Pehlwani (kushti)
कुश्तीTradycyjne zapasy subkontynentu indyjskiego, ćwiczone w akharach na klepisku. Powstały ze zlania rodzimej malla-juddhy z perską tradycją warzesz-e pahlawani.
Podstawowe informacje
IndieCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Pehlwani (kushti)
O sztuce walki Pehlwani (kushti)
Pehlwani, częściej zwane kushti, to tradycyjne zapasy subkontynentu indyjskiego. Powstały z połączenia rodzimej malla-yuddhy z perskim varzesz-e pahlavani, przyniesionym przez imperium Mogołów, i do dziś ćwiczy się je w akharach — zapaśniczych ośrodkach będących zarazem szkołą i domem. Walczy się w ziemi, nie na macie. Podłoże spulchnia się codziennie i przygotowuje z ghi, kurkumą i maślanką; ma być miękkie przy upadkach, ale nie pylące. Przed treningiem grabią je sami zapaśnicy, co jest częścią ćwiczenia, a nie przygotowaniem do niego. Trening opiera się na powtórzeniach w ogromnej liczbie. Dand to pompka z wygiętym kręgosłupem, baithak przysiad na jednej nodze; jedno i drugie robi się setkami. Do tego dochodzi gada, kamienna lub drewniana maczuga obciążona na końcu, oraz nal, kamienny pierścień noszony na szyi. Dieta jest tłusta i prosta — mleko, migdały, ghi. Akhara nie jest jednak tylko siłownią. Relacja guru i ucznia wyznacza rozkład dnia, dyscyplinę, a w tradycyjnej postaci również wstrzemięźliwość seksualną. Najsłynniejszym zapaśnikiem jest Wielki Gama, przez dziesięciolecia niepokonany, a najwyższy tytuł nazywa się Rustam-e-Hind. Zapasy w ziemi ustępują dziś olimpijskiemu stylowi wolnemu na macie, bo tylko on prowadzi na zawody międzynarodowe.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.