Shooto

Podstawowe informacje

Założyciel

Satoru Sayama

Kraj pochodzeniaJaponia

RegionAzja

Główny naciskMieszane

Poziom kontaktuPełny kontakt

System stopniBez stopni

Charakter i pochodzenie

Trening

Dla kogo

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Katalogi i bazy dla Shooto

O sztuce walki Shooto

Shooto to japońska mieszana sztuka walki (MMA), którą jako samodzielny sport wyczynowy założył Satoru Sayama, pierwszy Tiger Mask. Japan Shooto Association (JSA) opisuje je jako MMA zrodzone w Japonii, które jako pierwsze na świecie przekształciło walkę mieszaną w sport, i powołuje się na odrodzenie starożytnego pankrationu. Nie udało nam się jednoznacznie potwierdzić roku powstania, źródła się różnią. JSA podaje jako rok założenia 1984, Sportiva umieszcza powstanie sportu pod nazwą Shooting w 1985, a według niej Sayama po wrześniu 1985 zmienił nazwę Shooting na shooto i w 1986 założył stowarzyszenie.

Historia

Według Sportiva Sayama po odejściu z New Japan otworzył siłownię w dzielnicy Setagaya i założył w niej nowy sport walki Shooting, a od lipca 1984 jednocześnie walczył w pierwszej UWF jako Super Tiger. We wrześniu 1985 według Sportiva opuścił UWF, następnie zmienił nazwę Shooting na shooto, a w 1986 założył stowarzyszenie. Angielska Wikipedia podaje, że nazwę zmieniono, aby uniknąć pomyłki ze strzelectwem sportowym. Japońska Wikipedia umieszcza powstanie stowarzyszenia w 1987, a pierwszą imprezę zawodową 18 maja 1989, zaś angielska Wikipedia umieszcza pierwszą imprezę zawodową 1989 w Korakuen Hall w Tokio. Według oficjalnych przepisów 7 maja 1996 z inicjatywy stowarzyszenia powstała International Shooto Commission do kierowania shooto i vale tudo. Sportiva podaje, że Sayama działał w shooto dziesięć lat jako założyciel, a w 1996 wycofał się z jego kierowania. Według japońskiej Wikipedii JSA stała się 1 października 2012 stowarzyszeniem pożytku publicznego po sporze o nietransparentne gospodarowanie, a 21 czerwca 2015 w Hiroszimie odbyła się pierwsza oficjalna walka shooto w klatce.

Czym się różni

Shooto według przepisów ISC i JSA dopuszcza walkę w parterze i wygrywa się też przez poddanie, natomiast shootboxing według własnych przepisów całkowicie zakazuje walki w parterze. Starszy tekst strony profesjonalnego shooto odróżnia je od sportów uderzanych, takich jak boks, karate, kickboxing i K-1, oraz od sportów chwytanych, takich jak judo i zapasy, a shooto według niego jak MMA dopuszcza jednocześnie uderzenie i chwyt. Od ówczesnego shoot-style wrestlingu shooto odróżniało się według JSA komisją, licencjami i nadzorem nad sędziami, aby zapobiec ustawionym walkom, które według JSA były w japońskich pokazach walki powszechne. Amatorskie shooto różni się od zawodowego według przepisów JSA kaskiem, ochraniaczami goleni i kolan, zakazem łokci i zakazem jakichkolwiek uderzeń w głowę rywala w parterze.

Technika

Strona profesjonalnego shooto podaje, że Shooting powstał z połączenia istoty boksu, kickboxingu, zapasów, sambo i innych stylów oraz że podręcznik Sayamy z 1986 obejmował techniki uderzeń, rzutów i dźwigni. Według JSA ideałem shooto nie jest samo uderzenie, rzut ani dźwignia, ani ich proste dodawanie, lecz płynne i nieprzerwane łączenie technik. Przepisy ISC i JSA z 2026 definiują pozycję w parterze tak, że podłogi dotyka dowolna część ciała poza stopami i dłońmi, a od tej definicji zależą zakazy kopnięć i kolan na głowę. Przepisy zawodowe zakazują między innymi uderzenia głową, ataku palcami w oczy, uderzeń w kark i kręgosłup, ataków na palce i krocze oraz kopnięć i kolan na głowę i szyję przeciwnika w parterze. Przepisy amatorskie JSA zakazują między innymi uderzeń przedramieniem i łokciem, uderzeń otwartą dłonią, kopnięć w kolano od przodu, dźwigni w stójce z rzuceniem ciężaru ciała oraz jakichkolwiek uderzeń w głowę w pozycji w parterze.

Trening

Według Sportivy po odejściu z New Japan Sayama poświęcił się w siłowni w Setagaya szkoleniu następców dla nowego sportu walki. JSA podaje obecnie, że w oficjalnych klubach shooto w całej Japonii często można trenować jednocześnie jiu-jitsu i kickboxing oraz że shooto służy też kształtowaniu osobowości dzieci. Według zasad JSA z 2026 roku amatorzy muszą nosić zatwierdzone skórzane rękawice z otwartymi palcami, kask, ochraniacze kolan i goleni z osłoną podbicia, a mężczyźni suspensorium. Według tych samych zasad amator musi należeć do oficjalnego klubu uznanego przez JSA.

Stopnie i postępy

Do amatorskiego shooto mogą według zasad JSA z 2026 roku przystępować zawodnicy od 16 lat, do 18 lat za zgodą rodziców, i najwyżej do 50 lat. Zasady JSA dla dzieci dzielą rywalizację na Kids Shooto, od przedszkolaków po uczniów szkoły podstawowej, i Junior Shooto dla uczniów szkoły średniej I stopnia. Kategoria Beginner ma rundy po 2 minuty i zakazuje kolan, kopnięć frontalnych w twarz oraz heel hook, a kategorię Expert walczy się w 2 rundach po 3 minuty. Według starszego tekstu strony zawodowego shooto droga prowadzi od amatora zarejestrowanego w JSA przez zawodową klasę B do klasy A, do której awansuje ten, kogo komisja uzna po sukcesach w klasie B. Zasady ISC i JSA podają, że licencja obowiązuje przez rok kalendarzowy i wymaga badań krwi na zapalenie wątroby typu B i C oraz HIV i badania dna oka. Mynavi News podaje jako przykład Tatsuro Tairę, który w wieku 17 lat zadebiutował w amatorskim shooto i został zawodowym mistrzem świata shooto.

Zawody

Według przepisów ISC i JSA z 2026 roku runda zawodowa trwa pięć minut z minutową przerwą, a walki mają 2, 3 lub 5 rund. Zawodnik klasy A może startować we wszystkich, zawodnik klasy B tylko w walkach dwu- i trzyrundowych. Walkę można wygrać przez poddanie, techniczne poddanie, KO po uderzeniu lub rzucie, TKO, decyzją lub przez dyskwalifikację rywala. Przepisy podają 12 kategorii wagowych od atomowej do 47,6 kg po superciężką powyżej 120,2 kg i dopuszczają ring z trzema lub więcej linami albo klatkę o sześciu lub więcej bokach albo okrągłą. Wśród fauli wprost wymieniają ustawioną walkę i pokaz bez pełnego zaangażowania. Według przepisów ISC ogłasza raz w miesiącu ranking światowy, a JSA regionalny, w każdej kategorii jest jeden mistrz, ewentualnie także tymczasowy. Amatorskie shooto według JSA walczy się w 2 rundach po 3 minuty, w turnieju w 1 rundzie po 4 minuty z finałem 2 rundy po 3 minuty.

Dziś

JSA podaje, że amatorskie shooto odbywa się od Hokkaido po Okinawę, kulminuje mistrzostwami Japonii z selekcją w dziesięciu regionach, a z amatorów co roku awansuje do zawodowców około 50 zawodników. Według JSA co roku odbywa się około 30 zawodowych wydarzeń, a walki odbyły się w ponad 20 krajach i regionach, między innymi w Australii, USA, Holandii, Brazylii i Niemczech. Komisją amatorską JSA kieruje w 2026 roku były mistrz Rumina Sato. Zawodowe shooto organizuje firma Sustain, założona według jej strony 1 kwietnia 1999 roku i kierowana przez Kazuhiro Sakamoto. Angielska Wikipedia podaje, że 14 września 2018 roku UFC Fight Pass podpisał ze shooto wyłączną umowę, a w styczniu 2019 roku shooto zawarło partnerstwo z ONE Championship.

Ciekawostki

Bungeishunju nazywa Sayamę założycielem MMA i pisze, że w New Japan dowiedział się o ustawionych z góry wynikach we wrestlingu i postanowił stworzyć prawdziwie sportową walkę. Według Sportiva Sayama mówi, że New Japan, Shooting i shooto są w nim połączone, a wszystko zaczyna się od Antonia Inokiego. Strona zawodowego shooto podaje, że podręcznik Sayamy z 1986 roku został po 30 latach wydany ponownie jako THE WAY OF SHOOTO w nakładzie 1000 egzemplarzy. Według japońskiej Wikipedii mniej więcej od 1996 do 2000 roku zawodnicy shooto Rumina Sato, Hayato Sakurai i Kaoru Uno stali się popularni także w modzie i subkulturze. Angielska Wikipedia podaje, że Vale Tudo Japan odbywało się co roku od 1994 do 1999 roku, a wznowiono je w 2009 roku.

Często zadawane pytania

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.