Seiyunchin
制引戦 · Seiyunchin
Dosłownie: „Opanować, przyciągnąć, walczyć“
Wymowa: [sejunczin]
Inne nazwy: Seienchin, Seiunchin
Kata z tradycji Naha-te bez ani jednego kopnięcia: chwyty, szarpnięcia i uderzenia grzbietem pięści oraz łokciem w niskiej postawie. Ćwiczą ją Goju-ryu, Shito-ryu, Isshin-ryu i Kyokushin.
Podstawowe informacje
O kata
Seiyunchin należy do kat, w których ćwiczący nie kopie. Według angielskiej Wikipedii zamiast kopnięć opiera się na uderzeniach grzbietem pięści i łokciem oraz na niskiej postawie shiko dachi, nazywanej w Isshin-ryu także seiunchin dachi. Artykuł o Isshin-ryu dodaje, że jedynym śladem pracy nóg jest uniesione kolano i że każda część katy ma własny sposób oddychania i napinania mięśni. Siłę i wytrzymałość kata buduje głównie oddechem i napięciem mięśni. GKR Karate dodaje do shiko dachi postawy sanchin dachi, neko ashi dachi i heiko sanchin dachi i zwraca uwagę, że kata porusza się w ośmiu kierunkach, podczas gdy wcześniejsze katy w jej programie znają tylko cztery linie. Spośród technik wymienia oprócz grzbietu pięści cios młotem w pachwinę i pięść pionową. Goju-ryu Karate-do Kyokai uważa katę Seisan za kontynuację Seiyunchin. W regulaminach egzaminacyjnych kata zajmuje różne miejsca: GKR Karate umieszcza ją na brązowym pasie 3. kyu, a w Kyokushinie Jaap Kooman umieszcza ją na 2. dan. Oficjalna lista kat WUKF z 2024 roku wymienia ją wśród wybieralnych kat sentei dla Goju-ryu, Shito-ryu, Isshin-ryu, Sankukai, Nanbudo, Shukokai i Shisui-ryu oraz wśród kat tokui dla Kyokushinu.
Kata w poszczególnych stylach
| Styl | Nazwa w stylu | Ruchów | Kiai |
|---|---|---|---|
| Kyokushin | Seienchin | 31 | 4 |
| Goju-ryu | Seiunchin | — | — |
| Shito-ryu | Seienchin | — | — |
| Isshin-ryu Karate | Seiunchin | — | — |
| Sankukai | Seienchin | — | — |
Znaczenie nazwy
Nazwa zapisywana jest na dwa sposoby. Angielska Wikipedia podaje znaki 制引戦 (katakaną セイユンチン, wymawiane też Seienchin) oraz znaczenia „ciągnięcie" lub „opanować, przyciągnąć, walczyć"; według niej karatecy Meibukanu rozumieją nazwę jako „cicho maszerować daleko". Jaap Kooman wychodzi z zapisu Seienchin 征遠鎮, którego znaki oznaczają „podporządkować", „daleki" i „uspokoić"; całość tłumaczy jako „zdobywca, który podporządkowuje z daleka", ewentualnie „atak na zbuntowaną placówkę". GKR Karate podaje tłumaczenia „chwycić i obalić w walce" oraz „spokój w burzy".
Twórca i historia
Angielska Wikipedia wywodzi katę od Kanryo Higaonny ze szkoły Naha-te, od którego przejął ją Chojun Miyagi, założyciel Goju-ryu. Karatecy Meibukanu według niej szukają jej korzeni w chińskim xingyiquan; Jaap Kooman pisze o korzeniach w Bai He Quan, fujiańskim stylu białego żurawia, oraz o tym, że kata dotarła na Okinawę około 1883 roku jako wyłączna forma Naha-te. Część badaczy Isshin-ryu uważa z kolei, że ułożył ją sam Miyagi na podstawie doświadczeń z chińskiego Fuzhou, a GKR Karate datuje tę wersję na rok 1920. Nie udało nam się jednoznacznie ustalić, kto stworzył katę. Do Japonii przywiózł ją według Koomana Kenwa Mabuni, gdy przeprowadził się tam w 1920 roku; tak trafiła do Shito-ryu. Tatsuo Shimabuku nauczył się jej od Miyagiego i przeniósł ją do Isshin-ryu.
Różnice między stylami
Goju-ryu i Isshin-ryu ćwiczą katę w postawie shiko dachi, Kyokushin według Jaapa Koomana w bardzo niskim kiba dachi. Wersja Kyokushin według niego wywodzi się z treningu Masutatsu Oyamy u nauczyciela So Nei-Chu, ucznia Gogena Yamaguchiego. Kooman rozpisuje ją na 31 ponumerowanych kroków z czterema okrzykami kiai i podaje, że zawiera uderzenie age tsuki oraz na samym końcu hiji barai obydwoma łokciami jednocześnie. Różni się też nazwa: lista WUKF podaje katę w Goju-ryu i Isshin-ryu jako Seiunchin, w Shito-ryu, Sankukai i Kyokushinie jako Seienchin.
Bunkai – zastosowania
GKR Karate opisuje katę jako odpowiedź na napastnika, który wciąż nas trzyma: jest przeznaczona do walki z większym i silniejszym przeciwnikiem, który ciągle chwyta, dlatego stawia na mocne zakotwiczenie w postawie zamiast na zwinność. Wspomina też żurawią technikę „wibracyjną", w której jedno ramię zadaje kilka uderzeń naraz. Hiszpańska strona Rincon del do widzi w kacie liczne chwyty, dzięki którym ćwiczący łapie przeciwnika, przyciąga go do siebie i przenika jego obronę.
Klasyfikacja na zawodach
- Karate sportowe (WKF) — Oficjalna lista kata · obowiązuje od 1.01.2026 ↗
- WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Goju-ryu — Sentei (wybrane) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗
- WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Isshin-ryu Karate — Sentei (wybrane) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗
- WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Kyokushin — Tokui (dowolne) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗
- WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Nanbudo — Sentei (wybrane) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗
- WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Sankukai — Sentei (wybrane) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗
- WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Shito-ryu — Sentei (wybrane) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗
Kluczowa wskazówka
Do początkowego powolnego bloku dłońmi w wersji Kyokushin Jaap Kooman radzi wyobrazić sobie, że obejmujemy rękami piłkę i powoli wciskamy ją pod wodę aż do wysokości podbrzusza, seika tanden.