Nanbudo

Podstawowe informacje

Założyciel

Yoshinao Nanbu

Kraj pochodzeniaJaponia

Rok powstania1978

RegionAzja

Główny naciskMieszane

Poziom kontaktuLekki kontakt

System stopniPasy

Charakter i pochodzenie

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Katalogi i bazy dla Nanbudo

O sztuce walki Nanbudo

Nanbudo (南武道) to sztuka walki, którą według agencji APA stworzył w 1978 roku mistrz Yoshinao Nanbu i którą APA opisuje jako sztukę obronną opartą na uniku. Międzynarodowa Federacja Nanbudo (INF) przedstawia ją na swojej stronie internetowej jako nowoczesny sport, którego główne dyscypliny to kata oraz dyscypliny walki ju randori, nanbudo kumite i ki nagare kumite. Według francuskiego rejestru zgonów INSEE twórca urodził się 13 lutego 1943 roku w prefekturze Hyogo i zmarł 28 kwietnia 2020 roku w Paryżu.

Historia

Agencja APA opisała w 2014 roku nanbudo jako sztukę walki, którą w 1978 roku stworzył mistrz Yoshinao Nanbu, założyciel szkoły sankukai. Według francuskiej Wikipedii Nanbu w wieku 18 lat rozpoczął studia na wydziale ekonomii w Osace, uczył się shito-ryu u Chojiro Taniego i w 1963 roku wygrał japońskie mistrzostwa uniwersyteckie. Wikipedia dodaje, że w 1964 roku zaprosił go do Paryża Henry Plée, a pod koniec 1966 roku w Japonii uczył się shukokai, nowego stylu Taniego i Shigeru Kimury. Francuska Wikipedia podaje, że w 1969 roku Nanbu kierował szkocką i norweską federacją karate, w październiku 1969 roku zorganizował w Paryżu trzecie mistrzostwa świata shukokai, potem porzucił shukokai i w 1970 roku założył styl sankukai. Strona Shuriway pisze, że w 1978 roku założył własną sztukę walki, nanbudo, a INF w 2018 roku oświadczyła, że nanbudo obchodzi 40 lat. Według francuskiego rejestru zgonów INSEE Nanbu urodził się 13 lutego 1943 roku w prefekturze Hyogo, a zmarł 28 kwietnia 2020 roku w Paryżu w wieku 77 lat. INF ogłosiła jego śmierć tego samego dnia i nazwała go założycielem karate sankukai i nanbudo.

Technika

Według strony INF kata ćwiczy się bez broni lub z bronią bo, katana i jo, a ju randori także z bo. Ki nagare INF opisuje jako technikę walki polegającą na pchaniu rękami, odpowiednią dla wszystkich kategorii wiekowych. Przepisy INF w załączniku 3 podają oficjalne kata zawodnicze: Nanbu shodan, Nanbu nidan, Nanbu sandan, Nanbu yodan, Nanbu godan, Ikkyoku, Sampo sho, Seienchin, Hyaku hachi, Seipai i Shin tajima. Francuska Wikipedia wymienia broń bo, tonfa, nunchaku i sai oraz opisuje randori no kata jako siedem skodyfikowanych ataków przeciw siedmiu obronom opartym na uniku. Blog Heiwa podaje, że podstawą randori jest tenshin, podstawowy unik nanbudo. Agencja APA wyróżnia trzy gałęzie nanbudo: bojowe techniki Budoho, zdrowotne Kidoho i samorozwojowe Noryokukaihatsuho.

Zawody

Przepisy INF opisują ju randori jako dyscyplinę bezkontaktową. Każdy zawodnik wykonuje siedem ataków w kolejności 2 tsuki, 2 mae geri, 2 mawashi geri i 1 tsuki, obrońca (uke) nie może dwa razy z rzędu powtórzyć tej samej obrony i tylko on zdobywa punkty: 3 za ippon, 2 za waza-ari i 1 za yuko. Pole walki to kwadrat z mat o wymiarach 8 na 8 m z metrowym pasem bezpieczeństwa. Przepisy INF z 2013 roku sytuują nanbudo kumite między bezkontaktowym ju randori a pełnym kontaktem, a siła uderzenia ma być mniejsza niż 20 procent możliwej siły. Walka trwa najwyżej trzy rundy po 2 minuty, kategorie wagowe są co 5 kg, a przy remisie wygrywa lżejszy zawodnik. Zakazane są między innymi uderzenia kolanem, łokciem i głową, duszenie oraz rzuty przez głowę. Według przepisów tradycyjne kata mają pięć dyscyplin i trwają od 30 s do 3 min. Według agencji MAP na 7. mistrzostwach świata w Casablance w 2025 roku wzięło udział ponad 150 zawodników z 17 krajów, a Maroko zdobyło na nich 69 medali. INF podaje, że na 8. mistrzostwach świata w Stambule we wrześniu 2026 roku wzięło udział około 200 sportowców z 16 krajów.

Dziś

Według swojej strony internetowej INF powstała latem 2010 roku z siedzibą w Genewie. Walne zgromadzenie podczas mistrzostw świata w Stambule we wrześniu 2026 roku ponownie wybrało na prezesa Arnauda Nkamhoua z Francji, według strony federacji, nowym sekretarzem generalnym wybrało Giuseppe Ferrarę i zatwierdziło przeniesienie siedziby do Lugano. Federacja podaje organizatorów kolejnych mistrzostw świata: w 2027 roku Benin, w 2028 Indie, w 2029 Maroko, w 2030 Senegal i w 2031 Francja. Według INF w czerwcu 2026 roku odbył się w Tokio pierwszy puchar świata w dyscyplinie Balance Combat z udziałem ponad 100 sportowców z 10 krajów. Agencja MAP podaje, że Maroko gościło mistrzostwa świata w 2025 roku po raz czwarty, po latach 2011, 2017 i 2022, a współorganizatorami byli Comité national de nanbudo Maroc, Fédération Royale marocaine de judo et arts martiaux assimilés oraz marokańskie ministerstwo edukacji i sportu. Autor Watanabe Yuji pisze na note.com, że w Japonii nanbudo zaczęło się dopiero w 2005 roku w biurze świątyni Ninomiya w Kobe.

Ciekawostki

Francuska Wikipedia podaje, że pradziadkiem Nanbu był zapaśnik sumo Kimenzan Tanigoro, 13. yokozuna, a ojciec Hideyoshi Nanbu miał 5. dan w judo. Według tej samej Wikipedii Nanbu był pierwszym Japończykiem na europejskich zawodach, Coupe de France 1966 w Cannes, a twierdzenie o jego zwycięstwie nad Dominique Valerą jest tam oznaczone jako nieudokumentowane. Agencja APA podaje, że podczas pierwszego krajowego pucharu na Wybrzeżu Kości Słoniowej w 2014 minister Michel Alain Lobognon otrzymał honorowy 5. dan, a pierwsza dama Dominique Ouattara 7. dan. Puchar w Treichville, z około 250 sportowcami, zorganizowała Fédération ivoirienne du Nanbudo. Autor Watanabe Yuji pisze na note.com, że praktykujących na całym świecie łączy paszport nanbudo, z którym mogą trenować w każdym kraju członkowskim. Cennik INF podaje paszport za 20 euro.

Często zadawane pytania

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.