Kumikata
組み方
Sposób chwytania przeciwnika w judo i walka o korzystny chwyt. Kto panuje nad chwytem, wyznacza kierunek wytrącenia z równowagi, a więc i to, jaki rzut da się wykonać.
Podstawowe informacje
Budowa słowa
Definicja
Kumikata (組み方) oznacza „sposób chwytu”: kumu to chwycić, połączyć się, kata sposób. W judo oznacza to, jak zawodnik trzyma kurtkę przeciwnika, oraz całą walkę o chwyt, która w zawodach poprzedza niemal każdy rzut. Podstawowy chwyt tworzą dwie ręce o różnych rolach. Hikite, ręka ciągnąca, trzyma zwykle rękaw przeciwnika. Druga ręka trzyma kołnierz lub klapę. W zależności od tego, czy obaj zawodnicy chwytają tą samą stroną, rozróżnia się ai-yotsu, obaj prawą lub obaj lewą, oraz kenka-yotsu, jeden prawą, a drugi lewą. Ustawienie chwytu decyduje, w którą stronę można wytrącić przeciwnika z równowagi, a więc i jakie rzuty są w danej chwili możliwe.
W praktyce
Walka o chwyt zaczyna się zaraz po komendzie hajime. Zawodnik stara się zdobyć własny chwyt i jednocześnie rozluźnić lub uniemożliwić chwyt przeciwnika. Początkujący uczą się zwykle standardowego chwytu rękaw–kołnierz, w którym da się wykonać większość podstawowych rzutów.
Powiązania z innymi pojęciami
Zobacz też
Naruszenie równowagi przeciwnika. W judo pierwsza z trzech faz rzutu, bez której rzut opiera się tylko na brutalnej sile i często się nie udaje.
Nage-waza投げ技Zbiorcza nazwa wszystkich rzutów w judo i jujutsu. Kodokan wymienia ich 68 i dzieli na rzuty w staniu oraz rzuty z poświęceniem własnej równowagi.