Judo
柔道Japońska sztuka rzutów i chwytów, olimpijska od 1964 roku; jej ideą jest wykorzystanie siły przeciwnika zamiast własnej.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Judo
O sztuce walki Judo
Judo stworzył Jigoro Kano w 1882 roku, wybierając z technik dawnych szkół jujutsu te, które da się ćwiczyć na pełnym oporze partnera, a niebezpieczne odrzucając. Powstał system, w którym można trenować na sto procent bez poważnych urazów — i właśnie dlatego judo rozeszło się po świecie szybciej niż jego poprzednicy. Podstawą jest rzut. Chodzi o to, by położyć rywala na plecy w sposób kontrolowany i zdecydowany; taki rzut (ippon) kończy walkę natychmiast. Gdy rzut się nie uda, walka trwa w parterze (ne-waza): trzymania, duszenia i dźwignie na łokieć. Kopnięć i uderzeń w zawodach nie ma wcale, istnieją tylko w układach pokazowych (kata). Judo jest sportem olimpijskim od 1964 roku (kobiety od 1992) i ma jedną z najlepiej rozwiniętych struktur zawodniczych w ogóle. Zachowuje przy tym wymiar wychowawczy, na który kładł nacisk Kano: zasady zachowania w dojo, ukłony, praca nad padami od pierwszych zajęć. Dla początkującego judo jest wyjątkowo dobrą podstawą. Uczy padać — umiejętności przydatnej także poza matą — i daje doświadczenie walki z prawdziwym oporem. Obciążenie stawów, zwłaszcza barków i łokci, jest jednak realne i daje o sobie znać z wiekiem; dobry klub dostosowuje do tego objętość treningu.
Style i odmiany
Odgałęzienie judo określone przepisami, powstałe około 1914 roku w japońskich szkołach zawodowych. Bez ograniczeń w parterze ciężar przeszedł z rzutów na newazę.
Metoda nauczania judo dla Europy: techniki w numerowanych szeregach, stała kolejność. Stworzył ją Mikinosuke Kawaishi, przybyły do Paryża w 1935 roku.
Japońska szkoła jujutsu z wczesnego okresu Edo. Opiera się na rzutach i łamaniu równowagi; z niej Kano wywiódł koshiki no kata.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
