Nippon Kempo
日本拳法Japoński system pełnego kontaktu z 1932 roku, który do zbroi bogu z kendo dodał uderzenia i rzuty. Pierwszy japoński format z pełnymi ciosami w głowę.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Nippon Kempo
O sztuce walki Nippon Kempo
Nippon kempo założył w 1932 roku Muneomi Sawayama i rozwiązywał nim problem wspólny ówczesnym japońskim sztukom walki: karate ćwiczono w kata i w walce na punkty bez kontaktu, judo miało kontakt, ale zakazywało uderzeń, a nigdzie nie dało się bić z pełną siłą w prawdziwego przeciwnika. Sawayama wziął zbroję bogu używaną w kendo, przystosował ją do pięści i nóg i stworzył format, w którym można uderzać w głowę i w ciało z pełną mocą bez urazu. Tak powstała w Japonii pierwsza pełnokontaktowa walka bez broni z ciosami w głowę. Repertuar nie ogranicza się do bicia: dozwolone są rzuty, obalenia i kontynuacja w parterze, więc walka przechodzi między dystansami jak w nowoczesnych sztukach mieszanych — czterdzieści lat przed powstaniem tego formatu na Zachodzie. Nippon kempo rozpowszechniło się głównie na japońskich uczelniach oraz w szkoleniu policji i wojska. Zbroja różni się od kendowskiej w ważnym szczególe: chroni także przednią część głowy, a dłonie tkwią w rękawicach pozwalających zewrzeć pięść, więc można zarówno uderzać, jak i chwytać.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.