Malla-yuddha
मल्लयुद्धZapasy starożytnych Indii opisane w Mahabharacie, dzielone na cztery rodzaje — od czysto punktowych po łamanie kończyn. Zlały się w dzisiejsze kushti.
Podstawowe informacje
IndieCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Malla-yuddha
O sztuce walki Malla-yuddha
Malla-juddha to zapasy starożytnych Indii i najstarsza udokumentowana warstwa tradycji bojowej subkontynentu. Wspomina o nich Mahabharata, gdzie Bhima walczy z Dźarasandhą, a teksty dzielą je na cztery rodzaje zależnie od sposobu walki i jej zakończenia: hanumanti jest czysto techniczna i rozstrzyga się na punkty, dźambuwanti dopuszcza dźwignie i trzymania, dźarasandhi pozwala łamać kończyny, a bhimaseni opiera się na surowej sile. Ten podział jest sam w sobie ciekawy, bo pokazuje, że Indie odróżniały zapasy sportowe od bojowych już w starożytności. Walczono na klepisku, bez odzienia poza przepaską, a przygotowanie obejmowało ćwiczenia z obciążeniem i z maczugą, żywe w indyjskim treningu do dziś. Malla-juddha nie zachowała się w pierwotnej postaci: zlała się z perskim warzesz-e pahlawani, przybyłym z imperium Mogołów, i z tego związku wyrosło dzisiejsze pehlwani, czyli kushti. Poza tekstami zapasy przetrwały w reliefach świątynnych, a ich południowa postać żyła w tradycji tamilskiej; sama nazwa używana jest dziś głównie historycznie.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.