Kudo
空道Japoński sport pełnokontaktowy z 1981 roku z uderzeniami w kasku z pleksi, rzutami i krótką walką w parterze. Kategorię określa suma wzrostu i wagi.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Porównania
Katalogi i bazy dla Kudo
O sztuce walki Kudo
Kudo to japoński sport pełnokontaktowy, który łączy uderzenia w stójce z rzutami i walką w parterze. Założył go Takashi Azuma (1949–2021), który do kyokushin dołączył w 1972 roku. Jego organizacja Daido Juku zaczęła działać 17 lutego 1981 roku w prefekturze Miyagi. Do 2001 roku styl nazywał się kakuto karate, nazwę kudo Azuma ogłosił w 2001 roku. Powstało z obaw Azumy przed poważnymi urazami głowy w kyokushin oraz z niekorzystnej sytuacji mniejszych zawodników. Przepisy dopuszczają uderzenia pięścią, łokciami i główkami, rzuty, trzymania, dźwignie i duszenia. Zakazane są uderzenia w plecy i w krocze. Walka trwa 3 minuty, klincz najdłużej 10 sekund, a walka w parterze dwa razy po 30 sekund. Obowiązkowy jest kask z przezroczystą osłoną z pleksi, rękawice zatwierdzone przez Kudo International Federation (K.I.F.) i ochraniacz zębów. Zamiast kategorii wagowych stosuje się indeks z sumy wzrostu w centymetrach i wagi w kilogramach. Kata przejęte z kyokushin kudo zniosło bez zastępstwa. W praktyce rosyjskiej kudo ma stopnie kyu i dan z kolorowymi pasami. Pierwsze mistrzostwa świata odbyły się w 2001 roku w Japonii. W Rosji kudo jest według źródeł rosyjskich wpisane do Ogólnorosyjskiego rejestru dyscyplin sportowych. Badania urazów w kudo nie znaleźliśmy.
Historia
Kudo założył Azuma Takashi (1949–2021), rodem z Kesennuma. W 1971 roku zapisał się na studia wieczorowe na Uniwersytecie Waseda, gdzie założył klub kyokushin, a w 1972 roku dołączył do centrali kyokushinkaikan. Na ogólnojapońskim otwartym turnieju kyokushin był w 1974 roku drugi, a w 1977 roku zwyciężył. W judo miał 3. dan. Organizacja Daido Juku zaczęła działać 17 lutego 1981 roku w prefekturze Miyagi. Jako powód podaje się obawy Azumy przed poważnymi urazami głowy w kyokushin oraz niekorzystną sytuację mniejszych zawodników. W latach 1981–2001 styl nazywał się kakuto karate. W 2001 roku Azuma ogłosił nazwę kudo, aby kakuto karate nie mylono z karate. Poza Japonią udokumentowane początki są w Rosji: Azuma zorganizował w 1993 roku pierwsze seminarium międzynarodowe we Władywostoku, rosyjskie źródła podają tam pierwszą sekcję już w 1991 roku, rosyjską federację kudo w 2002 lub 2004 roku (źródła się różnią). Azuma zmarł 3 kwietnia 2021 roku, a przewodniczącym Daido Juku został Kenichi Osada.
Czym się różni
Kudo wywodzi się z kyokushin, ale w jednym zasadniczym punkcie od niego odeszło. Według opisów ćwiczących kyokushin zabrania uderzeń pięścią w głowę, a kudo je dopuszcza. Według Forces News Azuma Takashi założył kudo z obawy, że kyokushin powoduje zbyt wiele poważnych urazów głowy, a kask ochronny ma umożliwić uderzenia ręką w głowę bez poważnych uszkodzeń. Kask Neo Headgear KU jest według K.I.F. obowiązkowy we wszystkich dywizjach zawodów, a uderzenia pięścią w głowę są zakazane tylko juniorom do 16 i do 14 lat. Drugim źródłem jest judo, w którym Azuma miał 3. dan. Britannica opisuje cel judo jako czysty rzut, przytrzymanie lub opanowanie przeciwnika naciskiem na staw ramienia lub kark, o uderzeniach nie pisze. Kudo przejmuje rzuty i poddania i łączy je z uderzeniami w pełnym kontakcie. Od MMA kudo różni się głównie długością walki i wyposażeniem. Walka w dywizji otwartej kudo trwa 3 minuty, a do parteru przechodzi się dwukrotnie na 30 sekund, rundy MMA według jednolitych zasad Association of Boxing Commissions trwają 5 minut. Kudo ocenia trafienia stopniami koka, yuko i waza-ari, a ippon przyznaje za nokdaun lub skuteczne poddanie.
Technika
Przepisy kudo łączą uderzenia w stójce z rzutami i walką w parterze. Dozwolone są uderzenia pięścią, łokciami i główkami, także w głowę chronioną kaskiem z pleksi, a ponadto rzuty, trzymania, dźwignie i duszenia. Walkę można wygrać także przez poddanie lub duszenie do utraty przytomności. Zakazane są uderzenia w plecy i w krocze. Czy przepisy dopuszczają kolana i kopnięcia w głowę, nie udało nam się udokumentować. Walka trwa 3 minuty. Do klinczu wolno wejść dowolną liczbę razy, zawsze najdłużej na 10 sekund. Do parteru idzie się dwa razy, najwyżej na 30 sekund, u młodzieży i juniorów na 20 sekund i bez uderzeń w parterze. Ocena ma stopnie koka, yuko, waza-ari i ippon, wartości punktów różnią się w źródłach. Oficjalnych przepisów K.I.F. nie znaleźliśmy. W porównaniu z kyokushin, z którego kudo się wywodzi, doszły uderzenia ręką w twarz, łokcie, główki, rzuty i walka w parterze. Kata przejęte z kyokushin kudo zniosło bez zastępstwa.
Trening
Daido Juku przedstawia kudo jako sport na całe życie, system wychowania młodzieży i metodę samoobrony oraz podkreśla reigi, czyli szacunek i etykietę. Według jej zasad ćwiczenie ma rozwijać siłę fizyczną i psychiczną, relacje z innymi i charakter ćwiczącego, aby wnosił wkład w społeczeństwo. Kudo International Federation (K.I.F.) oferuje filmy instruktażowe podstawowych technik i dwie serie nazwane joho, podstawową i zaawansowaną. Odwiedzający jedno dojo w Saitamie opisał trening jako rozgrzewkę i kondycję, kihon, walkę z cieniem, ćwiczenia w parach i sparing, który przechodzi od lekkich uderzeń przez kopnięcia do łagodnych rzutów. Kata według niego się nie ćwiczy. Przed każdym egzaminem na wyższy stopień ćwiczący musi zaliczyć przepisaną liczbę dni treningowych i normę sprawności fizycznej. Według K.I.F. ochraniacze są obowiązkowe nie tylko na zawodach, ale i na egzaminach na stopnie.
Stopnie i postępy
Pełnej międzynarodowej tabeli stopni K.I.F. nie znaleźliśmy. Federacja podaje, że nowi uczniowie zaczynają bez stopnia z białym pasem, a po 1. kyu przystępują do egzaminu na 1. dan. W rosyjskiej praktyce kudo ma stopnie uczniowskie od 10. do 1. kyu z pasami fioletowym (10. i 9. kyu), niebieskim (8. i 7.), żółtym (6. i 5.), zielonym (4. i 3.) i brązowym (2. i 1.) oraz stopnie mistrzowskie dan z czarnym pasem, do którego według K.I.F. od 2. dana dochodzą złote paski. Najwyższym stopniem jest według K.I.F. 9. dan. Kata nie należy do egzaminów, kudo ją zniosło. Dany nadawał Azuma także rosyjskim mistrzom. Roman Anaszkin i Zorin otrzymali w 2002 roku 4. dan, a w 2006 roku 5. dan, Anaszkin w 2013 roku zdobył 6. dan jako pierwszy zawodnik spoza Japonii.
Dla kogo
Zamiast kategorii wagowych zawodnicy są dzieleni według wskaźnika, który jest sumą wzrostu w centymetrach i masy w kilogramach. Mężczyźni od 18 lat startują w kategoriach od 230 do ponad 270. Rosyjskie źródła podają kategorie młodzieży w wieku 12–15 lat, juniorów 16–17 lat, dziewcząt 12–15 lat, juniorek i kobiet, weteranów od 35 lat oraz dzieci 7–11 lat. Według nich zawody dzieci nie odbywają się od 2014 roku. K.I.F. podaje dywizję Masters od 45 lat i osobną klasę Businessman dla początkujących od 30 lat. Młodzieży i juniorom zakazane są uderzenia na ziemi, a walka na ziemi trwa u nich 20 sekund. Dzieci, juniorzy i kobiety noszą kamizelkę, ochraniacze goleni są obowiązkowe dla młodzieży i juniorów, a dla dzieci zalecane. Dorosłe kobiety muszą według K.I.F. mieć obok kasku i rękawic ochraniacz ciała i ochraniacze nóg, a mężczyźni ochraniacz krocza. Badania ani stanowiska lekarzy w sprawie kudo dla dzieci nie znaleźliśmy. Forces News opisał w 2018 roku brytyjską lekarkę wojskową, która na mistrzostwach świata w Japonii wystartowała w kategorii mężczyzn do 260.
Zawody
Walka odbywa się na tatami 13 × 13 m z polem walki 9 × 9 m, czterech sędziów stoi w narożnikach, a jeden wewnątrz pola. Remis rozstrzyga decyzja sędziów lub dodatkowa walka. Główny turniej Daido Juku nazywa się Hokutoki, pierwsza ogólnokrajowa edycja odbyła się 6 września 1981 roku z kategoriami według postury. Kategorię open wygrał w latach 1984 i 1985 Yoshinori Nishi, w latach 1996 i 1997 Semmy Schilt. Pierwsze mistrzostwa świata odbyły się 17 listopada 2001 roku w Japonii, drugie w 2005 roku. Pierwszy Kudo World Cup odbył się w 2011 roku w Moskwie. Związku kudo z programem olimpijskim nie znaleźliśmy.
Sprzęt
Zawodnicy noszą dogi, białe lub niebieskie, i pas. Obowiązkowy jest kask z przezroczystą osłoną z pleksi zatwierdzony przez K.I.F., źródła rosyjskie podają najpierw model SuperSafe, później Neo Head Gear. Rękawice zatwierdzone przez K.I.F. chronią stawy dłoni i zostawiają palce wolne, do wyposażenia należą bandaże i ochraniacz zębów. Niepełnoletni noszą dodatkowo kamizelkę i ochraniacze goleni, wymagania różnią się zależnie od turnieju. Badania, które pokazywałoby w kasku kudo wpływ na liczbę lub ciężkość urazów, nie znaleźliśmy.
Filozofia
Spójnej filozofii kudo nie znaleźliśmy. Hongkoński serwis HK01 podaje, że nazwa Daido Juku pochodzi z wersu zenistycznego zbioru Mumonkan, a nazwa turnieju Hokutoki od Wielkiego Wozu, który wskazuje na Gwiazdę Polarną jako symbol najwyższej prawdy. Azuma Takashi był z wykształcenia filozofem. Według HK01 po długim treningu kyokushin uważał jego walkę z uderzeniami, kopnięciami, kolanami i łokciami za odległą od walki swobodnej. W 2001 roku organizacja przyjęła nazwę kudo, aby kakuto karate nie mylono z karate. Znaczenia samego słowa kudo nie udało nam się udokumentować.
Dziś
Kudo na całym świecie zarządza Kudo International Federation (K.I.F.). Jej poprzedniczka Kakuto Karate International Federation Daidojuku (KKIF) przyjęła tę nazwę w 1995 roku. Daido Juku od 2021 roku, po śmierci Azuma Takashi, prowadzi jako przewodniczący Kenichi Osada. W Rosji 7 lipca 1994 roku zarejestrowano Moskiewską Federację Daido Juku, rosyjska federacja kudo powstała w 2002 lub 2004 roku (źródła się różnią). Według źródeł rosyjskich walki według przepisów kudo figurują w Ogólnorosyjskim rejestrze dyscyplin sportowych na podstawie rozkazu Rossportu z 17 lipca 2003 roku nr 560, a w 2006 roku kudo włączono do Ogólnorosyjskiego klasyfikatora. Pierwszy Puchar Azji odbył się 14 czerwca 2014 roku we Władywostoku. Mistrzostwa świata odbywają się od 2001 roku, edycja z 2018 roku rozpoczęła się 1 grudnia w Japonii. Wśród mistrzów świata wymienia się Kolyan Edgar (2005 i 2009) i Irina Bykova (2005).
Ciekawostki
Znak ku (空) w nazwie odnosi się według K.I.F. do trzech idei: przemijania, wzajemnej zależności i otwartości bez uprzedzeń, którą Azuma nazywał Open-Mindism. Azuma w 1972 roku w wieku 22 lat dołączył do centrali kyokushinkaikan, a na pierwszym światowym turnieju karate pełnokontaktowego zajął szóste miejsce, na drugim czwarte. W 2013 roku zdobył 9. dan w kudo, najwyższy stopień stylu. Pokaz walki kudo odbył się w lipcu 2013 roku na The World Games w Cali w Kolumbii. Kudo All Japan Federation poprosiła w marcu 2009 roku Biuro Rady Ministrów Japonii o uznanie, a w maju 2012 roku została członkiem Japan World Games Association. Mistrzostwa świata odbywają się raz na cztery lata, do 2023 roku odbyło się ich sześć. Drugi Kudo World Cup odbył się w lutym 2017 roku w Bombaju, trzeci w lipcu 2025 roku w bułgarskim Burgas. Daido Juku podaje, że kudo rozprzestrzeniło się w ponad 60 krajach, K.I.F. pisze o ponad 50.
Często zadawane pytania
Czym jest kudo?
Według organizacji Daido Juku kudo to mieszany sport budo, który łączy uderzenia i kopnięcia w pełnym kontakcie z rzutami i technikami poddania na ziemi. Daido Juku założył Azuma Takashi w 1981 roku, a nazwę kudo styl nosi od 2001 roku. Walczy się w obowiązkowym kasku.
Kto założył kudo?
Azuma Takashi, urodzony w 1949 roku w Kesennumie w prefekturze Miyagi. Był zawodnikiem kyokushin i miał 3. dan w judo. W 1981 roku założył w Sendai organizację Daido Juku, a w 2001 roku wprowadził nazwę kudo. Zmarł w kwietniu 2021 roku, a przewodniczącym Daido Juku został Kenichi Osada, którego sam wybrał.
Jaka jest różnica między kudo a kyokushin?
Kudo wywodzi się z kyokushin, ale dopuszcza uderzenia pięścią w głowę, których kyokushin według opisów praktykujących zabrania, i dlatego obowiązuje w nim kask. Doszły też rzuty i walka w parterze, a kata się nie ćwiczy. Według Forces News Azuma założył kudo z obawy przed poważnymi urazami głowy w kyokushin.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.