ImpakuImpaku

Rei

礼

Ukłon i ogólnie szacunek w japońskich sztukach walki. Kłania się na stojąco (ritsurei) i na klęcząco (zarei) przy wejściu do dojo, partnerowi i nauczycielowi.

Podstawowe informacje

Rodzaj pojęciaEtykieta i ceremonia
Językjapoński
Formarzeczownik
Wymowa[rej]
Nazwy alternatywneukłon, szacunek
Odczyty i transkrypcje
Odczyt (kana)れい
Transkrypcja Hepburnarei

Budowa słowa

礼reiszacunek, uprzejmość, ukłon

Definicja

Rei (礼) oznacza szacunek, uprzejmość i ukłon. W japońskich sztukach walki ukłon jest podstawowym gestem etykiety i towarzyszy całemu treningowi: przy wejściu do dojo i wyjściu z niego, na początku i końcu treningu w stronę nauczyciela i ściany czołowej, przed ćwiczeniem z partnerem i po nim. Rozróżnia się dwa rodzaje ukłonu. Ritsurei to ukłon na stojąco, zarei ukłon na klęcząco w seiza, przy którym ćwiczący kładzie ręce przed sobą na podłodze. Ukłon wykonuje się zwykle na komendę „rei”. Od tego samego znaku pochodzą słowa reiho i reigi, zasady uprzejmości w dojo.

Powiązania z innymi pojęciami

Pojęcie nadrzędne

Reiho礼法

Zbiór zasad dobrego zachowania, dosłownie „prawo szacunku”. W sztukach walki reguluje ukłony, siadanie, ubiór i obchodzenie się z bronią.

Odpowiednik w innej sztuce

Gyeongnye경례

Koreańska komenda oznaczająca „pozdrowienie” lub „ukłon”. W taekwondo następuje po komendzie charyeot na początku i na końcu treningu, walki i ćwiczenia.

Zobacz też

Seiza正座

Formalny japoński klęk na piętach, dosłownie „właściwe siedzenie”. W dojo kłania się w nim, medytuje i ćwiczy iaido oraz część aikido.

Gassho合掌

Pozdrawianie ze złożonymi dłońmi przed klatką piersiową, przejęte z buddyzmu. W Shorinji Kempo zastępuje zwykły ukłon.

Osu押忍

Okrzyk, który w Kyokushin, części karate, i w BJJ zastępuje zarówno pozdrowienie, jak i odpowiedź „rozumiem”. Znaki 押忍 oznaczają pchać i wytrzymać.

Reiho礼法

Zbiór zasad dobrego zachowania, dosłownie „prawo szacunku”. W sztukach walki reguluje ukłony, siadanie, ubiór i obchodzenie się z bronią.

Dojo道場

Sala, w której ćwiczy się japońskie sztuki walki. Dosłownie „miejsce drogi”, z własną etykietą, sprzątaniem i ściśle ustalonym układem przestrzeni.