Daitō-ryū
大東流合気柔術Szkoła, z której wyrosło aikido. Ród Takeda wywodzi ją z XI wieku, ale jako sztukę publiczną ustanowił ją dowodnie dopiero Takeda Sokaku w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Daitō-ryū
O sztuce walki Daitō-ryū
Daito-ryu aiki-jujutsu to szkoła, z której wyrosło aikido. Jej własna historia jest krótsza, niż twierdzi tradycja: rodzina Takeda wywodzi ją od Minamoto no Yoshimitsu z XI wieku, ale jako sztukę publiczną ustanowił ją dowodnie dopiero Takeda Sokaku w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku. Sokaku był wędrownym nauczycielem w czasach, gdy warstwa samurajska już nie istniała. Podróżował po Japonii, prowadził krótkie intensywne kursy i skrupulatnie notował, kogo uczył — dzięki temu jego działalność jest niezwykle dobrze udokumentowana. Wśród jego uczniów byli Morihei Ueshiba, twórca aikido, oraz Choji Nakajima. Technicznie szkoła pracuje dźwigniami na nadgarstek, łokieć i bark, rzutami wyrastającymi z odebrania równowagi oraz systemem chwytów przywiązujących przeciwnika do własnej struktury. Centralne pojęcie aiki oznacza zestrojenie się z atakiem zamiast blokowania go. Program obejmuje techniki w siadzie (suwari waza), w klęku i w stójce. Różnica wobec aikido leży w akcentach. Daito-ryu zachowuje atemi, twardsze zakończenia i bolesne punkty kontroli i nie zmierza do harmonii jako celu etycznego. Główne dzisiejsze gałęzie to Takumakai, Kodokai i Rokuhokai.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.