Tenjin Shin'yo-ryu Jujutsu
天神真楊流Szkoła jujutsu z 1830 roku, w której kształcił się Jigoro Kano. Judo przejęło z niej pracę z bliska, duszenia i dźwignie oraz samo pojęcie randori.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Tenjin Shin'yo-ryu Jujutsu
O sztuce walki Tenjin Shin'yo-ryu Jujutsu
Tenjin shinyo-ryu to szkoła jujutsu, którą około 1830 roku założył Iso Mataemon, łącząc dwie starsze linie — yoshin-ryu i shin no shinto-ryu. Jej znaczenie dla dziejów sztuk walki jest większe niż dzisiejsza rozpoznawalność: właśnie w niej kształcił się Jigoro Kano, a jej treść stanowi jedną z dwóch głównych warstw, z których w 1882 roku złożył judo. Drugą było kito-ryu, skąd wziął rzuty; z tenjin shinyo-ryu pochodzą praca z bliska, duszenia i dźwignie. Szkoła słynie z nacisku na atemi, czyli uderzenia w punkty wrażliwe, których naucza w dużej liczbie i którymi łamie równowagę przeciwnika przed samą techniką. Ćwiczy się przepisane kata w parach, uzupełnione swobodniejszą praktyką zwaną randori — również ten termin Kano przeniósł stąd do judo. Inaczej niż nowoczesne sporty walki szkoła nie ma zawodów ani kategorii wagowych i przetrwała w niewielu liniach. Kano ćwiczył w niej u Fukudy Hachinosuke, a po jego śmierci u Iso Masatomo; dopiero potem przeszedł do kito-ryu. Szkoła przetrwała dziś w niewielu liniach w Japonii i w nielicznych grupach poza jej granicami.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
