Yoshinao Nanbu

Podstawowe informacje

Data urodzenia1943

Data śmierci28/4/2020

Kraj pochodzeniaFrancja

Biografia

Yoshinao Nanbu był japońskim karateką, twórcą stylów Sankukai i Nanbudo, który większość życia działał w Europie. Urodził się w Kobe, według serwisu Shuriway w 1943 roku, a Międzynarodowa Federacja Nanbudo obchodziła 13 lutego 2018 roku jego 75. urodziny. Według serwisu Shuriway zmarł 28 kwietnia 2020 roku.

Pochodził z rodziny o tradycjach walki, ojciec Hideyoshi Nanbu miał 5. dan w judo i uczył policję w Kobe. Judo zaczął ćwiczyć u ojca w dzieciństwie, kendo uczył się od wuja. W wieku osiemnastu lat rozpoczął naukę na uniwersytecie ekonomicznym w Osace, gdzie zaczął karate Shito-ryu u Chojiro Tani, a w 1963 roku został akademickim mistrzem Japonii.

W 1964 roku zaprosił go do Paryża Henri Plée. W 1966 roku wygrał w Cannes Coupe de France jako pierwszy Japończyk na europejskich zawodach, a w 1968 roku Tani powierzył mu rozwój Shukokai w Europie. W 1970 roku opuścił Shukokai i założył Sankukai. W 1974 roku według Shuriway wycofał się w odosobnienie w Cap-d'Ail, a w 1978 roku założył Nanbudo.

Międzynarodowa Federacja Nanbudo powstała latem 2010 roku z siedzibą w Genewie i przyznaje mu tytuł Doshu Soke. Twierdzenia z forów dyskusyjnych, że jako zawodnik nigdy nie przegrał, nie udało nam się udokumentować. Nie znaleźliśmy cytatu o udokumentowanym pochodzeniu.

Młodość

Według serwisu Shuriway, który przejmuje tekst Worldwide Nanbu Federation, Yoshinao Nanbu urodził się w 1943 roku w Kobe. Międzynarodowa Federacja Nanbudo obchodziła 13 lutego 2018 roku jego 75. urodziny, z czego wnioskujemy datę urodzenia 13 lutego 1943. Francuska Wikipedia podaje jako jego pradziadka 13. yokozunę Kimenzana Tanigoro, a jako ojca Hideyoshi Nanbu z 5. danem w judo, który uczył policję w Kobe. Według Shuriway zaczął judo w wieku pięciu lat u ojca, a kendo uczył się od wuja. Karate i aikido uczył się według francuskiej Wikipedii u mistrza Someki i w aikido osiągnął 3. dan.

Szkolenie i nauczyciele

W wieku osiemnastu lat rozpoczął naukę na uniwersytecie ekonomicznym w Osace, gdzie odkrył karate i ćwiczył u Chojiro Tani i mistrza Tanaki. W 1963 roku został według Shuriway akademickim mistrzem Japonii w zawodach z 1250 zawodnikami. W 1964 roku zaprosił go według francuskiej Wikipedii do Paryża Henri Plée, a w 1965 roku po raz pierwszy odbył podróż do Wielkiej Brytanii. W 1966 roku startował w Coupe de France w Cannes jako pierwszy Japończyk na europejskich zawodach i wygrał finał techniką ashi-barai przeciwko Patrickowi Barouxowi. W 1968 roku Tani powierzył mu rozwój Shukokai w Europie.

Wkład i innowacje

W 1969 roku był według francuskiej Wikipedii prezydentem szkockiej i norweskiej federacji karate oraz doradcą technicznym belgijskiej federacji i jugosłowiańskiej drużyny. Styl Sankukai założył w 1970 roku po tym, jak zorganizował w Paryżu trzecie mistrzostwa świata Shukokai i opuścił Shukokai. W 1974 roku według Shuriway wycofał się ze sztuk walki do Cap-d'Ail, a w 1978 roku założył Nanbudo. Międzynarodowa Federacja Nanbudo chciała zjednoczyć organizacje do końca 2018 roku, na czterdziestolecie stylu.

Legendy i udokumentowane fakty

Źródła rozchodzą się co do tego, czy słynny zapaśnik sumo Kimenzan Tanigoro był jego pradziadkiem, jak podaje francuska Wikipedia, czy dziadkiem, jak pisze forum dyskusyjne. Twierdzenia z forów, że jako zawodnik nigdy nie przegrał walki, nie udało nam się udokumentować, udokumentowany jest tylko zwycięski wynik w Coupe de France w 1966 roku. Według tego samego forum Nanbu uznał później Sankukai za niepełne, co doprowadziło do powstania nanbudo, i to jednak jest słabe źródło.

Dziedzictwo

Międzynarodowa Federacja Nanbudo powstała latem 2010 roku z siedzibą w Genewie i przyznaje mu tytuł Doshu Soke. Jeszcze w listopadzie i grudniu 2017 roku prowadził według czasopisma El Budoka międzynarodowy staż w Edynburgu. Według Shuriway zmarł 28 kwietnia 2020 roku, francuska Wikipedia cytuje nekrolog w dzienniku Diario del Alto Aragón. Ósme mistrzostwa świata w nanbudo odbyły się we wrześniu 2026 roku w Stambule.

Powiązane sztuki walki