Aikido
合気道Japońska sztuka rzutów i dźwigni bez rywalizacji sportowej; energia ataku jest przekierowywana, a nie zatrzymywana.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Aikido
O sztuce walki Aikido
Aikido stworzył Morihei Ueshiba w pierwszej połowie XX wieku. Wyszedł od daito-ryu aiki-jujutsu, którego uczył się u Sokaku Takedy, i połączył je z własną wykładnią duchową: celem nie jest pokonanie przeciwnika, lecz przejęcie jego ataku i doprowadzenie go do nieszkodliwego końca. Nazwę można czytać jako "droga zgodności z energią". Technicznie aikido pracuje ruchem kolistym i wytrącaniem z równowagi. Zamiast blokować, towarzyszy się atakowi i przedłuża jego kierunek dalej, niż napastnik zakładał — stąd rzuty, które wyglądają, jakby obrońca ich nie wykonywał. Obok rzutów są dźwignie na nadgarstek i łokieć oraz unieruchomienia w parterze. Uderzenia (atemi) istnieją, ale służą rozbiciu koncentracji, nie jako główna broń. Trenuje się w formie umówionej: jeden atakuje, drugi wykonuje technikę, role się zmieniają. Należy tu praca z drewnianym mieczem (bokken), kijem (jo) i nożem (tanto), bo ruch aikido wywodzi się wprost z pracy z bronią. Większość szkół nie ma zawodów — Ueshiba odrzucał je jako zaprzeczenie zasady. Wyjątkiem jest aikido tomiki (shodokan), które wprowadziło format zawodniczy. Brak oporu jest największym otwartym pytaniem aikido i uczciwie jest to powiedzieć: to, co ćwiczy się jako reakcja na umówiony atak, nie musi zadziałać wobec ataku, który nie trzyma się scenariusza.
Style i odmiany
Twardsza i bardziej precyzyjna linia aikido, założona w 1955 roku przez Gozo Shiodę. Jako jedyna wersja aikido trafiła do szkolenia policji w Tokio.
Jedyna linia aikido z rywalizacją. Kenji Tomiki był uczniem Ueshiby i Kano i przeniósł do aikido judowską zasadę, że technika potrzebuje mierzalnej próby.
Serbska nowoczesna pochodna aikido z 1993 roku, zbudowana pod pracę policyjną. Odejmuje obrzęd, dodaje uderzenia, parter i obezwładnianie.
Linia aikido z Iwamy prowadzona przez Morihiro Saito. Ćwiczy technikę bez broni razem z mieczem i kijem jako jedną całość.
Droga energii, którą w Paryżu w 1979 roku stworzył bezpośredni uczeń Ueshiby, Masamichi Noro: wspólny ruch bez atakującego i broniącego się.
Najstarsza odnoga aikido, dojo z 1931 roku. Minoru Mochizuki uczył się u Kano, Ueshiby i Funakoshiego i składał budo z powrotem w całość.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.