Higaonna Kanryo
Okinawski mistrz Naha-te (1853–1915), który w Fuzhou uczył się u Ryu Ryu Ko, w 1905 roku wprowadził Naha-te do szkół i wychował Chojuna Miyagiego.
Podstawowe informacje
JaponiaBiografia
Higaonna Kanryo był okinawskim mistrzem sztuk walki, którego Naha-te przez ucznia Chojuna Miyagiego rozwinęło się w Goju-ryu. Urodził się 10 marca 1853 według kalendarza księżycowego, czyli 17 kwietnia 1853, w Nishimurze w Naha. Zmarł w 1915 roku, a miesiąc jest według Okinawskiej Biblioteki Prefekturalnej sporny między październikiem a grudniem.
Był czwartym synem kupca handlującego drewnem opałowym, a rodzina należała do niższej szlachty chikudun pechin. Od dzieciństwa pomagał ojcu na łodzi, która wiozła drewno z północy Okinawy do Naha. Według portalu japońskiego Urzędu Rady Ministrów o karate okinawskim zaczął ćwiczyć u Aragakiego około siedemnastego roku życia, tradycja podaje rok 1867.
Do chińskiego Fuzhou wyjechał według tego samego portalu w 1874 roku i wrócił w 1877. Uczył się tam u mistrza znanego jako Ryu Ryu Ko, którego prawdziwa tożsamość jest sporna. Tradycja podaje, że nauczył się od niego kata Sanchin, Seisan, Sanseru i Bechurin. Międzynarodowa federacja IOGKF podaje pobyt trwający od trzynastu do czternastu lat i powrót w 1891 roku.
Po powrocie odnowił rodzinny interes i zaczął uczyć w domu w Nishimurze. W 1905 roku jako pierwszy zaczął uczyć Naha-te w nauczaniu szkolnym, w szkole handlowej w Naha. W 1902 roku jego uczniem został Chojun Miyagi, a wśród innych uczniów byli Kyoda Juhatsu, Kenwa Mabuni, Higa Seiko i Toyama Kanken.
Młodość
Higaonna Kanryo urodził się 10. dnia 3. miesiąca roku Kaei 6, czyli 17 kwietnia 1853, w Nishimurze w Naha jako czwarty syn kupca handlującego drewnem opałowym Higaonny Kanyo. Rodzina należała do niższej szlachty chikudun pechin. Według serwisu Ryukyu Bugei w dzieciństwie nazywał się Moshi.
Rodzina miała łódź typu yamabaru, która wiozła drewno opałowe z północy Okinawy i okolicznych wysp do Naha, a Kanryo od dzieciństwa pomagał ojcu przy młodszych braciach. Portal japońskiego Urzędu Rady Ministrów o karate okinawskim podaje, że ciężka praca na łodzi dała mu siłę i mocne nogi.
Szkolenie i nauczyciele
Według portalu Urzędu Rady Ministrów zaczął ćwiczyć u Aragakiego około siedemnastego roku życia, według innych w wieku dwudziestu lat, i trenował przez około trzy lata. Serwis Ryukyu Bugei zwraca uwagę, że relację z Aragakim jako pierwszy podał Shoshin Nagamine bez źródła. Do Fuzhou wyjechał według portalu w 1874 roku i wrócił w 1877.
W Fuzhou został uczniem mistrza Ryu Ryu Ko i według tradycji ustnej otrzymał pełną naukę po tym, jak podczas wielkiej powodzi pomógł uratować rodzinę mistrza. Tradycja podaje, że nauczył się od niego czterech kata: Sanchin, Seisan, Sanseru i Bechurin, IOGKF mówi o dziewięciu kata.
Wkład i innowacje
Po powrocie zajął się odnowieniem rodzinnego interesu. Według portalu Urzędu Rady Ministrów po kilku latach zaczął uczyć w domu w Nishimurze, gdy młodzi ludzie zaczęli nazywać go Tode Higaonna. IOGKF podaje, że dom otworzył jako dojo bez czesnego. Najstarszym udokumentowanym uczniem jest według serwisu Ryukyu Bugei Yoshimura Chogi, który przyszedł do niego około lat 1887–1888 według własnej autobiografii z 1941 roku.
W 1905 roku na prośbę dyrektora jako pierwszy zaczął uczyć Naha-te w nauczaniu szkolnym, w szkole handlowej w Naha. Jego Naha-te przez ucznia Chojuna Miyagiego rozwinęło się w Goju-ryu, które rozprzestrzeniło się na cały świat.
Filozofia i zasady
Według IOGKF przysiągł swojemu nauczycielowi, że będzie przestrzegał jego zasad i nigdy nie nadużyje sztuki walki, oraz odrzucał wyzwania na pojedynki. Jest to tradycja, którą federacja przekazuje bez źródła pierwotnego. Wnioskujemy, że nacisk na samokontrolę, który wiąże się z jego imieniem, przejęło także Goju-ryu.
Legendy i udokumentowane fakty
IOGKF podaje, że w Chinach uczył się przez trzynaście do czternastu lat i wrócił w 1891 roku, portal Urzędu Rady Ministrów podaje pobyt w latach 1874–1877 i wspomina szacunki od roku i czterech miesięcy do piętnastu lat. Według jednej tradycji wyjechał do Chin pomścić ojca zabitego w walce, a portal przedstawia go jako kupca handlującego drewnem.
Tożsamość mistrza Ryu Ryu Ko jest sporna: badacz Tokashiki Iken utożsamił go z Xie Zhongxiangiem, co Fuzhouskie Stowarzyszenie Wushu odrzuciło w 2010 roku, a według serwisu Ryukyu Bugei imię nie odpowiada żadnemu znanemu chińskiemu imieniu. Tradycja twierdzi, że przywiózł kata z Chin, ale program ceremonialny z 1867 roku według Ryukyu Bugei wymienia Seisan i inne kata już na Okinawie. Opowieść o drewnianej podłodze ciepłej od jego stóp podczas ćwiczenia Sanchin nie ma udokumentowanego źródła. IOGKF podaje także rok śmierci 1916.
Dziedzictwo
Chojun Miyagi został jego uczniem w 1902 roku w wieku czternastu lat i według IOGKF jako jedyny nauczył się całego systemu Naha-te. Wśród innych uczniów byli Kyoda Juhatsu, Kenwa Mabuni, Higa Seiko, Toyama Kanken i Shiroma Koki. IOGKF podaje go jako założyciela Naha-te i według niej nazywano go Ashi no Higaonna, Higaonna od nóg.
Zmarł według portalu Urzędu Rady Ministrów w 1915 roku na pogorszoną przewlekłą astmę w obecności uczniów. Okinawska Biblioteka Prefekturalna uważa rok 1915 za ustalony, miesiąc jest sporny między grudniem (Nagamine) a październikiem (Morio Higaonna), a nekrologu w gazecie Ryukyu Shimpo nie znaleziono.