ImpakuImpaku

Okinawa kenpo

沖縄拳法

Okinawski styl karate Nakamury Shigeru; jego głównym wkładem jest sprzęt ochronny bogu do walki pełnokontaktowej.

Podstawowe informacje

ZałożycielNakamura Shigeru (1894-1969)
Kraj pochodzeniaJaponia
Rok powstania1955
RegionAzja
Główny naciskUderzenia
Poziom kontaktuPełny kontakt
System stopniPasy

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaXX wiek

Trening

StrójKimono wymagane
SparingPełny kontakt
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy w centrum

Organizacja i zawody

System stopniPasy
Format zawodówPełny kontakt
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących10–100 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaZnaczące
Rzuty i obaleniaMarginalne
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaMarginalne
BrońZnaczące

O sztuce walki Okinawa kenpo

Okinawa kenpo to okinawski styl karate stworzony przez Nakamurę Shigeru (1894-1969). Nakamura urodził się w Nago na północy Okinawy i właśnie tam otworzył w 1953 roku własne dojo; w 1955 roku wraz z Shimabukuro Zenryo z linii shorin-ryu założył organizację Okinawa Kenpo Renmei. Jego położenie miało znaczenie: Nago leży daleko od Shuri, Nahy i Tomari, czyli od trzech ośrodków, w których karate zwykle się kształtowało, dzięki czemu Nakamura stał z boku głównych sporów między szkołami. Jego własne przygotowanie było niezwykle szerokie. W szkole Icchu uczył się u Hanashiro Chomo, Yabu Kentsu, Higaonny Kanryo i Itosu Anko, kolejne dziesięć lat ćwiczył w Nago u Kuniyoshiego Shinkichiego, a pierwszy kontakt z karate zawdzięczał wujowi Teiichiemu i Motobu Chokiemu. Głównym wkładem Nakamury jest sprzęt ochronny bogu: zaprojektował go na wzór zbroi kendo i uzupełnił o piankowe wyściółki na dłonie i klatkę piersiową, aby można było ćwiczyć walkę pełnokontaktową bez poważnych kontuzji. W czasach, gdy okinawskie karate opierało się głównie na katach i technice umówionej, oznaczało to powrót do wolnej walki. Z jego uczniów wyrosły kolejne samodzielne linie; następcą na czele organizacji został Odo Seikichi, a wśród pozostałych są Oyata Seiyu, Kise Fusei, Higa Teruyuki, Matayoshi Shinpo, Uehara Seikichi i Toma Shian.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Wing ChunHung GarCailifoquanTie zhang gong (żelazna dłoń)Tai Chi styl SunNanquan (pięść Południa)