Słownik pojęć
Pełny słownik terminologii sztuk walki
Chwilowe przerwanie walki lub ćwiczenia, najczęściej w judo.
JaponiaGruby bawełniany lub jedwabny pas o długości ponad dziewięciu metrów, który zapaśnik sumo owija kilkakrotnie wokół bioder i między nogami i który stanowi jedyny dozwolony uchwyt na przeciwniku.
Kopnięcie okrężne z boku, trafiające podbiciem (haisoku) albo śródstopiem w żebra czy skroń.
Najwyższy formalny tytuł mistrza w capoeirze, nadawany po wieloletniej praktyce i głębokiej znajomości sztuki.
BrazyliaMałe rękawice bez palców (4 oz) z otwartą dłonią, umożliwiające zarówno uderzenia, jak i chwyty w MMA.
Stany ZjednoczoneKrótka medytacja z zamkniętymi oczami wykonywana w klęku przed treningiem i po nim.
Święty wieniec ze sznura noszony na głowie zawodnika muay thai podczas rytuału przed walką.
TajlandiaWysoce dominująca pozycja w parterze, w której górny zawodnik siedzi okrakiem na klatce lub brzuchu przeciwnika.
Tradycyjny chiński drewniany manekin treningowy używany w wing chun i innych stylach kung-fu.
ChinyStyl zawodnika muay thai oparty na wysokiej technice, unikach, ocenie dystansu i inteligencji walki.
Napastliwy styl zawodnika muay thai, wyspecjalizowany w ciągłej presji, klinczu i niszczących kolanach.
Styl zawodnika muay thai nastawiony na twarde kombinacje pięściarskie i ciosy kończące, w połączeniu z low kickami.
Nastawienie „umysłu bez umysłu”, stan spontanicznej i czystej reakcji bez wahania.
Kategoria wszystkich technik obalających i rzutowych w judo, aikido i jujutsu.
Klasyczna okinawska rodzina kat wykonywana wyłącznie po linii prostej w postawie kiba-dachi (naihanchi-dachi).
Tytuł i określenie czynnego ćwiczącego albo zawodnika muay thai.
Unikalny blok wewnętrzną stopą wyrzuconą w górę wzdłuż drugiej nogi, w postawie kiba-dachi.
Podział chińskich sztuk walki na style wewnętrzne (neijia) i zewnętrzne (waijia).
Sprężysta postawa obronna z 90% ciężaru na tylnej nodze i przednią piętą uniesioną.
Japońska liczba „dwa” (2) używana przy liczeniu w dojo.
Para glinianych naczyń o szerokiej szyjce wypełnionych piaskiem lub kamieniami, do wzmacniania palców i chwytu.
Sztuka płynnego i bezpiecznego wsunięcia japońskiego miecza (katany) z powrotem do pochwy.
Pchnięcie usztywnionymi końcami wyprostowanych palców w miękkie punkty witalne (szyja, splot słoneczny).
Tradycyjny okinawski przyrząd kobudō: dwa drewniane kije połączone łańcuchem lub sznurem.
Pas spinający bluzę treningową i oznaczający stopień techniczny ćwiczącego.
Tradycyjny sposób wiązania pasa obi z równym, symetrycznym węzłem w środku ciężkości ciała.
Jedna z czterech podstawowych postaw (leger) w historycznej niemieckiej szermierce mieczem długim.
NiemcyUderzenie proste pięścią wykonywane jednocześnie z krokiem do przodu, tą samą ręką i nogą.
Dźwignia na staw barkowy w BJJ, w której zawodnik oplata nogą ramię przeciwnika i siada obok niego.
Kategoria technik unieruchamiających w judo (kesa-gatame, shiho-gatame), dających zwycięstwo przy utrzymaniu przeciwnika.
Miażdżący rzut nożny w judo, w którym atakujący podcina od zewnątrz obciążoną nogę przeciwnika i zwala go na plecy.
Wszechobecne wyrażenie oznaczające szacunek, determinację i zrozumienie.
Filozoficzne tło wyrażenia osu, oznaczające „zacisnąć zęby, wytrzymać nacisk i pokonać ból”.
Brazylijski bębenek obręczowy, który wzbogaca muzykę capoeiry i przyspiesza tempo.
Honorowy tytuł uznanego mistrza albo eksperta w indonezyjskim i malajskim pencak silacie.
IndonezjaJedna z czterech podstawowych gard (vier Leger) w historycznej niemieckiej szermierce mieczem długim, przypominająca trzymanie pługa.
Technika zrywania rąk przeciwnika przy obronie przed duszeniem w krav madze.
IzraelSpecyficzny zapaśniczy chwyt za kark i szyję w muay thai, do kontroli głowy i uderzeń kolanami.
Koreańskie określenie układów wcześniej zdefiniowanych technik obronnych i zaczepnych.
Korea PołudniowaTradycyjna opaska ze sznura noszona na bicepsach zawodnika muay thai dla szczęścia i ochrony.
Plecione opaski noszone przez tajskich bokserów na ramionach jako talizman szczęścia i ochrony.
Zbiorcze określenie ochraniaczy zębów, rąk, goleni i głowy, zapewniających bezpieczny kontakt w sparingu.
Krótki nóż albo sztylet używany w filipińskich sztukach walki do walki na bliskim dystansie.
FilipinyPojęcie energii życiowej i oddechu wewnętrznego w chińskich i japońskich sztukach walki.
Chińska sztuka chwytów, dźwigni na stawy i punktów nacisku w kung-fu.
Rytualny taniec przedwalkowy w muay thai, następujący po wai kru.
Swobodna walka ćwiczebna bez ustalonego scenariusza w judo, aikido albo karate.
Przylegająca elastyczna koszulka funkcyjna do BJJ no-gi, MMA i grapplingu.
Najskuteczniejsze duszenie zza pleców bez użycia kimona, w BJJ i MMA.
Tradycyjny ukłon wyrażający szacunek, pokorę i przestrzeganie etykiety.