ImpakuImpaku

Nage-waza

投げ技

Zbiorcza nazwa wszystkich rzutów w judo i jujutsu. Kodokan wymienia ich 68 i dzieli na rzuty w staniu oraz rzuty z poświęceniem własnej równowagi.

Podstawowe informacje

Rodzaj pojęciaKlasyfikacja technik, sztuk i szkół
Językjapoński
Formastałe wyrażenie (złożenie)
Wymowa[na-ge wa-za]
Nazwy alternatywnetechniki rzutów
Odczyty i transkrypcje
Odczyt (kana)なげわざ
Transkrypcja Hepburnanage-waza

Budowa słowa

投げnagerzut, rzucać (czasownik nageru)
技wazatechnika

Definicja

Nage-waza (投げ技) znaczy „techniki rzutu”: nage od czasownika nageru, rzucać, i waza, technika. W judo tworzy wraz z katame-waza, technikami unieruchomienia, rdzeń nauczania i zawodów. Od 1 kwietnia 2017 Kodokan wymienia 68 rzutów. Dzielą się na tachi-waza, rzuty ze stania, i sutemi-waza, rzuty, w których atakujący celowo upada. Tachi-waza dzieli się dalej według tego, czym rzut jest głównie wykonywany: rękami (te-waza, 16 technik), biodrami (koshi-waza, 10) i nogami (ashi-waza, 21). Sutemi-waza ma dwie grupy: ma-sutemi-waza, w których atakujący upada na plecy (5), i yoko-sutemi-waza, w których upada na bok (16).

W praktyce

Rzutów uczy się w dojo stopniowo: najpierw bezpiecznego padania, ukemi, potem wejść w rzut bez jego dokończenia (uchikomi), na końcu całego rzutu na partnerze, który umie padać. Kodokan uporządkował rzuty do nauki w pięć grup, gokyo no waza. Dwa rzuty z oficjalnej listy są w zawodach zakazane: kani-basami i kawazu-gake. Każdy rzut składa się z trzech faz: kuzushi, tsukuri i kake.

Powiązania z innymi pojęciami

Pojęcie nadrzędne

Waza技

Po japońsku „technika”, umiejętność. W złożeniach oznacza grupy technik: nage-waza, katame-waza, ashi-waza, uke-waza.

Pojęcia podrzędne

Te-waza手技

Grupa rzutów judo, w których rzut niosą głównie ramiona i barki. Kodokan zalicza do niej 16 technik, wśród nich seoi-nage i tai-otoshi.

Koshi-waza腰技

Grupa rzutów judo, w których biodra atakującego służą jako oparcie i oś rzutu. Kodokan zalicza do niej dziesięć technik, na przykład o-goshi.

Ashi-waza足技

Najliczniejsza grupa rzutów judo: rzuty, podcięcia i zamiatanie nóg. Kodokan zalicza do niej 21 technik, od de-ashi-harai do uchi-mata.

Sutemi-waza捨て身技

Rzuty judo, w których atakujący celowo upada i pociąga przeciwnika za sobą. Kodokan dzieli je na upadek na plecy (5) i na bok (16).

Tworzy parę z

Katame-waza固技 / 寝技

Zbiorcza nazwa technik unieruchomienia w judo: trzymania w parterze, duszenia i dźwignie. Kodokan wymienia ich 32 w trzech grupach.

Odpowiednik w innej sztuce

Shuai摔

Rzuty i obalenia jako jedna z czterech umiejętności chińskich sztuk walki: kopnięcia, uderzenia, rzuty i dźwignie. Samodzielnie rozwinęły się w zapasach shuai jiao.

Zobacz też

Renraku-waza連絡技

Kombinacje w judo: pierwsza technika wywołuje reakcję przeciwnika, którą atakujący od razu wykorzystuje do drugiej. Odpowiednikiem są przeciwchwyty kaeshi-waza.

Kumikata組み方

Sposób chwytania przeciwnika w judo i walka o korzystny chwyt. Kto panuje nad chwytem, wyznacza kierunek wytrącenia z równowagi, a więc i to, jaki rzut da się wykonać.

Ukemi受身

Sztuka bezpiecznego padania, dosłownie „przyjmujące ciało”. W judo, aikido i jujutsu to pierwsza umiejętność, jakiej uczy się początkujący.

Tsukuri i kake作り / 掛け

Druga i trzecia faza rzutu w judo: tsukuri to wejście w pozycję, kake samo wykonanie. Poprzedza je wychylenie przeciwnika, kuzushi.

Kuzushi崩し

Naruszenie równowagi przeciwnika. W judo pierwsza z trzech faz rzutu, bez której rzut opiera się tylko na brutalnej sile i często się nie udaje.

Uchikomi打ち込み

Wielokrotne ćwiczenie wejścia w rzut bez jego dokończenia, podstawowa metoda treningowa judo. W kendo ten sam termin oznacza ćwiczenie uderzeń.

Powiązane sztuki walki

JudoJujutsu (Klasyczna japońska walka bez broni)