Bunkai
分解
Analiza kata: poszukiwanie i ćwiczenie z partnerem bojowego zastosowania jego ruchów. Dosłownie „rozłożenie”, stosowane techniki nazywa się oyo.
Podstawowe informacje
Budowa słowa
Definicja
Bunkai (分解) dosłownie oznacza „rozłożenie” lub „analizę”. W karate i innych japońskich sztukach walki oznacza analizę kata, w której z ruchów formy wyprowadza się techniki walki. Uzyskane w ten sposób praktyczne zastosowania nazywa się oyo. Jedna postawa lub ruch kata może mieć od kilku do kilkudziesięciu interpretacji: przeciw uderzeniu, przeciw kopnięciu i przeciw różnym rodzajom chwytów. Dla technik, których w kata na pierwszy rzut oka nie widać, używa się terminów toridai i himitsu. Mistrzowie Goju-ryu sformułowali dla prawidłowej analizy kata zbiór zasad zwany kaisai no genri.
W praktyce
Bunkai ćwiczy się zwykle z jednym lub kilkoma partnerami, którzy atakują w uzgodniony sposób. Ćwiczący w środku sprawdza na nich, do czego służą ruchy kata. Uczy się przy tym dystansu maai, wyczucia czasu, rytmu i płynności ruchu w walce.
Powiązania z innymi pojęciami
Zobacz też
Przepisany układ ruchów przeciw wyimaginowanym przeciwnikom lub z partnerem, dosłownie „forma”. Rdzeń nauczania karate, judo, kendo i aikido.
Hikite引き手Ręka ciągnąca. W karate ramię cofane do biodra przy uderzeniu lub bloku, w judo ręka, która trzyma i ciągnie rękaw przeciwnika.
Ma-ai間合いOdległość między przeciwnikami, z której można trafić lub uniknąć ciosu. Chodzi nie tylko o metry, ale i o czas potrzebny atakowi na jej pokonanie.