Hikite
引き手
Ręka ciągnąca. W karate ramię cofane do biodra przy uderzeniu lub bloku, w judo ręka, która trzyma i ciągnie rękaw przeciwnika.
Podstawowe informacje
Budowa słowa
Definicja
Hikite (引き手) znaczy „ręka ciągnąca”: hiku to ciągnąć, te ręka. W karate to ramię, które przy uderzeniu lub bloku drugą ręką jest jednocześnie cofane do biodra i kończy z pięścią na biodrze, dłonią do góry. Ruch obu ramion odbywa się naraz i w przeciwnych kierunkach. W podstawowym treningu kihon hikite ćwiczy się przy każdej technice ręki. W interpretacji kata w bunkai ciągnięte ramię często wyjaśnia się jako ramię, które trzyma i przyciąga rękę lub ubranie przeciwnika, gdy druga ręka uderza. W judo to samo słowo oznacza rękę, która trzyma rękaw przeciwnika i ciągnie go podczas rzutu.
Częste błędy i pomyłki
Hikite w karate i hikite w judo to to samo słowo, ale inna ręka. W karate to ramię cofane do biodra podczas techniki. W judo hikite to ręka ciągnąca, która trzyma rękaw przeciwnika i ciągnie go podczas rzutu.
Powiązania z innymi pojęciami
Zobacz też
Obrót bioder, z którego pochodzi siła uderzeń, kopnięć i rzutów. W karate ćwiczy się go w każdej technice podstawowej.
Bunkai分解Analiza kata: poszukiwanie i ćwiczenie z partnerem bojowego zastosowania jego ruchów. Dosłownie „rozłożenie”, stosowane techniki nazywa się oyo.
Uke-waza受け技Grupa bloków w karate, dosłownie „techniki przyjmujące”. Należą do niej age-uke, soto-uke, uchi-uke i gedan-barai, które nie ma słowa uke w nazwie.