ImpakuImpaku

Iwama Ryu

岩間流

Linia aikido z Iwamy związana z Morihirem Saitem. Ćwiczy techniki bez broni, miecz i kij jako jedną całość.

Podstawowe informacje

Założyciel
Kraj pochodzeniaJaponia
RegionAzja
Główny naciskChwyty
Poziom kontaktuLekki kontakt
System stopniCertyfikaty

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaXX wiek

Trening

StrójStrój tradycyjny
SparingTylko ćwiczenia z partnerem
Rola broniBroń w centrum
Rola formFormy są podstawą

Dla kogo

Programy dla dzieciNie naucza się dzieci
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie dla seniorów
Wymagania fizyczne2/5
Ryzyko kontuzji2/5
Przełożenie na samoobronę2/5
Korzyść kondycyjna3/5
Jak oceniamy skale →

Organizacja i zawody

StopnieTak (certyfikaty)
Format zawodówBez zawodów
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczącychPoniżej 10 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiMarginalne
KopnięciaNie występuje
Rzuty i obaleniaKluczowe
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaKluczowe
BrońZnaczące

Katalogi i bazy dla Iwama Ryu

📖 Słownik pojęć10 pozycji
→
👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji
→

O sztuce walki Iwama Ryu

Iwama-ryu to linia aikido związana z dojo we wsi Iwama, dziś części miasta Kasama w prefekturze Ibaraki. Morihei Ueshiba przeniósł się tam w 1942 r., zbudował świątynię Aiki Jinja, a w 1945 r. obok niej dojo treningowe. Linia nosi nazwę miejsca, a nie szkoły założonej w określonym roku, i nie udało nam się potwierdzić roku jej powstania. Jej głównym przedstawicielem był Morihiro Saito (1928–2002), który zaczął trenować u Ueshiby latem 1946 r., a po jego śmierci w 1969 r. kierował dojo w Iwamie i opiekował się świątynią. Techniczną osobliwością jest wspólne studiowanie taijutsu bez broni, miecza aiki-ken i kija aiki-jo jako jednej całości. Saito uporządkował ruchy Ueshiby z bronią w system suburi, kata i ćwiczeń w parach, na przykład jo kata o 31 ruchach, a w 1989 r. wprowadził dla nich własny certyfikat. Z linią wiąże się pojęcie takemusu aiki. Po śmierci Saita linia się rozpadła. Jego syn Hitohiro Saito wystąpił w 2003 r. z Aikikai i kieruje organizacją Iwama Shinshin Aiki Shuren Kai, która wydaje certyfikaty iwama-ryu. Pierwotne dojo pod nazwą Ibaraki Branch Dojo jest zarządzane przez Aikikai.

Historia

Według Aikikai Morihei Ueshiba liczył na teren w Iwamie od 1941 r., a w 1942 r. przeniósł się na posiadłość. Świątynię Aiki Jinja zbudował według jednej ze stron internetowych Aikikai w 1943 r., według innej ukończono ją w 1944 r., a w 1945 r. obok powstało dojo treningowe Aikido Shuren Dojo, poprzednik dzisiejszego Ibaraki Dojo. Według Stanleya Pranina Ueshiba mieszkał w Iwamie stale do 1955 r., a pozostała ona jego oficjalnym miejscem zamieszkania aż do śmierci w 1969 r. Morihiro Saito, urodzony 31 marca 1928 r., zaczął trenować u Ueshiby w Iwamie latem 1946 r. Po śmierci Ueshiby kierował według Pranina dojo w Iwamie i opiekował się świątynią przez 33 lata, aż do swojej śmierci 13 maja 2002 r. W listopadzie 2003 r. jego syn Hitohiro Saito wystąpił z Aikikai Foundation i zrzekł się odpowiedzialności za świątynię i dojo, które przejął Moriteru Ueshiba. Przyczyny rozłamu obie strony przedstawiają odmiennie. W 2004 r. dojo przemianowano na Ibaraki Branch Dojo.

Czym się różni

Główna różnica wobec Aikikai tkwi w miejscu broni. Aikikai Hombu Dojo wychodzi według Aikido Journal z założenia, że rdzeniem sztuki jest taijutsu, a broń jest dodatkiem, podczas gdy program Saita traktuje taijutsu, ken i jo jako ciągłą całość. Pranin uważa program z Iwamy za znacznie rozleglejszy niż w Yoshinkanie, Aikikai czy Ki-Aikida, ale wprost nie twierdzi, że jest lepszy. Saito twierdził też, że Ueshiba wprowadził w Iwamie hanmi, kokyuho i jedność miecza, kija i taijutsu inaczej niż w Daito-ryu. Tomiki Kenji natomiast wypróbowywał aikido sportowe w klubie judo Uniwersytetu Waseda, a Yoshinkan Shiody Goza do dziś szkoli członków tokijskiej policji.

Technika

Aikido z Iwamy łączy taijutsu, czyli techniki bez broni, z aiki-ken, mieczem, i aiki-jo, kijem. Saito twierdził, że Ueshiba uważał wszystkie trzy za jedną całość, wyjaśnianie aikido często zaczynało się od miecza, a taijutsu wywodzono z miecza. Pranin szacuje taijutsu na około 600 technik, a razem z formami z bronią i ćwiczeniami w parach na ponad tysiąc form. W postawie hanmi tylna stopa musi według Saita pozostać w jednej linii z przednią, aby mogły pracować biodra. Saito uporządkował nienazwane ruchy Ueshiby z kijem w 20 jo suburi, z których powstała jo kata o 31 ruchach, oraz stworzył 7 ken suburi i jo kata o 13 ruchach. Na uczelni Tohoku Gakuin w Sendai opracował w latach sześćdziesiątych 31 kumijo. Program broni tworzą ken suburi, ki musubi no tachi, pięć kumitachi, jo suburi, jo kata, 13 jo awase, 31 kumijo i 10 kumijo.

Trening

Poranny trening w Iwamie zaczynał się według Saita od około 40 minut medytacji siedzącej. Przez trzy do czterech lat uczono na nim tylko pierwszego ćwiczenia w parach z mieczem, powtarzanego do wyczerpania. Do ćwiczenia uderzeniowego tanren-uchi Saito postawił drewniany słup. Według uwagi redakcji Aikido Journal z 2015 r. w Iwamie broń ćwiczy się raz w tygodniu dla zwykłych uczniów, a każdego ranka dla uchideshi. W Tokio Saito mógł według wywiadu z 1991 r. uczyć ken i jo tylko w ostatnich 15 minutach niedzielnego treningu.

Stopnie i postępy

Saito sam miał 9. dan Aikikai i tytuł shihan. W maju 1989 r. wprowadził tradycyjny certyfikat dla aiki-ken i aiki-jo. Według niego trening postępuje od twardego, statycznego ćwiczenia do ki no nagare, płynnego wykonania, jako ostatniego poziomu. Po rozłamie Iwama Shinshin Aiki Shuren Kai wydaje własny certyfikat iwama-ryu, według swojego oświadczenia głównie uczniom spoza Japonii.

Dziś

Ibaraki Branch Dojo w Iwamie, dziś części miasta Kasama w prefekturze Ibaraki, znajduje się pod bezpośrednim nadzorem Aikido Hombu Dojo i trenuje się w nim codziennie z wyjątkiem świąt państwowych. Obok stoi świątynia Aiki Jinja, w której co roku odbywa się święto Taisai, w 2002 r. wzięło w nim według Aikido Journal udział około tysiąca osób. Poza Aikikai działa Iwama Shinshin Aiki Shuren Kai Hitohiro Saita z dojo w Iwamie. Według jego oświadczenia z 2004 r. niektórzy starsi uczniowie Saita założyli jeszcze grupę Takemusu Aiki, która wydaje własne certyfikaty.

Ciekawostki

Saito pracował w japońskich kolejach państwowych, a grafik 24 godzin służby i 24 godzin wolnego pozwalał mu trenować u Ueshiby bardzo często. Podczas pierwszej wizyty Ueshiba rzucił nim według Pranina kilka razy, Saitowi rozdarły się rękawy i spodnie, a mistrz powiedział mu, że może przychodzić trenować. Trenował u niego jako uchideshi od 18. do 41. roku życia. Nazwę sanjuichi-jo dla kata kijem o 31 ruchach wymyślił Saito i przyjęła się ona, tak samo jak określenie styl z Iwamy. Napisał sześć książek, w tym pięciotomową serię Traditional Aikido. Święto Taisai w 2002 r. było jego ostatnim publicznym wydarzeniem, a ceremonię prowadzili kapłani religii Omoto-kyo.

Często zadawane pytania

Gdzie ćwiczy się aikido z Iwamy?

Pierwotne dojo i świątynia Aiki Jinja stoją w Iwamie, dziś części miasta Kasama w prefekturze Ibaraki. Dojo jest dziś zarządzane przez Aikikai pod nazwą Ibaraki Branch Dojo.

Czy Iwama-ryu jest częścią Aikikai?

Dojo w Iwamie jest filią Aikikai pod nadzorem Hombu Dojo. Organizacja Iwama Shinshin Aiki Shuren Kai Hitohiro Saita wystąpiła jednak z Aikikai w 2003 r. i wydaje własne certyfikaty.

Dlaczego w aikido z Iwamy ćwiczy się miecz i kij?

Według Morihira Saita Ueshiba uważał techniki bez broni, miecz i kij za jedną całość, a wyjaśnianie aikido często zaczynało się od miecza. Dlatego w Iwamie broń ćwiczy się razem z taijutsu.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

YōshinkanSekiguchi Shinshin-ryuDaitō-ryūShodokan AikidoHakko-ryu JujutsuJikishin-ryu Jujutsu