Shōtōkan
松濤館Najbardziej rozpowszechniony styl karate, rozpoznawalny po długich niskich postawach i bezpośredniej technice. Założył go Gichin Funakoshi w Tokio po roku 1922.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Shōtōkan
O sztuce walki Shōtōkan
Shotokan jest najbardziej rozpowszechnionym stylem karate na świecie. Stworzył go Gichin Funakoshi, okinawski nauczyciel, który w 1922 roku pokazał karate w Tokio i został tam, by go uczyć. Nazwa pochodzi od jego literackiego pseudonimu Shoto, "szum sosen" — kan znaczy dom, czyli "dom Shoto". Kształt stylu nadali jednak dopiero jego syn Yoshitaka i powojenne pokolenie uniwersyteckie. Charakterystyczne są długie, głębokie pozycje i liniowe techniki wyprowadzane na maksymalny zasięg. Zenkutsu-dachi, głęboki wypad w przód, jest wizualnym podpisem stylu. Logika jest jasna: długa droga pozwala przyspieszyć i włożyć w cios całą masę ciała, płaci się za to mniejszą ruchliwością. Właśnie dlatego shotokan ćwiczy pozycje głębsze, niż ktokolwiek użyłby w walce — to praca nad siłą i stabilnością, nie obraz realnego zastosowania. Program opiera się na trzech częściach: kihon (technika podstawowa w rzędach), kata i kumite. W szeregu podstawowym jest 26 kat, od Heian Shodan po Unsu i Gojushiho. Walka sportowa toczy się według przepisów WKF, gdzie punktuje czyste, kontrolowane trafienie, a kontakt jest ograniczony. Shotokan jest dostępny, systematyczny i dobrze udokumentowany — gęsta sieć klubów i czytelna struktura egzaminów. Kto szuka pełnego kontaktu, powinien jednak wiedzieć, że kumite sportowe działa na ograniczonym kontakcie i z przerwami, co jest innym doświadczeniem niż style pełnokontaktowe.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.