Sankukai
三空会Styl karate stworzony we Francji w 1970 roku przez Japończyka Yoshinao Nanbu. Opiera się na uniku z kontrruchem zamiast twardego bloku.
Podstawowe informacje
FrancjaCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Sankukai
Sankukai to styl karate stworzony w 1970 roku przez Yoshinao Nanbu. Powstał we Francji, dokąd Henry Plée zaprosił Nanbu w 1964 roku, i strona podaje dlatego Francję jako kraj pochodzenia, choć założyciel i korzenie techniczne są japońskie. Nanbu pochodził z rodziny wojowników — pradziadek był yokozuną, ojciec piątym danem judo — a sam zaczął od judo w wieku czterech lat, dokładając kendo, aikido i pracę z bronią. Na wydziale ekonomii w Osace ćwiczył shito-ryu u Chojiro Taniego i w 1963 roku został mistrzem uczelni. W Europie był w 1966 roku w Cannes pierwszym Japończykiem startującym w zawodach europejskich. Pod koniec 1966 roku uczył się w Japonii shukokai u Taniego i Shigeru Kimury i szerzył je w Europie, lecz po zorganizowaniu trzecich mistrzostw świata tego stylu w Paryżu porzucił go i stworzył własny. Zasadą techniczną sankukai jest zastąpienie twardego bloku unikiem, który jest zarazem początkiem kontrataku. Ćwiczący nie próbuje zatrzymać nadchodzącej techniki siłą, lecz zejść z jej linii tak, by znaleźć się w pozycji, z której kontrę wystarczy już tylko dokończyć. Nanbu wycofał się na kilka lat i pod koniec lat siedemdziesiątych założył nanbudo. Sankukai pozostało odrębne i utrzymuje się głównie we Francji i w Kanadzie.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.