Shigeru Nakamura

Podstawowe informacje

Data urodzenia1891

Data śmierci1969

Kraj pochodzeniaJaponia

Biografia

Shigeru Nakamura (1891–1969) był okinawskim nauczycielem karate i kobudo, który swojemu ujęciu nadał nazwę Okinawa Kenpo. Urodził się w 1891 roku w Nago na północy Okinawy jako najstarszy syn Kokichi i Kame Nakamurów. Jego życiorys znamy głównie z pracy badacza Andreasa Quasta, oficjalnego źródła o nim nie znaleźliśmy.

Ojciec zmarł przedwcześnie, a kobudo uczył go wuj Teiichi Nakamura. W wieku piętnastu lat wstąpił do prefekturalnej szkoły średniej w Shuri i zaczął uczyć się karate, według Quasta może u Chomo Hanashiro. U Shinkichi Kuniyoshi w Nago nauczył się kata Niseishi. Ukończył seminarium nauczycielskie w Shuri, uczył w szkole podstawowej w Nago, a po specjalnych studiach na Uniwersytecie Rolniczym w Tokio także w prefekturze Nagano.

Wierzył, że na Okinawie pierwotnie nie istniały osobne style, dlatego forsował nazwę Okinawa Kenpo. Jako pierwszy po wojnie wprowadził na Okinawie walkę w ochraniaczach (bogu kumite). W 1961 roku należał do założycieli stowarzyszenia Okinawa kobudo kyokai. Zmarł w 1969 roku w wieku 78 lat, angielska Wikipedia podaje rok 1968, a sporu nie rozstrzygnęliśmy.

Młodość

Urodził się w 1891 roku w Nago magiri, dzisiejszym mieście Nago w powiecie Kunigami na Okinawie, jako najstarszy syn Kokichi Nakamury i jego żony Kame. Dokładnej daty urodzenia nie znaleźliśmy. Ojciec zmarł przedwcześnie, a kobudo uczył go wuj Teiichi Nakamura. W wieku piętnastu lat wstąpił do Okinawskiej Prefekturalnej Szkoły Średniej, dzisiejszej szkoły Shuri, i tam zaczął karate. Ukończył seminarium nauczycielskie w Shuri i uczył w szkole podstawowej w Nago. Później ukończył specjalny program Uniwersytetu Rolniczego w Tokio i uczył w prefekturze Nagano.

Szkolenie i nauczyciele

Andreas Quast podaje, że jego nauczycielem karate w szkole średniej mógł być Chomo Hanashiro, sam jednak przedstawia to z zastrzeżeniem. Po przeprowadzce do Nago nauczył się od Shinkichi Kuniyoshi (1848–1926) kata Niseishi, które według Quasta pochodzi od Seisho Arakaki. Do kata, które ćwiczył, Quast zalicza Naihanchi, Pinan, Sesan, Passai, Niseishi i Kusanku.

Wkład i innowacje

Wierzył, że na Okinawie pierwotnie nie było osobnych stylów, dlatego dla swojego karate wybrał nazwę Okinawa Kenpo. Quast przypisuje mu równanie Okinawa Ti równa się Okinawa Kenpo. Jako pierwszy po wojnie wprowadził na Okinawie walkę w ochraniaczach (bogu kumite) i wspierał zawody, w których rozstrzyga knockdown. W czerwcu 1961 roku należał do założycieli stowarzyszenia Okinawa kobudo kyokai, którego prezesem był Seitoku Higa, a na jego pierwszym turnieju zaprezentował kata Niseishi.

Filozofia i zasady

Podkreślał siłę bojową, zwłaszcza siłę pięści, oraz osobiste prowadzenie uczniów. Quast przypisuje mu hasło tijikun di-ichi, czyli pięść jest na pierwszym miejscu. W japońskim artykule prasowym z przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, który Quast przetłumaczył, jego pogląd przedstawiono tak, że szkoły karate powinny zniknąć, a karate ma się zjednoczyć podobnie jak judo i kendo. Jest to parafraza dziennikarza, nie jego dosłowne słowa.

Legendy i udokumentowane fakty

Źródła różnią się co do roku śmierci. Andreas Quast podaje rok 1969 i wiek 78 lat, angielska Wikipedia rok 1968. Dokładnej daty nie znaleźliśmy, a sporu nie rozstrzygnęliśmy. Twierdzenie, że był nauczycielem Seiyu Oyaty, opiera się tylko na literaturze wtórnej cytowanej przez Wikipedię. Nie uważamy go za obalone, ale nie udało nam się go udokumentować źródłem, które pisałoby o Nakamurze bezpośrednio.

Dziedzictwo

Zmarł w 1969 roku w wieku 78 lat po tym, jak zachorował w podróży służbowej na wystawie edukacyjnej w Nakijin. Quast podaje, że Japońska Federacja Karate przyznała mu 10. dan hanshi, dokumentu federacji jednak nie znaleźliśmy. Angielska Wikipedia podaje, że Seiyu Oyata nauczył się od niego dwunastu podstawowych kata pustej ręki. Opiera się przy tym na literaturze wtórnej, a życiorys autorstwa Quasta Oyaty nie wspomina, dlatego uznajemy to twierdzenie za niepotwierdzone.

Nauczyciele, uczniowie i rodzina

Powiązane sztuki walki