Kisshomaru Ueshiba

Podstawowe informacje

Data urodzenia27/6/1921

Data śmierci4/1/1999

Kraj pochodzeniaJaponia

Biografia

Kisshomaru Ueshiba był synem założyciela aikido Moriheia Ueshiby i od 1969 roku aż do śmierci drugim doshu, dziedzicznym przywódcą aikido Aikikai. Urodził się 27 czerwca 1921 w Ayabe w prefekturze Kioto i zmarł 4 stycznia 1999 w Tokio w wieku 77 lat.

Od 1927 roku dorastał w Tokio, gdzie ojciec w 1931 roku ukończył dojo Kobukan. Ćwiczył kendo i Kashima Shinto-ryu, a poważny trening aikido u ojca zaczął około 1937 roku. W 1942 roku jako student Uniwersytetu Waseda przejął kierowanie dojo Kobukan i w czasie wojny chronił je przed pożarami po nalotach. Rok ukończenia ekonomii różni się w źródłach: Stanley Pranin podaje 1942, Aikido Journal 1946.

Po wojnie pracował w firmie handlującej papierami wartościowymi, a aikido uczył rano i wieczorem, około 1955 roku zaczął poświęcać się tylko Aikikai. W 1948 roku powstała fundacja Aikikai, a według Aikikai od 1949 roku prowadził codzienne zajęcia w Hombu Dojo. Jego pierwsza książka Aikido ukazała się w 1957 roku, w 1963 roku po raz pierwszy podróżował do USA. Zmniejszył liczbę technik w programie nauczania i ujednolicił terminologię. W 1967 roku został przewodniczącym fundacji Aikikai, a 26 kwietnia 1969 roku po śmierci ojca doshu.

W 1977 roku wydał biografię ojca, która po angielsku ukazała się w 2008 roku jako A Life in Aikido. Otrzymał japoński Order Zasługi z niebieską wstęgą, w 1990 roku francuski złoty medal za zasługi sportowe, a w 1995 roku Order Świętego Skarbu 3. klasy. Następcą został 18 stycznia 1999 roku jego syn Moriteru Ueshiba.

Młodość

Kisshomaru Ueshiba urodził się 27 czerwca 1921 w Ayabe w prefekturze Kioto jako czwarte dziecko i trzeci syn Moriheia Ueshiby i jego żony Hatsu. W 1927 roku rodzina przeprowadziła się do Tokio, gdzie ukończył większość szkoły. W kwietniu 1931 roku w dzielnicy Wakamatsu-cho ukończono dojo Kobukan, które służyło także jako dom rodziny.

Przed aikido ćwiczył kendo i Kashima Shinto-ryu. Według Guillauma Erarda i Stanleya Pranina około 1936 roku był partnerem ojca podczas pokazów z mieczem. Ukończył ekonomię na Uniwersytecie Waseda, Pranin podaje rok 1942, Aikido Journal i Wikipedia rok 1946.

Szkolenie i nauczyciele

Jedynym jego nauczycielem aikido był ojciec Morihei Ueshiba. Poważny trening zaczął według Aikido Journal około 1937 roku, Erard i Pranin podają rok 1936. W technicznym podręczniku ojca Budo z 1938 roku występuje jako partner, na którym Morihei demonstruje techniki.

W 1942 roku ojciec wyjechał do Iwamy, a Kisshomaru jako student przejął kierowanie dojo Kobukan w Shinjuku. Wnioskujemy, że w czasie, gdy ojciec mieszkał poza Tokio, jego trening połączył się z prowadzeniem zajęć i zarządzaniem dojo.

Wkład i innowacje

Podczas wojny wielokrotnie gasił pożary po nalotach, a dojo Kobukan przetrwało, podczas gdy znaczna część okolicznej dzielnicy spłonęła. Według Erarda dojo ukrywało potem około trzydziestu rodzin bez domu, ostatnia wyszła w 1955 roku. W 1948 roku powstała fundacja Aikikai jako następczyni fundacji Kobukai z 1940 roku, a od 1949 roku prowadził w Hombu Dojo regularne codzienne zajęcia. Jednocześnie pracował w firmie handlującej papierami wartościowymi, którą opuścił około 1955 roku.

W 1956 roku odbył się duży pokaz aikido w domu towarowym Takashimaya, który uwidocznił aikido w Japonii. Jego pierwsza książka Aikido ukazała się w 1957 roku, a według Pranina napisał ponad dwadzieścia książek. W 1963 roku po raz pierwszy podróżował do USA. Zmniejszył liczbę technik w programie Aikikai, wprowadził jednolitą terminologię, a jego płynny styl stał się według Aikido Journal standardem w wielu dojo Aikikai. W 1967 roku został przewodniczącym fundacji, a 26 kwietnia 1969 roku doshu. W połowie lat siedemdziesiątych powstała Międzynarodowa Federacja Aikido pod kierownictwem Aikikai.

Filozofia i zasady

W wywiadzie z 1957 roku powiedział, że aikido jest treningiem duchowym prowadzonym w formie budo, a za odpowiedni wiek na rozpoczęcie uznał piętnaście lub szesnaście lat. W wywiadzie ze Stanleyem Praninem z 30 maja 1978 roku ostrzegał, że bardzo niebezpiecznie jest uważać kogokolwiek za wszechmocnego, także w związku z własnym ojcem.

Legendy i udokumentowane fakty

Wikipedia, powołując się na Moriteru Ueshibę, pisze, że w firmie Osaka Shoji po wojnie pracował ojciec Morihei, a nie Kisshomaru. Pranin i Aikido Journal mówią w przypadku Kisshomaru tylko o firmie handlującej papierami wartościowymi bez nazwy. Rok ukończenia Uniwersytetu Waseda różni się między 1942 a 1946, a sporu nie rozstrzygnęliśmy.

Za jego pierwszą książkę uważają Aikikai i Pranin książkę Aikido z 1957 roku. Ljubomir Vračarević bywa wspominany w związku z Kisshomaru, Wikipedia pisze jednak tylko o wspólnym treningu w Hombu Dojo podczas jego pierwszej wizyty w Japonii, a nie o relacji nauczyciela i ucznia.

Dziedzictwo

W 1977 roku wydał w wydawnictwie Kodansha biografię ojca, która po angielsku ukazała się w 2008 roku jako A Life in Aikido. Order Zasługi z niebieską wstęgą otrzymał według Aikikai w listopadzie 1986 roku, Aikido Journal podaje 29 marca 1987. 19 maja 1990 roku otrzymał francuski złoty medal za zasługi sportowe, a w kwietniu 1995 roku Order Świętego Skarbu 3. klasy.

21 lipca 1996 roku został prezydentem fundacji Aikikai, a przewodniczącym jego syn Moriteru. Zmarł 4 stycznia 1999 w Tokio w wieku 77 lat, a 18 stycznia 1999 roku Moriteru Ueshiba został trzecim doshu. Wikipedia podaje pośmiertne nadanie Orderu Wschodzącego Słońca, innego źródła nie znaleźliśmy.

Nauczyciele, uczniowie i rodzina

Powiązane sztuki walki

Cytaty