Morihiro Saito
Japoński nauczyciel aikido (1928–2002), wieloletni uczeń Moriheia Ueshiby w Iwamie i opiekun tamtejszego dojo, który usystematyzował trening z bronią aiki-ken i aiki-jo.
Podstawowe informacje
JaponiaBiografia
Morihiro Saito był japońskim nauczycielem aikido, wieloletnim uczniem Moriheia Ueshiby w Iwamie i opiekunem tamtejszego sanktuarium Aiki oraz dojo, którego podejście nazywa się Iwama aikido lub Takemusu aikido. Urodził się 31 marca 1928 roku niedaleko Iwamy w prefekturze Ibaraki i zmarł 13 maja 2002 roku w Iwamie w wieku 74 lat.
Pochodził z biednej wsi rolniczej, a przed aikido ćwiczył kendo, karate i judo. W 1946 roku w wieku osiemnastu lat zaczął ćwiczyć u Moriheia Ueshiby w Iwamie. Pracował w Japońskich Kolejach Państwowych na dwudziestoczterogodzinnych zmianach, dlatego mógł często ćwiczyć z założycielem sam na sam, także z bronią aiki-ken i aiki-jo. Ueshiba dał mu działkę, na której zbudował dom. W styczniu 1959 roku został według Aikido Journal shihanem Aikikai.
Po śmierci Ueshiby w 1969 roku przez 33 lata opiekował się jego domem, dojo i sanktuarium, a Wikipedia podaje kierowanie dojo już od 1964 roku. Nadał nazwy ćwiczeniom suburi i jo kata o 31 ruchach i obstawał przy standaryzacji podstawowych technik. Wydał pięciotomową serię Traditional Aikido (1973–1976), a w latach 1994–2001 sześć tomów Takemusu Aikido. Od października 1974 roku prowadził niemal co roku seminaria za granicą.
8 marca 1992 roku świętował 9. dan. Po jego śmierci syn Hitohiro Saito założył organizację Shinshin Aikishuren Kai, a w listopadzie 2003 roku wystąpił z Aikikai, dojo w Iwamie przejął zaś Moriteru Ueshiba.
Młodość
Morihiro Saito urodził się 31 marca 1928 roku w małej wsi niedaleko Iwamy w prefekturze Ibaraki. Według Stanleya Pranina pochodził z biednej wsi rolniczej. Przed aikido ćwiczył kendo, karate i judo.
Według własnej opowieści w wieku osiemnastu lat usłyszał o starcu z niezwykłymi technikami na górze koło Iwamy i udał się tam sam. Podczas pierwszej próby Morihei Ueshiba kazał mu zaatakować uderzeniem, kopnięciem i chwytem, a Saito za każdym razem został rzucony. Potem Ueshiba powiedział mu, że może ćwiczyć. Na pytanie o motywację odpowiedział później, że chciał tylko być silny.
Szkolenie i nauczyciele
Ćwiczyć u Moriheia Ueshiby w Iwamie zaczął w 1946 roku. Pracował w Japońskich Kolejach Państwowych na zmiany, dwadzieścia cztery godziny pracy i dwadzieścia cztery godziny wolnego, dlatego mógł często ćwiczyć z założycielem sam na sam. Poranny trening zaczynał się modlitwą w sanktuarium Aiki i trwał ćwiczeniem z bronią w czasie, gdy Ueshiba rozwijał aiki-ken i aiki-jo. Ueshiba dał mu działkę, na której zbudował dom i mieszkał z rodziną obok założyciela.
Pod koniec lat pięćdziesiątych należał do czołowych instruktorów Aikikai, a w Iwamie uczył, gdy Ueshiba podróżował. Shihanem Aikikai został w styczniu 1959 roku. W Hombu Dojo w Tokio prowadził niedzielne zajęcia poranne. 8 marca 1992 roku świętował 9. dan w obecności Kisshomaru i Moriteru Ueshiba, dat 7. i 8. danu nie znaleźliśmy w źródłach.
Wkład i innowacje
Według jego własnych słów z 1987 roku sam nadał nazwy ćwiczeniom suburi i jo kata o 31 ruchach, ponieważ Ueshiba nie nazywał technik z bronią. Napisał pięciotomową serię Traditional Aikido, tom 1 ukazał się w 1973 roku, a ostatni w 1976 roku. W latach 1994–2001 ukazało się nakładem Aiki News sześć tomów Takemusu Aikido, szósty z pięćdziesięcioma technikami z podręcznika Budo Ueshiby z 1938 roku. Wikipedia podaje też starsze tomy Takemusu Aiki z lat 1979 i 1981.
Od października 1974 roku, gdy uczył w San Francisco i na Stanfordzie, prowadził niemal co roku seminaria za granicą do 2001 roku. Około 1989 roku zbudował na własnej działce nowe dojo, ponieważ rodzina Ueshiby rozważała sprzedaż działki z pierwotnym dojo.
Filozofia i zasady
W wywiadzie z 1987 roku powiedział, że podstawowe techniki są bez znaczenia, jeśli nie są standaryzowane. Okres w Iwamie uważał za czas, gdy aikido zostało dopełnione, i twierdził, że prawdziwego aikido nie da się wyjaśnić bez wyjaśniania miecza przez techniki bez broni i odwrotnie.
Legendy i udokumentowane fakty
Często pisze się, że Saito odszedł z Aikikai albo został wykluczony. Według Stanleya Pranina i Wikipedii nigdy go nie opuścił, a z fundacji wystąpił dopiero jego syn Hitohiro w listopadzie 2003 roku.
Rok objęcia kierownictwa dojo w Iwamie jest różny: Wikipedia podaje 1964, Aikido Journal opiekę nad dojo od śmierci Ueshiby w 1969 roku. Rok pierwszej podróży do USA jest sporny między 1973 a 1974, a data śmierci między 12 a 13 maja 2002 roku.
Dziedzictwo
Po śmierci Ueshiby w 1969 roku opiekował się według Aikido Journal przez 33 lata jego domem, dojo i sanktuarium Aiki. Wśród jego uczniów byli Kazuo Chiba, Paolo Corallini i Ulf Evenås, a w Iwamie mieszkali u niego zagraniczni uczniowie Hans Goto, David Alexander, Dennis Tatoian i Bruce Klickstein. W maju 2001 roku po raz ostatni wystąpił na ogólnojapońskim pokazie w Nippon Budokan.
Zmarł 13 maja 2002 roku w Iwamie, serwis saitosensei.com podaje 12 maja. Jego syn Hitohiro Saito założył organizację Shinshin Aikishuren Kai, a w listopadzie 2003 roku wystąpił z fundacji Aikikai. Dojo w Iwamie prowadził następnie Moriteru Ueshiba, a zastępował go Hiroshi Isoyama.
Nauczyciele, uczniowie i rodzina
Powiązane sztuki walki
Stopnie i tytuły
- 9. danShihan · Aikido
Cytaty
Zawsze byłem przekonany, że podstawowe techniki nie mają sensu, jeśli nie są standaryzowane.
It has always been my belief that basic techniques are meaningless unless they are standardized.
Mogę jasno powiedzieć, że okres w Iwamie był czasem, gdy aikido zostało dopełnione.
I can clearly say that the Iwama period was the time when Aikido was perfected.