Seisan (Goju-ryu)

Podstawowe informacje

O kata

Seisan to kata stylu Goju-ryu, której Higaonna Kanryo nauczył się w Chinach, według angielskiej Wikipedii, razem z katami Sanchin, Sanseru i Bechurin. Ta sama encyklopedia opisuje wersję Goju jako bardziej złożoną niż pozostałe: zawiera techniki walki z bliska, czyli krótkie ciosy pięścią, niskie kopnięcia i zmiany kierunku, którymi wytrąca się przeciwnika z równowagi, oraz przeplata ruchy wykonywane w pełnym napięciu na całej drodze z silnymi, szybkimi technikami. Według Wikipedii Seisan uzupełnia katę Seiunchin. Szkoła GKR Karate uznaje ją za najwolniejszą katę swojego programu. Ćwiczy się ją głównie w postawie sanchin dachi i z wieloma technikami otwartej dłoni, które często służą do chwytania i łapania przeciwnika; uczniowie GKR uczą się jej dopiero od 3. dan. Ikigaiway.com wspomina, że wersja Morio Higaonny kładzie nacisk na zakorzenienie i oddech. Nie udało nam się potwierdzić w źródłach liczby ruchów wersji Goju. GKR odczytuje znaki nazwy jako dziesięć rąk i trzy: dziesięć sekwencji walki, w których większość technik powtarza się trzykrotnie. Na turniejach WUKF (lista z 7 kwietnia 2024) Seisan w Goju-ryu jest katą sentei, czyli katą do wyboru.

Kata w poszczególnych stylach

Znaczenie nazwy

Nazwa zapisywana jest znakami 十三 i dosłownie oznacza trzynaście. Określenia trzynaście rąk, trzynaście pięści, trzynaście technik lub trzynaście kroków są wprawdzie używane, lecz angielska Wikipedia zaznacza, że nie mają podstawy historycznej. Australijski oddział IOGKF podaje, że podstawowa forma katy zawiera osiem technik obronnych i pięć zaczepnych, i przypomina, że trzynastka jest w chińskiej numerologii liczbą szczęścia i pomyślności.

Twórca i historia

Angielska Wikipedia zalicza Seisan do najstarszych kat rozpowszechnionych w szkołach Naha-te i za jej prawdopodobne źródło uznaje białego żurawia Yong Chun z prowincji Fujian, dodaje jednak, że to pochodzenie pozostaje całkowicie nieudowodnione. Według Wikipedii Higaonna Kanryo uzyskał pozwolenie na podróż do Fuzhou w 1870 roku i przebywał tam po raz ostatni w 1898 roku. Szkoła GKR Karate przypisuje jego nauczaniu trzy tradycje Seisan: w Goju-ryu, To'on-ryu i Shito-ryu. Jego uczeń Kyoda Juhatsu, który nazwał po nim To'on-ryu, według Wikipedii znał dwie wersje – jedną od Higaonny Kanryo i drugą od jego starszego kuzyna Higaonny Kan'yu. Okinawski znawca Kinjo Hiroshi, według fightingarts.com, nie znalazł dowodu, by Seisan przekazywano w liniach Shuri; uczono jej w Naha i Tomari.

Różnice między stylami

Uechi-ryu ćwiczy katę pod nazwą Sesan, a według angielskiej Wikipedii jej wersja różni się wyraźnie od pozostałych: opiera się na postawie sanchin dachi i dodaje kopnięcia kolanem oraz uderzenie jednym kłykciem, shoken zuki. Isshin-ryu naucza Seisan jako jednej ze swoich pierwszych kat, jednak Tatsuo Shimabuku przejął ją od Kyana Chotoku, a nie od Miyagiego, więc nie jest to wersja Goju. W Shotokanie kata nazywa się Hangetsu, półksiężyc, od postawy, która w niej dominuje; zmianę nazwy Wikipedia przypisuje najprawdopodobniej Funakoshiemu.

Klasyfikacja na zawodach

• Karate sportowe (WKF) — Oficjalna lista kata · obowiązuje od 1.01.2026 ↗
• WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Goju-ryu — Sentei (wybrane) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗
• WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Shito-ryu — Tokui (dowolne) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗

Pokrewne katy

• Warianty: Seishan