Sekiguchi-ryu Jujutsu
関口流柔術Jedna z najstarszych szkół jujutsu epoki Edo; założycielowi przypisuje się wprowadzenie systematycznej nauki padów ukemi.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Sekiguchi-ryu Jujutsu
O sztuce walki Sekiguchi-ryu Jujutsu
Sekiguchi-ryu jujutsu należy do najstarszych i najbardziej wpływowych japońskich szkół jujutsu, które powstały na początku epoki Edo. Założył ją Sekiguchi Ujimune, znany jako Sekiguchi Jushin (1598-1670), samuraj w służbie gałęzi Tokugawa rządzącej lennem Kishu z Wakayamy. Szkoła ukształtowała się w pierwszej połowie XVII wieku; źródła nie podają dokładnego roku, dlatego karta również go nie wymienia. System techniczny opiera się na przyjmowaniu siły przeciwnika zamiast przeciwstawiania się jej: na łamaniu równowagi, rzutach przez biodro i przez bark, dźwigniach na łokieć i nadgarstek, duszeniach oraz na unieruchomieniach w parterze. Sekiguchiemu Jushinowi przypisuje się wprowadzenie systematycznej nauki padów ukemi jako osobnej części programu, dzięki czemu rzuty można było ćwiczyć w pełnej prędkości bez kontuzji; ta nowość wpłynęła na niemal wszystkie późniejsze szkoły. Obok programu bez broni szkoła naucza krótkiego miecza i sztuki dobywania, zachowanej w pokrewnej linii sekiguchi-ryu battojutsu. Synowie założyciela przenieśli tradycję do kilku lenn, a linia przetrwała w Wakayamie do dziś pod nazwą Sekiguchi Shin Shin-ryu; należy do Nihon Kobudo Kyokai, które skupia zweryfikowane tradycje klasyczne.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.