Kito-ryu
起倒流Japońska szkoła jujutsu z wczesnego okresu Edo. Opiera się na rzutach i łamaniu równowagi; z niej Kano wywiódł koshiki no kata.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Kito-ryu
O sztuce walki Kito-ryu
Kito-ryu to japońska szkoła jujutsu z wczesnego okresu Edo, czyli z XVII wieku. Źródła podają jako założyciela Fukuno Shichiroemona, a obok niego pojawia się nazwisko Terada jako współzałożyciela; dokładny rok założenia nie jest udokumentowany i strona go pomija. Danych o roku 1650 ani nazwiska, które tu wcześniej stało, nie udało się potwierdzić. Nazwa szkoły znaczy „szkoła wzniesienia i upadku”. To nie ozdobnik: wyraża zasadę, na której szkoła stoi. Kito-ryu nie pracuje siłą przeciw sile, lecz przez złamanie równowagi — po japońsku kuzushi no ri. Przeciwnika najpierw doprowadza się do położenia, w którym nie może już ustać, i dopiero wtedy przychodzi rzut. Program zawiera uderzenia, rzuty, dźwignie i duszenia, ale środek ciężkości leży w rzutach i podcięciach. Znaczna część technik jest pomyślana do walki w pełnej zbroi, co tłumaczy też ich kształt: w zbroi nie ma sensu celować w małe cele ani pracować z chwytu za odzież, ma natomiast sens wytrącić przeciwnika z równowagi i położyć go na ziemi. Znaczenie szkoły daleko przewyższa liczbę jej dzisiejszych ćwiczących. Jigoro Kano studiował kito-ryu i wywiódł z niego część zasad nowoczesnego judo; bezpośrednią pozostałością jest koshiki no kata.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.