ImpakuImpaku

Kinomichi

気の道

Łagodna dyscyplina wywodząca się z aikido, którą w 1979 roku w Paryżu usamodzielnił Masamichi Noro. Nie ma stopni dan ani zawodów.

Podstawowe informacje

ZałożycielMasamichi Noro
Kraj pochodzeniaFrancja
Rok powstania1979
RegionEuropa
Główny naciskChwyty

Charakter i pochodzenie

Typ liniiNowoczesna synteza
Epoka powstaniaXX wiek

Organizacja i zawody

Status olimpijskiNieolimpijska

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiNie występuje
KopnięciaNie występuje
Rzuty i obaleniaKluczowe
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaZnaczące
BrońZnaczące

Katalogi i bazy dla Kinomichi

📖 Słownik pojęć10 pozycji
→

O sztuce walki Kinomichi

Kinomichi to dyscyplina wywodząca się z aikido, którą Masamichi Noro (1935–2013) usamodzielnił w Paryżu w 1979 roku. Od 1955 roku Noro był wewnętrznym uczniem Moriheia Ueshiby, twórcy aikido, a w 1961 roku wyjechał jako delegat Aikikai do Europy i Afryki. Do Marsylii dotarł 3 września 1961 roku. Po ciężkim wypadku samochodowym w 1966 roku zaczął podczas rekonwalescencji rozwijać metodę mniej obciążającą ciało. W 1979 roku po rozmowie z Kisshomaru Ueshibą usamodzielnił się, a nazwę KINOMICHI zarejestrował w 1983 roku. Nazwa składa się ze znaków ki (energia), no (z) i michi (droga). Ćwiczy się w parach w rolach uke i tori, z gołymi rękami i z bronią jo i bokken, kładąc nacisk na naturalny ruch bez zbędnego napięcia. Według badania przeglądowego z 2024 roku Noro włączył do niego metody zachodnie, takie jak metoda Feldenkraisa czy eutonia. Kinomichi nie ma stopni dan i kyu ani zawodów, a postęp oznaczają biały strój, znak mon i szara hakama. Efekty terapeutyczne są na razie naukowo niezweryfikowane. Od 2013 roku kinomichi prowadzi syn Nory, Takeharu Noro. We Francji należy do struktur federacji FFKDA i FFAAA, przy czym ta ostatnia ma je w nazwie od 2026 roku.

Historia

Masamichi Noro urodził się 21 stycznia 1935 w Aomori. W 1955 roku poznał Moriheia Ueshibę i uczył się u niego jako uchi-deshi w Aikikai Hombu Dojo w Tokio oraz w Iwamie. W 1961 roku na prośbę Moriheia i Kisshomaru Ueshiby wyjechał jako delegat Aikikai do Europy i Afryki, a 3 września 1961 roku dotarł do Marsylii. Tytuł shihan otrzymał od Aikikai w 1963 roku. Według Aikido Journal jego paryski Institut Noro pozostał niezależny od francuskiej federacji judo. W 1966 roku Noro uległ ciężkiemu wypadkowi samochodowemu i podczas rekonwalescencji zaczął rozwijać metodę, z której powstało kinomichi. W 1979 roku po rozmowie z Kisshomaru Ueshibą usamodzielnił się i od tej pory kinomichi uważa się za odrębną sztukę. Nazwę KINOMICHI zarejestrował w 1983 roku, gdy otworzył w Paryżu Centre Masamichi Noro, a w 1991 roku założył z żoną Odyle Noro-Tavel Centre International Noro Kinomichi. Zmarł 15 marca 2013 roku.

Czym się różni

Od aikido Aikikai, z którego się wywodzi, kinomichi różni się głównie tym, że nie ma stopni dan i kyu ani zawodów. Ma własne techniki podejścia, a witryna ruchu porównuje je do eutonii, metody Feldenkraisa, taijiquan i qigong, z miękkim kontaktem z partnerem. Badanie przeglądowe opisuje kinomichi jako połączenie aikido z europejskimi metodami terapeutycznymi i ruchowymi. Role uke i tori oraz praca z bronią jo i bokken pozostają takie same jak w aikido. Porównania z Yoshinkanem, aikido Tomikiego czy Iwamą nie znaleźliśmy w źródłach.

Technika

Nazwa składa się ze znaków 氣 ki, energia lub oddech życia, 之 no, czyli z, oraz 道 michi, droga. Kinomichi ćwiczy się w parach, z gołymi rękami lub z bronią jo i bokken, a w zaawansowanym treningu także z tanto i tessen. Podobnie jak w aikido rozróżnia się role uke, który przyjmuje atak, i tori, który wykonuje technikę. Nacisk kładzie się na naturalny i skuteczny ruch bez zbędnego napięcia. Program zaawansowany tworzy dziesięć podstawowych technik z wariacjami, przekazywanych w szesnastu formach kontaktu. Według badania przeglądowego z 2024 roku Noro dostosował aikido tak, by było mniej obciążające fizycznie, i dodał ćwiczenia terapeutyczne dla osób z ograniczeniami ruchowymi. Badanie wykazało dziewięć zachodnich metod, które włączył do kinomichi, w tym technikę Alexandra, metodę Feldenkraisa, eutonię i metodę Mézières.

Trening

Według ruchu kinomichi jest otwarte dla kobiet i mężczyzn w każdym wieku bez wymagań wstępnych, a zacząć można o każdej porze roku. Początkujący ćwiczą na biało. Po opanowaniu podstaw dostają mon na plecach kurtki, później szarą prążkowaną hakamę, a na końcu drugi mon na hakamie. Ruch podaje średnio od 1 do 4 lat do mona, od 2 do 6 do hakamy i od 3 do 8 do hakamy z monem. Za postępy ćwiczących odpowiada główny nauczyciel dojo, dojocho.

Stopnie i postępy

Kinomichi nie stosuje stopni dan ani kyu, a system postępów określił sam Noro. Centre International Noro Kinomichi nie uznaje organizacji opartych na zawodach oraz stopniach kyu i dan. Program techniczny tworzą kolejne inicjacje, od pracy nad równowagą i sprężystością po zaawansowane rozróżnianie techniki, przy czym witryna ruchu podaje raz sześć, a gdzie indziej siedem. Kto potrafi prowadzić ruch z dobrym sercem, wchodzi w fazę zwaną Kishindo. Tytuły nauczycielskie brzmią kolejno sensei, fukushidoin, czyli instruktor w przygotowaniu, shidoin i shihan. Międzynarodowy dyplom nauczyciela centrum przyznaje posiadaczom hakamy po ukończeniu własnego szkolenia, a nauczyciele co roku dalej szkolą się u Takeharu Nory.

Dziś

Od 2013 roku kinomichi prowadzi drugi soke, Takeharu Noro, którego ojciec wyznaczył na następcę w 2008 roku. Kieruje Centre International Noro Kinomichi oraz paryskim Korindo Dojo. Kinomichi jest międzynarodowym znakiem towarowym rodziny Noro. Poza Francją według badania przeglądowego rozpowszechniło się w latach dziewięćdziesiątych i w pierwszej dekadzie XXI wieku. We Francji kinomichi ma miejsce w federacjach. Ruch podaje członkostwo w federacji FFKDA, a statut federacji FFAAA z 2026 roku zawiera kinomichi wprost w nazwie i przyznaje mu dwóch przedstawicieli w komitecie federalnym. Ruch podaje też, że francuskie ministerstwo sportu uznało kinomichi w 2001 roku za działalność sportową, niezależnego potwierdzenia nie znaleźliśmy.

Ciekawostki

Podczas wypadku w 1966 roku Noro według badania przeglądowego doznał licznych złamań klatki piersiowej i przebicia płuca, kilka dni był nieprzytomny, a lewa ręka uległa paraliżowi. W szpitalu spędził prawie cztery miesiące, a ćwiczenia rehabilitacyjne wykonywał z mistrzem aikido Katsuakim Asaiem. W 1969 roku poznał Karlfrieda Grafa Dürckheima, którego ruch uznaje za jego zachodniego ojca duchowego. Efekty terapeutyczne kinomichi pozostają nieudowodnione. Przegląd systematyczny z 2024 roku znalazł wśród 118 pozycji tylko siedem rozdziałów książek z lat od 1992 do 2014 i żadnego badania naukowego, a także wezwał do badań eksperymentalnych.

Często zadawane pytania

Kto i kiedy założył kinomichi?

Kinomichi stworzył w Paryżu Masamichi Noro, uczeń twórcy aikido. Samodzielną sztuką stało się w 1979 roku po jego rozmowie z Kisshomaru Ueshibą, a nazwę KINOMICHI Noro zarejestrował w 1983 roku.

Czym kinomichi różni się od aikido?

Kinomichi wywodzi się z technik aikido, ale ma własne techniki podejścia, nie ma stopni dan ani kyu i nie zna zawodów. Noro połączył je z europejskimi metodami terapeutycznymi i ruchowymi.

Czy kinomichi mogą ćwiczyć także początkujący lub osoby starsze?

Według ruchu kinomichi jest otwarte dla kobiet i mężczyzn w każdym wieku bez wymagań wstępnych. Badanie przeglądowe z 2024 roku uznało jednak efekty terapeutyczne za dotychczas nieudowodnione.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

YōshinkanSekiguchi Shinshin-ryuIwama RyuKi-Aikido (Shinshin Toitsu Aikido)Daitō-ryūShodokan Aikido