Shinpan Shiroma

Podstawowe informacje

Data urodzenia1890

Data śmierci1954

Kraj pochodzeniaJaponia

ZawódŻołnierz, Nauczyciel szkolny

Znany również jakoGusukuma

Biografia

Shinpan Shiroma, którego imię zapisane znakami 城間真繁 czyta się także Shinpan Gusukuma, był okinawskim nauczycielem karate. Urodził się w 1890 roku w Shuri i zmarł w 1954 roku w wieku 64 lat.

Od 1903 roku, kiedy miał trzynaście lat, uczył się u Anko Itosu, a w 1908 roku zaczął trenować razem z Kenwą Mabuni u Kanryo Higaonny, od którego nauczył się Sanchin. W 1909 roku wstąpił do japońskiej marynarki wojennej. Andreas Quast zalicza go do ważnych uczniów Itosu.

Uczył w szkole podstawowej Shuri Dai Ichi, gdzie nauczał także karate, i był uznanym akupunkturzystą. Według swojego ucznia Seikichiego Ihy nauczał, że karate tworzą trzy elementy: kata, jej analiza, czyli jutsu, oraz praktyczne zastosowanie, czyli ryaku. Kładł nacisk na wzmacnianie na makiwarze i na analizę kat technika po technice.

W bitwie o Okinawę stracił wielu uczniów, a po wojnie ponownie otworzył dojo w Shuri. Wśród jego uczniów byli Yoki Uema, Seiichi Iju, Seitoku Ishikawa i Seikichi Iha. Według uczniów w dniu śmierci jeszcze przez dwie godziny nauczał, a potem zmarł we śnie. Współzałożenie stylu Shito-ryu z Mabuni przypisuje mu angielska Wikipedia, jednak Quast przypisuje nazwę stylu Mabuni. Nie znaleźliśmy cytatu o udokumentowanym pochodzeniu.

Młodość

Shinpan Gusukuma, zwany także Shinpan Shiroma, urodził się według rozmowy z Seikichim Ihą z 2020 roku w 1890 roku w Shuri na Okinawie. Oba odczytania pisze się tymi samymi znakami, jednak nie znaleźliśmy źródła pierwszego rzędu, które potwierdzałoby tożsamość. Andreas Quast podaje tylko imię Shiroma Shinpan na liście uczniów Itosu. Według rozmowy Ernesta Estrady z Ihą miał trzech synów i córkę.

Szkolenie i nauczyciele

Od 1903 roku, kiedy miał trzynaście lat, uczył się u Anko Itosu. W 1908 roku zaczął trenować razem z Kenwą Mabuni u Kanryo Higaonny i nauczył się od niego Sanchin. W 1909 roku wstąpił do japońskiej marynarki wojennej. Seikichi Iha został według artykułu Ernesta Estrady jego uczniem około 1950 roku i trenował z nim około czterech lat. Serwis klubowy shorin-ryu.com wymienia go wśród członków grupy studyjnej Kenwy Mabuni z 1918 roku.

Wkład i innowacje

Był nauczycielem w szkole podstawowej Shuri Dai Ichi i nauczał tam także karate. Według Estrady był uznanym akupunkturzystą i uczonym, nauczał dawnego stylu Shorin-ryu i kładł nacisk na wzmacnianie na makiwarze oraz analizę kat technika po technice. Według Ihy nauczał, że karate tworzą trzy elementy: kata, jej analiza, czyli jutsu, oraz praktyczne zastosowanie, czyli ryaku. Jego zasadą było unikanie zbędnego ruchu, tworzenie siły z bioder i uprawianie karate obok głównego zawodu.

Legendy i udokumentowane fakty

Angielska Wikipedia podaje, że współzałożył styl Shito-ryu z Kenwą Mabuni i kierował jego jedyną gałęzią okinawską. Andreas Quast przypisuje jednak nazwę Shito-ryu Mabuni, który złożył ją z nazwisk Itosu i Higaonna, po raz pierwszy użył jej w 1934 roku w Osace i zarejestrował w 1939 roku. Wikipedia podaje ponadto dojo domowe w Nishiharze, Iha natomiast mówi o dojo we wsi Tera w Shuri. Jako jego następcę Wikipedia wymienia Horoku Ishikawę, rozmowa z Ihą Seitoku Ishikawę. Dwanaście rozważań o kopnięciach i uderzeniach, które przypisuje mu się w internecie, nie mają udokumentowanego pochodzenia.

Dziedzictwo

W bitwie o Okinawę stracił wielu uczniów, a po wojnie ponownie otworzył dojo we wsi Tera w Shuri, według Estrady w 1953 roku przeniósł się do Nahy. Wśród jego uczniów byli Yoki Uema (1920–2011), założyciel Shorin-ryu Shubukan, Seiichi Iju, Seitoku Ishikawa (1925–2013) i Seikichi Iha. Seiichi Iju był według angielskiej Wikipedii pierwszym nauczycielem Shugoro Nakazato i przekazał katę Gojushiho do Shorin-ryu Shorinkan. Według uczniów w dniu śmierci w 1954 roku jeszcze przez dwie godziny nauczał, a potem zmarł we śnie.

Nauczyciele, uczniowie i rodzina

Powiązane sztuki walki