ImpakuImpaku

Gensei-ryu

玄制流

Karate z Okinawy Seikena Shukuminego z lat 1949–1953, oparte na nieoczekiwanym ruchu w trzech wymiarach i na własnych kata, takich jak Sansai.

Podstawowe informacje

Założyciel
Kraj pochodzeniaJaponia
Rok powstaniaok. 1953
RegionAzja
Główny naciskUderzenia
Poziom kontaktuPółkontakt
System stopniCertyfikaty

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaXX wiek

Trening

StrójStrój tradycyjny
SparingTylko ćwiczenia z partnerem
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy są podstawą

Dla kogo

Programy dla dzieciNie naucza się dzieci
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie dla seniorów
Wymagania fizyczne2/5
Ryzyko kontuzji2/5
Przełożenie na samoobronę2/5
Korzyść kondycyjna3/5
Jak oceniamy skale →

Organizacja i zawody

StopnieTak (certyfikaty)
Format zawodówBez zawodów
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczącychPoniżej 10 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaKluczowe
Rzuty i obaleniaMarginalne
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaMarginalne
BrońNie występuje

Katalogi i bazy dla Gensei-ryu

📜 Tradycyjne katy i formy1 pozycji
→
👊 Baza technik1 pozycji
→
📖 Słownik pojęć30 pozycji
→
👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji
→

O sztuce walki Gensei-ryu

Gensei-ryu to styl karate, który stworzył Seiken Shukumine (1925–2001) z Okinawy. Uczył się u Sadoyamy Anko, a potem u Kishimoty Soko, ucznia Takemury Bushiego. Europejska federacja wywodzi korzenie stylu z Shuri-te, niektóre źródła podają Tomari-te. Shukumine po raz pierwszy zaprezentował swój system publicznie w 1949 roku w Ito. Rok 1950 podaje się jako początek stylu, a nazwa Genseiryu jest potwierdzona od 1953 roku. Główną ideą jest zwycięstwo dzięki nieoczekiwanemu działaniu. Styl opiera się na pięciu zasadach ruchu, wśród nich kolistym ruchu osi ciała, falowaniu w górę i w dół, celowym upadku oraz obrotach w nieoczekiwanym kierunku. Federacja przeciwstawia go w ten sposób bardziej statycznemu pojmowaniu karate. Obok starych form Naifanchi, Bassai i Kusanku, które Shukumine zaliczył pod nazwą Koryu, styl ćwiczy jego własne kata Ten-i, Chi-i, Jin-i i Sansai, z których najbardziej znane jest Sansai. Shukumine opisał je w 1964 roku w książce Shin Karatedo Kyohan. Potem Shukumine stworzył sztukę taido, której pierwszy publiczny pokaz światowa federacja taido datuje na 1965 rok. Gensei-ryu trwało dalej pod różnymi kierownikami i w kilku organizacjach. Do Europy dotarło w 1984 roku przez Szwecję, a w 1988 roku powstała federacja europejska.

Historia

Gensei-ryu założył Seiken Shukumine (1925–2001), który według europejskiej federacji urodził się 9 grudnia 1925 roku w Nago na Okinawie, inne źródło podaje 25 grudnia. Karate zaczął ćwiczyć w wieku ośmiu lat u Sadoyamy Anko, u którego trenował około czterech lat. Mniej więcej w wieku czternastu lat przyjął go Kishimoto Soko, uczeń Takemury Bushiego, który brał bardzo niewielu uczniów, a Shukumine musiał wielokrotnie prosić o przyjęcie. Europejska federacja wywodzi korzenie stylu z Shuri-te, niektóre źródła podają Tomari-te, a różnica między nimi była według niej minimalna. Swój system Shukumine po raz pierwszy zaprezentował publicznie w 1949 roku w Ito w prefekturze Shizuoka. Rok 1950 podaje się jako początek stylu, a nazwa Genseiryu jest potwierdzona od 1953 roku, kiedy zaczął uczyć w bazie Tachikawa. W 1964 roku wydał książkę Shin Karatedo Kyohan z kata i technikami stylu. Potem poświęcił się własnej sztuce, taido, której pierwszy publiczny pokaz światowa federacja taido datuje na 1965 rok, inne źródła podają 1962 lub 1963.

Czym się różni

Indyjska federacja jako cechę wyróżniającą styl podaje nieoczekiwany ruch w trzech wymiarach, czyli rotację, falowanie w górę i w dół, upadek i skręcanie, i przeciwstawia go bardziej statycznemu pojmowaniu karate. Ze Shuri-te, skąd według europejskiej federacji styl pochodzi, ma stare formy Naifanchi, Bassai i Kusanku, które Shukumine zaliczył pod nazwą Koryu. Własnych kata Ten-i, Chi-i, Jin-i i Sansai inne style nie mają. Od taido, które wyrosło z Gensei-ryu, różni się stopniem. Według światowej federacji taido kładzie nacisk na dynamiczny ruch całego ciała i uniki przez pochylenie, a nie na statyczne uderzenia i kopnięcia, podczas gdy Gensei-ryu pozostaje karate z kata. Bezpośredniego porównania ze Shorin-ryu, Goju-ryu, Shito-ryu czy Shotokanem nie znaleźliśmy ani u federacji, ani w literaturze fachowej.

Technika

Główną ideą stylu jest zwycięstwo dzięki nieoczekiwanemu działaniu. Indyjska federacja cytuje zdanie Shukuminego, że tajemnicą zwycięstwa jest zrobienie czegoś całkowicie nieoczekiwanego. Styl opiera się na pięciu zasadach ruchu Sen, Un, Hen, Nen i Ten: kolistym ruchu osi ciała, falowaniu w górę i w dół, celowym upadku, skrętnych technikach rąk i technikach po obrocie w nieoczekiwanym kierunku. Shukumine sam stworzył kata Ten-i, Chi-i, Jin-i i Sansai. Sansai powstało na początku lat pięćdziesiątych i jest najbardziej znanym kata stylu. Książka Shin Karatedo Kyohan z 1964 roku opisuje obok nich także stare formy pod nazwami Koryu Naifanchi, Koryu Bassai i Koryu Kusanku. Nazwę 玄制流 tłumaczy się jako poszukiwanie głębokiej prawdy i jej wyrażenie przez formę: gen oznacza tajemniczy lub głęboki, sei porządek lub system, a ryu szkołę.

Trening

O treningu Gensei-ryu piszą głównie szkoły i wiki społecznościowa Genseipedia, federacje go nie opisują. Według holenderskiej strony stylu trening charakteryzują niskie, głębokie postawy, ruchy ciała w górę i w dół oraz ćwiczenie shiho, w którym kombinacja technik powtarza się w czterech kierunkach. Książka Shukumine Shin Karatedo Kyohan z 1964 roku opisuje według japońskiej szkoły około 44 kata. Budowy zwykłej lekcji nie znaleźliśmy w źródłach.

Stopnie i postępy

Jednolitego systemu stopni Gensei-ryu nie znaleźliśmy, każda organizacja ma własny. Według Genseipedii Genseiryu Karate-do International Federation dzieli kata na trzy grupy. Zaczyna się od kihon kata Taikyoku oraz Heian Shodan do Godan, potem są tanren kata, wśród nich Naihanchi, Wankan, Bassai, Sansai, Rohai i Chinto, a trzecią grupę tworzą kata kobudo z bo i nunchaku. Regulaminów egzaminów i minimalnych okresów między stopniami nie udało nam się potwierdzić.

Dziś

Gdy Shukumine przeszedł do taido, grupy Gensei-ryu działały dalej pod różnymi kierownikami, wśród nich Genseiryu Butokukai Tosy Kunihiko i Furuyi Yoshimitsu. Kto jest następcą Shukuminego, różni się między szkołami. Według indyjskiej federacji styl wszedł do federacji prefekturalnej pod Japan Karate Federation (JKF). Do Europy styl przywiózł w 1984 roku Jari Hiltunen, który w Szwecji założył dojo Gensei Kan. W 1988 roku powstała European Genseiryu Karatedo Federation, a w 1993 roku Scandinavian Gensei Ryu Karatedo Federation.

Ciekawostki

W 1950 roku Shukumine wziął udział w pokazie karate zorganizowanym przez telewizję Nippon Television. Ito, gdzie po raz pierwszy publicznie zaprezentował styl, jest według holenderskiej witryny stylu do dziś siedzibą stowarzyszenia jego dawnych uczniów. Część nazwy Gensei-ryu wzięła też grupa Genwakai, założona przez Nango Tsugumasę i Tadayę Iwayę, która według własnej historii przejęła wiele jego kata.

Często zadawane pytania

Kto założył Gensei-ryu i kiedy?

Gensei-ryu założył okinawski karateka Seiken Shukumine (1925–2001). System po raz pierwszy publicznie zaprezentował w 1949 roku, rok 1950 podaje się jako początek stylu, a nazwa Genseiryu jest udokumentowana od 1953 roku.

Co oznacza nazwa Gensei-ryu?

Nazwę 玄制流 interpretuje się jako poszukiwanie głębokiej prawdy i wyrażanie jej poprzez formę. Gen oznacza tajemniczy lub głęboki, sei porządek lub system, a ryu szkołę.

Jaki jest związek między Gensei-ryu a taido?

Taido to odrębna sztuka, którą Shukumine stworzył po Gensei-ryu. Światowa federacja taido umieszcza jego pierwszy publiczny pokaz w 1965 roku, inne źródła podają rok 1962 lub 1963.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

ShotokanTarung DerajatSankukaiTetsudoBoks tajskiLethwei