Seiza
正座
Formalny japoński klęk na piętach, dosłownie „właściwe siedzenie”. W dojo kłania się w nim, medytuje i ćwiczy iaido oraz część aikido.
Podstawowe informacje
Budowa słowa
Definicja
Seiza (正座) znaczy „właściwe siedzenie”: sei to właściwy, za to siedzenie. Ćwiczący klęczy z nogami złożonymi pod udami, siedzi na piętach, podbicia leżą na podłodze, a duże palce stóp lekko się nakładają. Plecy są proste, ale nie sztywne. Ustalona postać seiza powstała wraz z upowszechnieniem tatami. W okresie Edo stała się zwyczajem samurajów jako znak posłuszeństwa i szeroko się rozpowszechniła około przełomu XVII i XVIII wieku. W japońskich sztukach walki seiza jest pozycją wyjściową do ukłonu zarei i medytacji mokuso, a w kendo, aikido i iaido ćwiczy się z niej. W aikido porusza się też na klęczkach, a chodzenie na kolanach nazywa się shikko. Długie siedzenie w seiza uciska nerwy i naczynia i powoduje mrowienie oraz drętwienie nóg.
Powiązania z innymi pojęciami
Zobacz też
Ukłon i ogólnie szacunek w japońskich sztukach walki. Kłania się na stojąco (ritsurei) i na klęcząco (zarei) przy wejściu do dojo, partnerowi i nauczycielowi.
Mokuso黙想Krótka cicha medytacja w seiza na początku i na końcu treningu, dosłownie „ciche rozmyślanie”. Kończy ją komenda mokuso yame.
Reiho礼法Zbiór zasad dobrego zachowania, dosłownie „prawo szacunku”. W sztukach walki reguluje ukłony, siadanie, ubiór i obchodzenie się z bronią.