Shōrinji Kenpō
少林寺拳法Japońska sztuka założona w 1947 roku przez Doshina So. Od początku pomyślana nie jako sport, lecz jako środek odbudowy ludzi w powojennej Japonii.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Shōrinji Kenpō
O sztuce walki Shōrinji Kenpō
Shorinji kempo założył w 1947 roku Doshin So w mieście Tadotsu na wyspie Shikoku. Wrócił z Mandżurii, gdzie spędził lata w chińskim otoczeniu, i zobaczył rozpad powojennej Japonii; od początku pomyślał system nie jako sport, lecz jako narzędzie odbudowy ludzi, którzy stracili punkt odniesienia. Sztuka jest nierozerwalnie związana z nauką Kongo Zen. Kluczowe zdanie brzmi ken zen ichinyo — pięść i zazen są jednym; trening waży tyle samo co to, co ćwiczący z niego wynosi. Organizacja pozostaje jednocześnie podmiotem religijnym i federacją sportową, co wyróżnia ją wśród japońskich sztuk walki. Technicznie jest w połowie twarda, w połowie miękka: goju ittai. Goho to uderzenia, kopnięcia i bloki, juho to dźwignie, chwyty i rzuty, a program celowo prowadzi je parami: na każdy atak istnieje odpowiedź z obu grup. Ćwiczy się głównie w parach, w ustalonych sekwencjach embu, które pokazuje się także na zawodach — zamiast walki ocenia się precyzję, wyczucie czasu i zgranie pary. Godłem szkoły był pierwotnie manji, symbol buddyjski mylony na Zachodzie z nazistowską swastyką; w 2005 roku organizacja zastąpiła go nowym logo.
Style i odmiany
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.