Kata
型
Przepisany układ ruchów przeciw wyimaginowanym przeciwnikom lub z partnerem, dosłownie „forma”. Rdzeń nauczania karate, judo, kendo i aikido.
Podstawowe informacje
Budowa słowa
Definicja
Kata (型, także 形) znaczy „forma”. Jest to dokładnie przepisany układ ruchów, dzięki któremu ćwiczący opanowuje techniki tak, by wykonać je w różnych sytuacjach bez namysłu i wahania. W karate kata ćwiczy się solo przeciw wyimaginowanym przeciwnikom i mają one od około 20 do 70 ruchów z krokami i obrotami. W judo kata są parowe, stworzył je Kano Jigoro i należą do nich nage-no-kata, katame-no-kata i kime-no-kata. Parowe są też kata w kendo, gdzie atakujący i broniący się wymieniają się rolami, oraz w aikido. Odpowiednikami kata w innych tradycjach są koreańskie hyung, poomsae lub tul, chińskie taolu, indonezyjskie jurus i wietnamskie quyen.
Powiązania z innymi pojęciami
Odpowiednik w innej sztuce
Zobacz też
Analiza kata: poszukiwanie i ćwiczenie z partnerem bojowego zastosowania jego ruchów. Dosłownie „rozłożenie”, stosowane techniki nazywa się oyo.
Kumite組手Część karate, w której ćwiczy się przeciw przeciwnikowi: od wymian uzgodnionych z góry przez sparing półswobodny po walkę swobodną i zawodniczą.
Embusen演武線Linia, po której ćwiczy się kata, i punkt, w którym się ona zaczyna. Prawie każde japońskie kata zaczyna się i kończy w tym samym miejscu, w punkcie kiten.
Kihon基本Podstawowe techniki japońskich sztuk walki i ich wielokrotne ćwiczenie: postawy, uderzenia, kopnięcia i bloki. W karate tworzy trójcę z kata i kumite.