushiho Sho, a technika keito, kurzy nadgarstek, występuje tylko w jednej z nich. Historyoffighting.com i karatevancouver.ca piszą, że Hirokazu Kanazawa zachował pierwotną kolejność nazw; angielska Wikipedia cytuje go odwrotnie, że nazwy zamienił przy zakładaniu SKIF, bo jego zdaniem określenie sho lepiej pasowało do mniejszej i trudniejszej kata. Liczba ruchów różni się w zależności od źródła: themartialway.com.au podaje dla Sho 65, książka Best Karate 11 według tego samego źródła również 65, karatevancouver.ca 54. W Tang Soo Do, według angielskiej Wikipedii, Gojushiho ćwiczy się jako O Sip Sa Bo.

Klasyfikacja na zawodach

• Karate sportowe (WKF) — Oficjalna lista kata · obowiązuje od 1.01.2026 ↗
• WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Shotokan — Tokui (dowolne) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗

Pokrewne katy

• Wariant kata: Sushiho