Kenwa Mabuni

Podstawowe informacje

Data urodzenia14/11/1889

Data śmierci23/5/1952

Kraj pochodzeniaJaponia

Biografia

Kenwa Mabuni był okinawskim mistrzem karate i twórcą stylu Shito-ryu. Urodził się 14 listopada 1889 roku w Shuri na Okinawie i zmarł 23 maja 1952 roku w domu w wieku 62 lat, źródła podają jako miejsce śmierci Tokio i Osakę. Według Wikipedii był potomkiem w siedemnastym pokoleniu wojownika Uni Ufugusuku Kenyu.

Do Anko Itosu trafił według Shito-kai około trzynastego roku życia, inne źródło podaje piętnaście lat i rok 1903. Za pośrednictwem Chojuna Miyagiego poznał Kanryo Higaonnę i uczył się także u niego. Studiował też u Seisho Aragakiego, Tawady Shimboku, Sueyoshiego Jina i Wu Xianhuia (Go-Kenki).

Według Shito-kai styl nazwał najpierw Goju-ryu, niektóre źródła podają Hanko-ryu lub Mabuni-ryu. Nazwy Shito-ryu, złożonej z pierwszych znaków nazwisk nauczycieli Itosu i Higaonny, użył po raz pierwszy według strony ryukyu-bugei w 1934 roku przy otwarciu dojo Yoshukan w Osace. W 1939 roku otrzymał od Dai Nippon Butoku Kai tytuł renshi. Należał do pierwszych karateków, którzy uczyli karate na głównych wyspach Japonii, i założył wiele dojo w Osace i w regionie Kansai. Stworzył kata Aoyagi (Seiryu) i Meijo, a przekazywał między innymi kata Nijushiho, Sochin, Seiyunchin, Suparinpei, Happoren, Hakutsuru i Rohai. Wśród jego uczniów byli Hironori Otsuka, Yasuhiro Konishi i Masaru Sawayama.

Po jego śmierci szkołę prowadzili synowie Kenei i Kenzo, Kenzo zmarł 26 czerwca 2005 roku, a Kenei 19 grudnia 2015 roku.

Młodość

Kenwa Mabuni urodził się 14 listopada 1889 roku w Shuri na Okinawie. Shito-kai ostrożnie podaje, że był prawdopodobnie siedemnastym potomkiem dawnego wojownika, Wikipedia wymienia go jako Uni Ufugusuku Kenyu. Według strony ryukyu-bugei był słabym dzieckiem i do ćwiczeń skłoniły go opowieści o tym przodku z rodu Mabuni.

Z Anko Itosu zapoznał się według Shito-kai około 1902 roku, w wieku około trzynastu lat, za radą przyjaciela w Shuri. Strona ryukyu-bugei umieszcza początek nauki około 1903 roku i w wieku piętnastu lat.

Szkolenie i nauczyciele

W wieku około dwudziestu lat, mniej więcej w 1909 roku, zaczął według Shito-kai za radą Chojuna Miyagiego ćwiczyć także u Kanryo Higaonny, strona ryukyu-bugei podaje rok 1908. Po służbie wojskowej pracował od 1914 roku przez około dziesięć lat jako detektyw policji w Naha i w tym czasie uczył się karate i walki kijem u Seisho Aragakiego oraz walki sai u Tawady. Wikipedia wymienia wśród innych nauczycieli Sueyoshiego Jina i Wu Xianhuia, znanego jako Go Kenki.

Po przeprowadzce do Osaki studiował według ryukyu-bugei Nihon-den Kenpo Shinden Fudo-ryu u Yaty Noriyukiego i Tenshin-ryu u Ueno Takashiego.

Wkład i innowacje

W maju 1918 roku założył w domu koło do studiowania karate Karate Kenkyukai, z którego w 1925 roku powstał Okinawa Karate Kenkyu Kurabu z Motobu Choyu jako przewodniczącym i Chojunem Miyagim jako głównym instruktorem. W 1924 roku zaczął uczyć w prefekturalnej szkole rybackiej i policyjnej. Około 1927 roku pokazywał z Miyagim karate podczas wizyty Kano Jigoro na Okinawie, a Kano zalecił według ryukyu-bugei upowszechnianie karate w Japonii.

W 1929 roku przeprowadził się do Osaki i uczył na uniwersytetach zachodniej Japonii, w tym na Kansai University. W 1934 roku otworzył w Osace dojo Yoshukan nazwane od jego szkoły średniej i wydał książki Kobo Jizai Goshinjutsu Karate Kenpo i Seipai no Kenkyu. W latach 1935 i 1938 ukazała się w dwóch wydaniach książka Karate-do Nyumon, którą napisał z Genwą Nakasone. W 1938 roku opublikował listę 33 kata podzielonych według linii, a w 1939 roku założył Dai Nippon Karatedo Kai. Do samoobrony kobiet stworzył kata Aoyagi i Meijo.

Filozofia i zasady

Mabuni kładł nacisk na kata. Według jego syna Kenzo Mabuniego zalecał poświęcać kata trzy czwarte treningu, a kumite jedną czwartą, i Kenzo przekazywał tę zasadę jako tradycję rodzinną. Oficjalna strona Seito Shito-ryu podsumowuje jego podejście zdaniem, że kata jest karate. W książce Seipai no Kenkyu podkreślał według angielskiego opracowania, że ruchy kata są przeznaczone do prawdziwego starcia.

Legendy i udokumentowane fakty

Pochodzenie nazwy Shito-ryu różni się w źródłach. Wikipedia i niektóre zestawienia podają, że styl nazwał najpierw Hanko-ryu, a około lat 1929 do 1931 przemianował go. Shito-kai podaje jako pierwszą nazwę Goju-ryu, a strona ryukyu-bugei nazwę Mabuni-ryu w 1931 roku i pierwsze użycie nazwy Shito-ryu dopiero w 1934 roku. Rok 1939 bywa wiązany z rejestracją szkoły w Dai Nippon Butoku Kai, Shito-kai pisze jednak o nadaniu tytułu renshi.

Rozchodzi się też miejsce śmierci: Wikipedia podaje Tokio, ryukyu-bugei Osakę, a Shito-kai tylko, że zmarł w domu. Przekonanie, że Mabuni odrzucał wolną walkę, nie ma według komentarza do książki Karate-do Nyumon podstaw, ponieważ książka opisuje wolną walkę jako zatwierdzony trening. Tej interpretacji nie sprawdziliśmy jednak w oryginalnym tekście.

Dziedzictwo

Mabuni zmarł 23 maja 1952 roku w wieku 62 lat. Szkołę prowadzili dalej synowie Kenei i Kenzo. Kenzo po dwóch latach wycofania przejął kierownictwo i zachował program ojca pod nazwą Seito Shito-ryu, zmarł 26 czerwca 2005 roku. Kenei zmarł 19 grudnia 2015 roku.

W 1960 roku powstały wschodnia i zachodnia centrala stylu, w 1964 roku All Japan Karatedo Federation Shito-kai, a 17 marca 1993 roku World Shitoryu Karatedo Federation. Wśród jego uczniów byli Hironori Otsuka, twórca Wado-ryu, Yasuhiro Konishi i Masaru Sawayama z Kansai University.

Nauczyciele, uczniowie i rodzina

Powiązane sztuki walki

Kata i formy

Cytaty