Rough-and-tumble (Amerykańska walka bez reguł)
Wymarły amerykański pojedynek bez reguł z pogranicza XVIII i XIX wieku. Jego znakiem rozpoznawczym było wydłubywanie oczu.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Rough-and-tumble (Amerykańska walka bez reguł)
Rough-and-tumble to amerykańska walka bez reguł, rozpowszechniona na wiejskim zapleczu, przede wszystkim w koloniach południowych, a później na pograniczu Karoliny, Kentucky i Tennessee. Nie ma założyciela ani roku powstania, bo nie był systemem, lecz zwyczajem. Udokumentowane jest jego rozpowszechnienie od lat trzydziestych XVIII wieku i zanik w latach czterdziestych XIX wieku. Były dwa sposoby bicia się. Mężczyźni mogli umówić się na uczciwy pojedynek według przepisów Broughtona, czyli na pięści, albo wybrać rough-and-tumble, gdzie nie obowiązywało nic. Znakiem rozpoznawczym drugiego było wydłubywanie oczu — źródła z epoki opisują je jako to, bez czego rough-and-tumble nie byłby sobą. Dochodziły do tego gryzienie, ciągnięcie za włosy i drapanie oraz ataki na uszy, nos, wargi, palce i genitalia; niektórzy mieli podobno piłować sobie zęby. Sens leżał w honorze i pozycji. Były to pojedynki warstw niższych, w których zwycięzca zyskiwał sławę miejscowego bohatera, a przegrany wynosił trwałe oszpecenie, będące publicznie czytelnym znakiem porażki. Władze próbowały to tłumić. Zgromadzenie Wirginii uznało w 1752 roku wydłubanie oka i podobne obrażenia za ciężką zbrodnię, a poprawka z 1772 roku wymieniła wyłupienie oka wprost. Głównym opracowaniem naukowym pozostaje studium historyka Elliotta Gorna z 1985 roku.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
